meisje dat hand vasthoudt

Mijn ware kleur laten zien

Wat ik af en toe mis, is het gevoel dat ik mezelf mag zijn. Met al mijn kwetsbaarheid. Dat soms de tranen op de grond druppen en het snot al op mijn lippen staat. Ook dát ben ik. Maar ik laat die kant van mezelf bijna nooit zien, vooral omdat ik bang ben dat de ander denkt dat ik het voor de aandacht doe.

Tegenwoordig denk ik ‘en wat dan nog?’ Dan denken ze dat maar. Hier krijg je mijn kwetsbaarheid, op een bordje, netjes geserveerd met de vraag of je het aan durft. Of je het aan durft om met mij het avontuur aan te gaan, om de echte ik te leren kennen. Want ik weet als geen ander hoe de duisternis eruit ziet, ik ben er zelf al honderden keren uit geklommen. En dat wil ik niet meer alleen hoeven doen. Dus ik durf nu, als ik een angstaanval heb, iemand een appje te sturen. Bellen durf ik alleen met mijn beste vriendinnen, die staan altijd voor me klaar, ook al begrijpen ze het niet. Troost kan ook komen van iemand die het niet begrijpt.

Het pure van mezelf mogen zijn bij vriendinnen is ook iets wat ik me heb moeten leren. Ik pas me namelijk aan aan mijn omgeving. Maar dat lukt uiteindelijk niet meer. Dan komt toch je ware ik naar boven en komen de kwetsbaarheden tevoorschijn. Toen bleek ineens dat me dat niet minder maakt, al helemaal niet dat me dit een minder leuk persoon maakt. Het blijft wel moeilijk hoor, niet van kleur verschieten en me aanpassen aan mijn omgeving. Dat is wat ik ken en dat is veilig. Maar af en toe steek ik helderblauw af bij een pimpelpaars pallet binnen mijn omgeving. En mezelf zijn betekent dan ook dat die ander de kans krijgt om zich in mij in te leven. Zo krijgen we samen iets meer kleur, iets meer leven. En iets meer diepgang in onze relatie.

Ik ben ooit verrot gescholden toen ik me van mijn meest kwetsbare kant liet zien. Door degene die het meest van me beweerde te houden. Er bleef geen kleur meer in me over. Dus ik heb geleerd dat je moet vechten. Je moet vechten voor de kleuren die je hebt en nooit vergeten dat niemand die kleur van je mag afpakken. En vooral, als het toch is gebeurd, kan jij je leven weer inkleuren, als je maar beslist dat jij er mag zijn. Want je mag er zijn.

Lees ook:

  • Het beest

    Het beest is groot hoor, en eng. Het is onvoorspelbaar. Maar ik weet zeker dat het (je) verslindt. Maar het is sterk hoor, en donker, en moeilijk. Het is heel moeilijk en het gaat nooit meer weg. Weet je zeker…

lees meer

2 reacties

  1. Heel mooi omschreven en ook zo ontzettend waardevol .
    Want je mag je zelf laten zien hoe je werkelijk bent en als mensen hier niet mee om
    kunnen gaan , dan voegen ze niks toe in je leven .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.