Mensen met een rugzakje

Ik ben er één. ‘Iemand met een rugzakje’. Als je zelf ook een rugzakje hebt, dan heb je die uitdrukking vast wel eens gehoord. Hij is met name erg populair onder mensen die zelf geen rugzakje hebben (of dat in alle toonaarden ontkennen) en is bedoeld om het wat luchtiger te laten klinken.

“Op deze zorgboerderij krijgen mensen met een rugzakje een eerlijke kans.”

“Hulp bij solliciteren is er ter ondersteuning van mensen met een rugzakje.”

Bah. Ik ben er niet zo gelukkig mee. Met de uitdrukking bedoel ik, al valt er over dat rugzakje ook wel wat te zeggen. Want waarom zouden we? Ik wil helemaal geen rugzakje. Ik wil een rolkoffertje. Da’s toch veel handiger? Weet je hoe relaxed die dingen zijn. Als ik dan toch zooi met me mee moet sjouwen in het leven (emotionele bagage, nog zo’n term), laat ik het dan op een voor mij zo aangenaam mogelijke manier doen.

Laat ik die emotionele bagage goed inpakken, zo licht mogelijk maken. Laat ik er iets voor aanschaffen dat het makkelijker maakt. Bij voorkeur iets met wieltjes. Laat ik een kleur koffer kiezen die bij me past. En als je het me dan vraagt, wat is dat? Dan zeg ik: oh, dat is mijn rolkoffertje. Die heb ik altijd bij me. Ik ben er niet blij mee, maar ja. Het is zo wel te doen. Wil jij nog koffie?

Dat gezeik met die rugzakjes. Ik ben er helemaal klaar mee.

2 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge