‘met jouw intelligentie’

‘Met jouw intelligentie’

Ik ben een dame, een dame van twintig jaar oud (1997) die op dit moment helaas vertoeft in GGZ-opname op een crisisafdeling. Hier maak je van alles mee; politie, alarmen, scheld- en vechtpartijen, drugs en heel vies eten (Mijn excuses, maar dit is echt zo..)

Ik ben een dame die mag verteren met het feit dat ze ‘hoogbegaafd’ is, extreem harmonisch en extreem creatief (Ex-kunstacademie student niveau 6.) Helaas mag ik ook dealen met het feit dat ik Posttraumatische Stresstoornis (PTSS) heb, met dissociatie, een ontwijkende/vermijdende persoonlijkheidsstoornis, ADHD en een gedragsstoornis (reactieve hechtingsstoornis).

Ik heb soms wel eens het idee dat ze dat vergeten, dat ik hier ook zit met een probleem en ik meer ben dan mijn intelligentie.

Het begon eigenlijk eens toen ik nog op de gesloten afdeling zat. Een groepsgenoot dronk in een seconde van tijd een hele literfles cola op. Ik was niet ‘impressed’ over het feit dat hij zo snel die fles kon leegdrinken, maar meer het feit hoe verschrikkelijk veel suikerklontjes hij in theorie gedronken had.

Ik begon het uit te rekenen met de doos suikerklontjes op de afdelingskeuken (zonder rekenmachine). Ik had achteraf heel graag gehad dat de groepsleider even had gezegd van: ‘Joh meid, het is helemaal niet jouw zaak om dat uit te rekenen, ga iets beters doen’ in plaats dat ik mij zat op te fokken omdat mijn eerste berekening niet klopte.

Ik ben vanuit mijzelf altijd heel stil als het gaat over ‘mijzelf’. Mensen die mij niet kennen, hoeven mij ook niet te kennen. Toch merk ik steeds meer dat ik meer bloot moet geven omdat de groepsleidingen het letterlijk niet snappen. Ik merk hoe ik gelijk ‘geconfronteerd’ word als ik iets fout doe, terwijl sommigen gruwelijk hun gangetje kunnen gaan.

Ik liet het altijd maar een beetje naast mij liggen, tot ik er op een moment eens met een verpleegkundige over ging praten. Hij schrok letterlijk wat er allemaal wel niet bij mij ‘verstopt was achter het IQ’. Gelijk zijn wij gaan spreken over de manier van ‘beter aanpakken’ en dat vond ik heel erg fijn.

Zoals jullie misschien wel hebben gezien, ik ben een nieuwe blogger. Ik ben Tiffåny. Ik had in de periode van 2015/2016 fashion blogs, daarbij ook een blog over het gevecht met mijn ‘psychische ziekte’ (Ik was toen nog gediagnosticeerd met borderline, dat is nu achterhaald). Ik weet serieus even niet meer wat de blognaam was, iets van ‘HetlevenvanTiff?’

Ik wil voor dsmmeisjes.nl vooral gaan schrijven over mijn ‘problematiek’ in combinatie met mijn IQ. In mijn volgende blog ga ik vertellen hoe ze er bij mij achter zijn gekomen dat het geen ‘borderline’ was maar een hoog IQ met ADHD.

Tot de volgende!

Of hoe ik het ga zeggen, Hej då 😉