‘Met jouw intelligentie’

 

Ik ben een dame, een dame van twintig jaar oud (1997) die op dit moment helaas vertoeft in GGZ-opname op een crisisafdeling. Hier maak je van alles mee; politie, alarmen, scheld- en vechtpartijen, drugs en heel vies eten (Mijn excuses, maar dit is echt zo..)

Ik ben een dame die mag verteren met het feit dat ze ‘hoogbegaafd’ is, extreem harmonisch en extreem creatief (Ex-kunstacademie student niveau 6.) Helaas mag ik ook dealen met het feit dat ik Posttraumatische Stresstoornis (PTSS) heb, met dissociatie, een ontwijkende/vermijdende persoonlijkheidsstoornis, ADHD en een gedragsstoornis (reactieve hechtingsstoornis).

Ik heb soms wel eens het idee dat ze dat vergeten, dat ik hier ook zit met een probleem en ik meer ben dan mijn intelligentie.

Het begon eigenlijk eens toen ik nog op de gesloten afdeling zat. Een groepsgenoot dronk in een seconde van tijd een hele literfles cola op. Ik was niet ‘impressed’ over het feit dat hij zo snel die fles kon leegdrinken, maar meer het feit hoe verschrikkelijk veel suikerklontjes hij in theorie gedronken had. Ik begon het uit te rekenen met de doos suikerklontjes op de afdelingskeuken (zonder rekenmachine). Ik had achteraf heel graag gehad dat de groepsleider even had gezegd van: ‘Joh meid, het is helemaal niet jouw zaak om dat uit te rekenen, ga iets beters doen’ in plaats dat ik mij zat op te fokken omdat mijn eerste berekening niet klopte.

Ik ben vanuit mijzelf altijd heel stil als het gaat over ‘mijzelf’. Mensen die mij niet kennen, hoeven mij ook niet te kennen. Toch merk ik steeds meer dat ik meer bloot moet geven omdat de groepsleidingen het letterlijk niet snappen. Ik merk hoe ik gelijk ‘geconfronteerd’ word als ik iets fout doe, terwijl sommigen gruwelijk hun gangetje kunnen gaan.

Ik liet het altijd maar een beetje naast mij liggen, tot ik er op een moment eens met een verpleegkundige over ging praten. Hij schrok letterlijk wat er allemaal wel niet bij mij ‘verstopt was achter het IQ’. Gelijk zijn wij gaan spreken over de manier van ‘beter aanpakken’ en dat vond ik heel erg fijn.

Zoals jullie misschien wel hebben gezien, ik ben een nieuwe blogger. Ik ben Tiffåny. Ik had in de periode van 2015/2016 fashion blogs, daarbij ook een blog over het gevecht met mijn ‘psychische ziekte’ (Ik was toen nog gediagnosticeerd met Borderline, dat is nu achterhaald). Ik weet serieus even niet meer wat de blognaam was, iets van ‘HetlevenvanTiff?’

Ik wil voor dsmmeisjes.nl vooral gaan schrijven over mijn ‘problematiek’ in combinatie met mijn IQ. In mijn volgende blog ga ik vertellen hoe ze er bij mij achter zijn gekomen dat het geen ‘Borderline’ was maar een hoog IQ met ADHD.

Tot de volgende!

Of hoe ik het ga zeggen, Hej då 😉

 

2 Comments

  1. Ton

    Hoi Tiffåny,

    Leuk geschreven en meteen een goede inkijk in het leven van een “slim” mens, alleen zijn, naar mijn ervaring, psychische problemen niet met, wat voor intelligentie dan ook, te tackelen helaas. Intelligentie hoog of niet lijkt me eerder een extra handicap met dit soort problemen, kijk mij, ik ben na een kleine 40 jaar aan klooien en piekeren en denken niks opgeschoten. Die verlossing kwam pas na genoeg lessen en inzicht, zie mijn eerdere verhalen, met de weg naar binnen dmv meditatie en zo. En het boek VRIJ van Marnix Pauwels was daarvoor het begin.

    Het hoofd veroorzaakt het probleem maar gaat het niet voor je oplossen, het is immers gebaat bij problemen. Klinkt als waanzin natuurlijk maar ik spreek nu wel uit ervaring en als ik mensen ook maar iets zou willen aanraden is het wel: Stop met geloven van alle onzin dat je hoofd in staat is om te produceren.

    Liefs Ton

  2. “Met jou intelligentie hoef ik dat niet uit te leggen”….
    Nou liever wel, omdat ik nu aan het bedenken ben of die moedervlek op je wang gekke kuren uit zou kunnen halen omdat er een vreemd randje aan zit….en hoe je achternaam geschiedkundig hier te plaatsen valt, want die is niet van deze streek hoor… En als je mij meldt dat de cola gezoet is met stevia in plaats van met suiker kan ik je vermelden wat daar de nadelen van zijn en hoe zoetstoffen je lichaam voor de gek houden en wat dat op termijn voor consequenties heeft….. Eh, waar hadden we het ook alweer over?

    Ik voel met je mee…. En het lijkt me niet makkelijk voor je.

    Het voordeel van een sterke kop is wel dat je bepaalde dingen wel goed doorziet en aan kunt pakken. Maar niet alles is zo op te lossen…Je gevoel staat los van je IQ…

    Welkom, liefs en sterkte… x

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.