meisje achter zonnebloem

Mijn veilige plek

Safe, I’m finally safe
I can hide here, I can hide here

Deze regels uit het liedje Safe van Alisa Turner raken me. Ik huil niet snel, maar bij het horen van dit liedje moet ik af en toe een traan wegpinken. Veilig heb ik me weinig gevoeld in mijn leven. Thuis niet (zie mijn blog over mishandeling door mijn brusje). Op school niet. 

Verstoppen is iets wat ik wel ken. Ik kan me goed herinneren dat ik mij in een bepaalde situatie voor mijn brusje [broer of zus, red.] verstopte. In de hoop dat brusje me niet kon vinden, maar brusje vond me wel en ging weer door met het slaan, knijpen, schoppen en uitschelden. Vroeger was ik dus, zelfs als ik me verstopte, niet veilig. Op school verstopte ik me door niets te zeggen en mezelf onzichtbaar te maken in de lessen. 

Pas toen ik opgenomen werd, ervoer ik wat veilig voelen is. De warmte die ik daar heb ervaren, zal ik niet snel vergeten. Het kost me nog steeds moeite om me echt veilig te voelen. Zelfs in m’n huis voel ik me niet altijd veilig. Door de tijd heen heb ik wel ontdekt wat me helpt om me veiliger te voelen. Ik schaam me echter voor wat voor mij een veilige plek is, want het gaat rationeel gezien in tegen alles wat ik heb geleerd in therapie. Maar ik merk wel dat die plek me helpt om te voelen en om tot rust te komen.

Mijn veilige plek is een plek waarin ik mezelf verstop. Een plek waarin ik geen contact maak met anderen. Ik zorg dat ik alleen in m’n kamer ben en ik drapeer letterlijk een kleedje over mezelf heen. Geen contactmogelijkheden. Daarnaast zoek ik geen steun bij mensen. Ik ga op de grond zitten en zorg dat ik aan drie kanten beschut ben door de muur, een kast of iets anders. Dan zoek ik daar steun bij. Soms zet ik bovenstaand liedje aan als sneltrein naar voelen.

Over deze veilige plek heb ik dus ouderstemmen. ‘Met die veilige plek van jou verwerp je alles wat je in therapie hebt geleerd. Echt heel slecht van je. Helemaal fout. Dit mag niet veilig voelen, want contact moet veilig voelen.‘ In therapie heb ik geleerd om in contact met anderen te blijven en steun te zoeken bij anderen, ook als ik hoog in m’n spanning zit en veel emoties voel. Overigens pas ik dat geleerde ook wel toe. Soms, echter, voelt mijn veilige plek als de enige oplossing om mijn emoties te erkennen en ermee te dealen.

Een andere ouderstem zegt het volgende: ‘Echt kinderachtig van jou. Welke normale volwassene gaat nou ineengedoken onder een kleedje zitten. Echt niet normaal. Achterlijk wijf.‘ Dit wordt versterkt doordat er ooit iemand m’n kamer binnenkwam en mij zo zag zitten. Die persoon vond het maar raar dat ik er zo bij zat. 

Echter, het voelt als een schuilplaats. Een plek waar ik helemaal mezelf kan zijn. Waar ik niet bang hoef te zijn voor het oordeel van anderen. Waar ik niet bang hoef te zijn voor verborgen camera’s en dergelijke. Een plek waar ik me klein kan maken en het kwetsbare meisje in mij kan voelen. Dus zoek ik die plek telkens weer op en heb ik lak aan al die ouderstemmen.

Heb jij een veilige plek? 

Lees ook:

  • In voorgaande blogs heb ik afzonderlijke schema’s besproken. Helaas is het niet zo overzichtelijk dat je op zondag last hebt van schema A, op maandag van schema B enzovoort. In korte tijd kunnen er heel wat schema’s langs komen. Deze…

3 reacties

  1. Mijn veilige plek is vrijwel hetzelfde. Ik kruip ook graag onder een deken in een donkere kamer. Volgens mij is dat ook niet zo erg, als er daarna (en daarnaast) ruimte is om ook in contact te zijn met anderen…
    Lees een van mijn persoonlijke blogs: De fladderaar

  2. Hoi Tikva,
    “Lak aan al die ouderstemmen” en een toevoeging van mijn kant, aan je eigen veroordeling en die van andere personen. Zoals, jij helaas hebt meegemaakt. Zoals, ik het begrijp en lees heb je in therapie, geleerd hoe je je nu veilig kan stellen. En, als dat niet lukt pas je dat toe, en je omschrijft een plek, waar jij kan voelen en tot rust kan komen,zodat jij je emoties kan erkennen en ermee kan dealen. WAUW, wat mooi! Je past dat toe, wat dan juist veilig is. Je zorgt voor jezelf op een constructieve manier. En misschien kan je er de humor van gaan inzien. Een volwassen vrouw onder een dekentje. Ach….Ik vind het mooi. Het is verdrietig hoe het is gekomen dat je daar zit en dat nodig vind. En schaamte voelt. Want, veiligheid heb je nooit ervaren. En dat, jouw verhaal is herkenbaar voor mij. Ik voel mij nog steeds niet veilig en kan niet ontspannen. En wat daar allemaal uit voorkomt dan weer. Mijn veilige plek is in mijn bed. En dan pas alleen, als ik eraan kan toegeven. Je inspireert mij, om ook een veilige plek te maken. Dank je wel. Warme groet Noontje

  3. Lieve Tikva,

    Ik vind het verdrietig om te lezen dat je geleerd hebt om jezelf alleen zo veilig te voelen. Ik gun je positieve ervaringen met jezelf veilig voelen in contact. Maar wat ik misschien wel belangrijker vind, is dat je deze manier gevonden hebt voor jezelf om jezelf tot rust te brengen. Ik lees het ook als zelfzorg. Jezelf reguleren. Jezelf het gunnen en toestaan om een veilig plekje op te zoeken en te maken. Ik vind het ook heel waardevol dat dit hoekje in de kamer met dekentje je helpt. Op die manier zorg je ook voor het kwetsbare kind in jou.

    Ik herken veel van wat je schrijft. Ik heb mezelf vroeger ook geleerd om mezelf op die manier te troosten, te verzorgen, veilig te stellen. Ik heb hier in therapie eigenlijk nooit echt over gesproken en mezelf het heel lang niet toegestaan om dat plekje op te zoeken. Dus ik vind het enorm knap wat je schrijft. Dat je het jezelf gunt. Dat is echt enorm knap. Een compliment dus ;). Vanuit een veilig plekje kan je je zelf ontwikkelen. Stapje voor stapje richting herstel. Meteen contact moeten zoeken en therapie toepassen als je je onveilig voelt en hoog in emotie zit, terwijl je je nooit echt veilig hebt gevoeld…Veeleisende ouder?

    Je ouderstemmen herkennen is al heel goed. Ga vooral zo door met wat je aan het doen bent! Er komt een moment dat het je wel lukt en het ook fijn kan gaan voelen. Echt. Je bent goed op weg!

    Liefs,
    Ann1

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.