balletten in de regen

Met mijn hulphond naar ballet

Het was een hele stap toen ik in april 2018 durfde te vragen of balletschool Heerhugowaard openstond om mij, samen met met mijn hulphond Nina, toe te laten in de les. Er werd positief gereageerd en we werden met open armen ontvangen. Het maakte niet uit hoelang ik nodig had om te wennen en een beslissing te nemen of ik wel/niet lid werd.

De eerste keren was de spanning zo aanwezig dat Nina aanhoudend bleef verwijzen. De dagen erna was ik vermoeid maar toch hield ik vol. Elke week kreeg ik meer vertrouwen en zo verplaatste ik me van zittend op de grond, naar een krukje. Eenmaal vertrouwd genoeg stond ik tussen de andere ballerina’s aan de barre.

Tranen liepen over mijn wangen toen ik besloot de verbintenis aan te gaan, lid te worden, mij aan te sluiten bij een groep. Vooruitgang is voor mij niet alleen maar blijdschap, het is ook rouw. Op het moment van overwinning verwerk ik stappen die ik heb moeten zetten om dat punt te bereiken en de zwaarte daarvan. Het ‘wat als’ gepieker begint en ik kom altijd uit op het punt wat alles heeft veroorzaakt en de nodige spanning oproept; het trauma.
Natuurlijk ben ik blij met iedere stap die ik zet, maar ik had het fijner gevonden als ik hier nooit blij om had hoeven zijn. Dat mijn leven was zoals het was voor het trauma.

Oké, ik dwaal af.
Met veel plezier ging ik wekelijks naar de lessen en stond ik mijn balletklasgenoten bij tijdens de eindvoorstelling van dat jaar. Vol goede moed begon ik het nieuwe seizoen (’18/’19). Het ging telkens beter, ik hield het meedoen langer vol en begon Nina minder nodig te hebben tijdens de lessen.

Ik groeide en mijn doel groeide mee. Hetgeen wat eerder onmogelijk had geleken, was nu waar ik naar streefde: een volwaardige deelname. In het voorjaar van 2019 begon het me voor het eerst te frustreren dat het me niet lukte. Wat ik ook probeerde, telkens liep ik vast op traumagerelateerde triggers, als ik meer lichamelijke inspanning moest leveren en op het moment dat er meer in de ruimte gedanst ging worden. Zowel de lichamelijke inspanning als het gevoel de controle en/of het overzicht te verliezen is voor mij een directe link naar het trauma, iets wat veel angst en spanning oproept, ook wanneer het niet nodig lijkt te zijn.

Onder lichte dwang zette ik door en zag ik zelf ook in dat dat goed was voor mijn sociale contacten. Daarnaast had ik veel doelen behaald waarvan ik niet had durven dromen deze ooit te bereiken. Misschien moest ik het voor nu accepteren dat het te hoog gegrepen was om die volle 60 minuten mee te kunnen doen. Ik maakte de afspraak met mezelf dat ik niet zou stoppen met ballet voordat ik iets anders had gevonden.

Na mijn behandeling bij Psytrec (juni ’19) was mijn zelfvertrouwen toegenomen en kon ik lichamelijke inspanning beter verdragen. Ik deed die zomervakantie meerdere keren een pilates les volledig mee, zonder Nina’s aanwezigheid.

Opnieuw begon ik in september het nieuwe seizoen. Ik voelde zelf beter aan wanneer mijn spanning te hoog opliep. Om zelfvertrouwen te behouden, dan wel te creëren, nam ik Nina afwisselend mee. Het ging vele malen beter op het gebied van lichamelijke inspanning, maar alsnog bleef ik stuk lopen op het moment dat het onrustiger werd en ik moeite had om het overzicht en de controle te behouden.

Na een maand proberen heb ik toch besloten te stoppen met ballet. En ja, dat deed pijn.
Niet alleen omdat ik mijn doel niet heb kunnen behalen, ook omdat ik een heel belangrijke plek achter me laat. Een plek die centraal heeft gestaan in mijn herstel en waar ik een enorme persoonlijke groei heb mogen doormaken.

Na mijn ervaring met de pilates lessen van afgelopen zomer heb ik besloten over te stappen. Ik blijf bij dezelfde balletschool, zie veel dezelfde mensen alleen ga ik nu naar de pilates les.
Tijdens deze les blijft iedereen op zijn plek en lukt het om 60 minuten volwaardig mee te doen.
En al zou ik nog steeds het allerliefst balletten, volwaardige deelname is wat mij op dit moment gelukkiger maakt.

Lees ook:

  • Kind volgt hondenvoetafdrukken

    Het is weer volledig en duidelijk aanwezig; de hondenbeet. Ik moet er iets mee. Anderen helpen? Benadrukken dat trauma direct psychische hulp nodig heeft? Dat je niet kunt weten hoe een kind denkt? Mijn verhaal…

  • Wolf of hond

    Nu er wolven in onze buurt zijn gespot, is het een hot item. Schaaphouders hebben het er moeilijk mee. Die arme schaapjes zijn niet veilig. In dit geval ben ik toch echt een nuchtere boerendochter.…

  • koorddansen

    Trigger waarschuwing: in deze blog wordt geschreven over zelfmoordgedachten en automutilatie. Er wordt echter ook geschreven over hoop en helpende gedachten. Bedenk voor jezelf of het verstandig is om dit te lezen. Verkeer je in…

4 reacties

  1. Wat een stappen zijn dit. Ik vind het heel gaaf dat ze daar zo open stonden voor je hulphond. Het zal vast geen alledaagse vraag zijn, maar gaaf dat ze mee wilden werken. Je hebt een weloverwogen besluit genomen en wie weet wat de toekomst gaat brengen?
    Lees een van mijn persoonlijke blogs: Let een beetje op je woorden

    1. Dankjewel Naomi,
      Als ik er soms even doorheen zit en het lijkt alsof ik niets bereik met mijn harde werk, denk ik inderdaad aan de stappen die ik heb gezet in dit proces.
      Liefs!

  2. Wat balen zeg dat het niet is gelukt om voor nu bij klassiek te blijven. Maar Pilates is misschien wel een heel tof tussenstation, al is het maar om ook lichamelijk sterker te worden.

    Ik ken alle frustraties van de danszaal, maar ook de bevrijding van het dansen, als je lijf het gewoon kan, het doet en je ophoudt met denken. Goed, niet spreekt een balletmeisje.

    Als je er ooit over wilt babbelen over hoe ik dingen aanpak die ik vreselijk eng vind in de zaal: je kunt me vast via de site vinden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.