Met hulp een fundering bouwen

Je kan nog zo goed je best doen, je aan alle regeltjes en structuren houden die je in balans houden, maar soms zal dat toch niet voldoende blijken te zijn. Soms wankelt je wereld op zijn grondvesten, zonder dat je daar iets aan kan doen. Er is iets met je familie, of met vrienden. Er komt een naar virus om de hoek kijken of je valt van de trap en breekt je been. Je wilde dat je er wat aan kon doen, maar wat je ook doet, je wereld staat voor korte of langere tijd op zijn kop.

Ik vind het lastig om toe te geven, maar mijn wereld wankelt. Waar eerst mijn kaartenhuis steeds instortte, ligt de fundering ondertussen al een tijdje bloot. Met al zijn verkeerd geslagen palen en palen vol met houtrot. Sommige hebben wat versteviging gekregen en weer anderen zijn in de loop der jaren al vervangen. Maar toch. Zelfs mijn stevigste stukjes fundering wankelden op wat er nog een laagje dieper zit; iets wat niemand kon voorkomen.

Af en toe is er namelijk een aardbeving die je fundering aan het wankelen brengt, of een modderstroom die het als bouwpakket een stukje verderop weer aanlevert.

Een woord, een zin, een beeld, een aanraking, of een blik. Misschien een reeks gebeurtenissen waarvan je vooraf denkt te weten hoe je ze gaat aanpakken, maar wat toch een grotere puzzel blijkt te zijn dan je vooraf had verwacht. Het kunnen dingen zijn waar iedereen van in de war zou raken (zelfs al laat niet iedereen dat zien), maar ook dingen die specifiek voor jou zijn.

Voor mij heeft het vaak te maken met vertrouwen. Een nare ervaring werd een aardbeving, met vele kleine nabevingen. Het weggewuifd worden van mijn ervaringen werd een hevige modderstroom. Ik dacht dat ik de tools had om de meeste aardbevingen wel op te vangen, maar ik was hier zelfs met GGZ-toolbox niet tegen bestand. Ik vond het intens om te zien hoe het laatste stukje van mijn huis en fundering met de grond gelijk werden gemaakt, maar toen de modderstroom de stukjes ook nog meenam, was ik de weg echt even kwijt.

Op de momenten dat het rustiger is, zie ik echter meer dan alleen de bouwput die mijn leven op dit moment is. Ik weet nu waar ik op moet letten als ik de fundering weer opnieuw wil bouwen: Mijn hoofd doet rare dingen als ik niet gehoord word, mijn lichaam is niet meer van mij wanneer ik niet geloofd word. Het jonge meisje wat ik vroeger was, sloot zich daarom af van anderen en probeerde met man en macht, maar vooral ook heel alleen, iedere keer de palen van haar fundering weer terug in de grond te slaan. Ze was zo bezig met overleven, normaal zijn en niet opvallen, dat het haar niet uitmaakte dat haar onzichtbare fundering schots en scheef zou worden.

Nu het werk van het kleine meisje weer was omgegooid, kon ik even naast haar staan. Ik voelde de angst en haar verdriet, haar eenzaamheid en vastberadenheid. Maar toen ik met haar de palen van de fundering weer bij elkaar probeerde te zoeken, bleek dat er een paar palen bij zaten die ik niet zelf had geplaatst. Ik vond een stappenplan voor als ik met de losse planken meegevoerd zou worden door een dergelijke modderstroom. Voor het eerst in mijn leven was de grote boze buitenwereld niet alleen maar boos, maar kon ik iemand vragen om een (spreekwoordelijke) arm om mij heen te slaan. Wonderbaarlijk genoeg gaf mijn psycholoog daarmee aan mij wat het kleine meisje nodig had. Ze hielp me met het verder oprapen van de verdwaalde fundering en helpt me om de eerste palen terug in de grond te slaan – hopelijk nu op de juiste plek.

En misschien is het niet veel, want mijn hele wereld schokt nog na, maar toch voelt het als een grote les die ik hier leerde. Niet alleen dat kleine meisje, maar ook ik heb soms hulp nodig. Hulp om mijn leven weer bij elkaar te rapen, als een bouwpakket stap voor stap terug in elkaar te zetten. En misschien is dat niet altijd mogelijk in de vorm van ‘samen’; het is uiteindelijk mijn huis en ik zal het zelf moeten bouwen om het later ook zelf te kunnen onderhouden… maar het hoeft ook zeker niet alleen.

Lees ook:

  • Hulp voor zwitserland

    Ik zou graag leren hoe je veilig betrokken kunt raken. Mijn tactiek was jarenlang afstand nemen. Dat werkte heel goed. Ik was zelfstandig, van niemand afhankelijk, nergens bang voor. Want ik was niet betrokken, dus veilig op afstand. Als Zwitserland.…

Kijk voor tips om om te gaan met psychische klachten ook eens op psyche.tips

lees meer