Mijn gedachten stoppen niet

Mijn gedachten… mijn gedachten stoppen ze niet. Ze kloppen niet. Althans dat is wat ik steeds hoor. Maar waarom zijn ze er dan en waarom voelen ze zo waar?

Mijn gevoelens, mijn emoties stoppen niet. Van verdrietig naar angst, van angst naar verdriet, van angst naar boosheid en van boosheid naar verdriet. Met een overdosis aan onzekerheid en behoefte aan controle. Ik heb ze niet nodig, zeggen ze, maar wie ben ik zonder deze gevoelens? Wat blijft er van me over?

Mijn leven lijkt niet op het leven dat ik had, het lijkt niet op het leven dat ik zou willen hebben. Ik weet niet welke stappen ik moet zetten. Stapje voor stapje zeggen ze, maar wat is de eerste stap als je op zoveel terreinen stappen hebt te zetten? Hoe weet ik wanneer ik de juiste stap zet? Hoe maak ik hieruit een keuze?

Onzekerheid, schaamte, angst, verdriet en boosheid. Dit maakt me extreem angstig en verdrietig. Ik wil weer gewoon ‘ingrid’ zijn, een vrolijke, enthousiaste hardwerkende medewerker. Een liefhebbende zus en tante, een goede, betrokken vriendin.

Maar iets in mij, angst, houd me tegen… maar ik vecht door en hoop op betere dagen… maar wanneer?

Lees ook:

  • Knuffeleend

    Vanavond was ik aan de telefoon met m’n beste vriendinnetje, ik noem haar H. We kennen elkaar bijna tien jaar en ik kan met recht zeggen dat we de diepe dalen en hoge pieken bij elkaar hebben gezien. We hebben…

Kijk voor tips om om te gaan met psychische klachten ook eens op psyche.tips

lees meer