246853 soren kierkegaard quote anxiety is the dizziness of freedom

Met een vleugje waanzin

De klanken van Brigitte Kaandorp dreunen nog na in mijn hoofd. Van haar onovertroffen ‘ik heb een heel zwaar leven’, natuurlijk, maar ook van haar nieuwer repertoire. Humor met een vleugje waanzin is het. Een lach als medicijn tegen de zinloosheid van het zijn.

Dat is wat goed theater is. De acteurs, zij laten het leven zien in al haar ruwe verschijningsvormen. Het publiek speelt voor heel even dat zij buiten of zelfs boven datzelfde leven staat. Wat er op dat podium afspeelt is niet wat er gebeurt op een doordeweekse dag op straat. Behalve dat het vaak precies is wat er gebeurt.

Mijn blogs zijn een stijl, een manier, en ik hang wat dieper in de pijn dan het leven van alledag. Mijn leven van alledag is een stijl en een manier en ik hang vaak wat sterker aan onverwoestbaar zijn dan van mijn psycholoog mag.

Soms sta ik ook op dat podium. Ik ben geen actrice, ik kan mensen wel een vleugje waanzin geven. Ik ben veel kwetsbaarder voor een publiek dan op straat. Omdat het dan draait om waar het werkelijk om gaat.

Een paar liedjes, een paar grappen, wat mensen die te veel, te hard lachen, wat mensen die de eerst laag snappen, de tweede, de derde zelfs. Alleen wie blijft kijken of het al honderd keer gespeeld heeft, komt misschien tot laag elf.

Er is vast ook een twaalf. Of een tweehonderdzeventien. Er zit nog zoveel meer in het leven en in het spel dan ik ooit heb gezien. Het is waanzin met een vleugje humor, en ik hou er zoveel van, dat ik zelfs voor dat vlaagje leven kan.

Onderweg van Brigitte naar huis zoek ik in haar repertoire. Niet naar haar sarcastische kant. Maar naar dat stiekeme ware. En ik hervind haar wens te leven zonder angst.

Iets wat iedereen in elk soort leven herkennen zal. Ik als mens met angststoornis zowel het meest van al als het minst van al. Ik murmel mee met mijn eigen teksten. “Ik wil leven ondanks angst… ik wil leven dankzij angst.”

Want dat is waar het om draait. Ik wil over die straat met mijn masker op mijn kop, langs de slager met mijn beste glimlach op, ik wil doen wat me bezwaart, ik wil dat niemand, vooral ikzelf niet, mij  mijn angst bespaart.

Ik wil niet leven zonder angst. Ik wil leven met angst. Ik wil leven. En ik denk dat elk theaterstuk en elke doordeweekse dag op straat daar uiteindelijk om draait.

Lees ook:

  • Vrouw kijkt naar zonsondergang, leven zonder angst

    Mijn dagelijks leven wordt beheerst door een hele reeks verschillende, hevige angsten: verlatingsangst, faalangst, sociale angst en willekeurige onverklaarbare angst. Het beperkt me in bijna alles wat ik doe. Dit is al jaren zo en…

  • pexels photo 28293

    Ik neem nog een kijkje op mijn mobiel terwijl ik in mijn jas schiet.De klok geeft 09:50 uur aan.Om 10:00uur heb ik een afspraak met mijn psychologe.Ben niet dol op wachtkamers en probeer daar zo…

  • Een hoopje angst

    Heb je een beetje zin om te verhuizen zodra er een plekje vrij komt? Ja, een beetje. Kan dat? Een beetje zin hebben? Ik denk het wel. Want ik heb zin om mijn kamer ongelooflijk…

1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.