Mijn eerste blog.

Tjee, ineens blog ik dan…

Best spannend. Dobby ligt hier naast me en kijkt eens verstoord op. “Waar maak jij je druk om?” Lijkt hij te zeggen. Dobby: mijn hulphond in opleiding, mijn maatje, mijn clown, mijn knuffel, mijn beste vriend, mijn troost in moeilijke tijden en ook nog gewoon een hond. Maar wel dé beste hond! Als ik over Dobby begin… Oké, ik houd al op…

Wie ben ik? Ja, wie ben ik eigenlijk? Ik ben Christine, veel mensen (vooral kinderen) noemen me Tine. Ik ben net 38 jaar. Pas 38, al 38… Mensen die me zien schatten me vaak zo’n 10 jaar of meer jonger. Inmiddels zie ik dat als compliment.

Ik heb een chronische posttraumatische stressstoornis. Ik heb het, ik ben het niet en ik ben er al zeker niet mee geboren, al zijn de gebeurtenissen die ervoor gezorgd hebben dat ik dat kreeg binnen 6 jaar na mijn geboorte (vermoedelijk binnen 3 jaar) al gebeurd. Dus al op jonge leeftijd werd ik een dsmmeisje als je het goed bekijkt. Inmiddels heb ik heel wat stempels uit onze mooie DSM-versies, maar daar laat ik me niet door leiden (of lijden, het is maar hoe je het wil zien.)

Ik wil gaan proberen hier wat van mijn leven met mijn dsm-stempels te maken. Van mijn leven met Dobby, van mijn leven met leuke, gezellige vrienden, van mijn leven met gewone struggles, van mijn leven met lol en mijn (galgen)humor en van mijn leven met mijn oeverloze onhandige acties met jullie delen. Ik hoop dat jullie het een beetje kunnen waarderen.

Als jullie vragen hebben, gooi ze maar neer en wie weet geef ik er antwoord op.
Liefs!

Lees ook:

  • flower blossom bloom blue 70353

    Want ik wil vergeten. Ik wil vergeten dat ik niets waard was, sociaal gehandicapt, en scheldwoorden die ik niet wil herhalen. Ik wil de herhaling in mijn hoofd vergeten. Ik wil de walging die ik…

  • pexels photo 245618

    Ik ben al vijf dagen aan het twijfelen. Zal ik iets schrijven? Ik wil zo graag dat mensen me vooral zien als een intelligent, lief, grappig, snel, stuiterend ding. Niet als een vrouw met een…

  • Ik en mijn onzekerheid

    Onzekerheid, ik haat het. De eeuwige twijfel en het altijd aan iedereen bevestiging moeten vragen. Vrijwel nooit ergens zeker over zijn is heel vervelend. Daar sta je dan in de winkel nieuwe schoenen te passen.…

7 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik toon graag een persoonlijke blog onder mijn reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.