meisje met paardenbloem

Mijn dromen achterna

De zomer is een tijd van licht en luchtigheid. Ik hoor mensen buiten, ik zie de feestfoto’s op facebook en zie zoveel mensen genieten. Ik verstop mezelf. Ik kan niet tegen warmte en de laatste tijd raak ik steeds sneller overprikkeld. De overprikkeling zorgt voor kortdurende uitbarstingen van woede en wanhoop zodra er iets misloopt. 

Dit jaar, midden in de zomer, blaas ik 22 kaarsjes uit. Daarom dacht ik dat ik altijd een echt zomerkind was, ik was toch immers geboren in de zomer? De afgelopen jaren is mijn verjaardag steeds meer een tranendal dan een feest. Ik had nooit gepland om 22 te worden. Ik leef nu een leven waar ik mij nooit op had voorbereid en dat is nog regelmatig wennen. De keuzes en verantwoordelijkheden die samenwonen en een relatie met zich meebrengen, terwijl je ook nog een kant hebt die trekt naar de dood. Ik zit met steeds meer vragen hoe ik mijn leven in moet richten zodat ik er gelukkig van word.

Ik heb inmiddels besloten om voor een deeltijdstudie te gaan en mijn eigenlijk al opgegeven droom achterna te gaan. Met al mijn intrinsieke motivatie kan ik een behoorlijk lijstje vullen waarom dit een goede keus is. Het andere lijstje bestaat uit dingen die je eigenlijk onder één woord kan plakken: FAALANGST. Ik ben bang om weer niet te slagen in een studie. De vorige keren dat iets waar ik voor ging werd gedwarsboomd door mij én mijn mentale gezondheid, staan diep in mijn geheugen. De pijn, teleurstelling en vooral bevestiging van mijn lage zelfbeeld. 

De angst houdt mij bijna tegen om dit niet aan te gaan, ook al wakkert het idee van deze studie een vlammetje aan ergens diep van binnen. Dat dit misschien mijn kans is om op mijn tempo, míjn droom te behalen.

De gesprekken met mijn therapeut waren waardevol. Voor wie doe ik dit? Ben ik voor anderen pas van waarde als ik minimaal een HBO-opleiding heb afgerond? Nee. Dat zijn mijn eigen hoge eisen die ik aan mezelf stel. Vind ik een opleiding een belangrijke kwaliteit van iemand in een vriendschap? Nee, totaal niet. Waarom denk ik dan dat anderen dat van mij zullen vinden? Ik mag best eens leren om minder hard voor mezelf te zijn. 

Lees ook:

  • Narcose

    Denk jij wel eens aan zelfmoord en zoek je nú een luisterend oor? Neem contact op met 113. De grote dag was aangebroken. Als klein meisje was mijn oog al eens rechtgezet door middel van een…

  • Littekens

    'Wil je dood? Wil je leven? Wat wil je?' vraagt Peut lichtelijk geïrriteerd. Ik zit als aan de grond genageld op mijn stoel. Nee, ik wil niet dood. Ik wil juist leven. Maar wat ik…

  • cacti leaf cactus plant thorns 39314

    Ik ben er een kei in. Rampscenario's verzinnen. Ik had misschien wel beter rampenfilms kunnen maken, want wat er soms in mijn hoofd zich afspeelt is absoluut niet geschikt voor kinderen onder de zestien jaar.…

1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.