Wat mag werk je kosten?

Gesprek gehad bij het UWV. Hoe gaat het op dit moment en wat kan ik aan? Ik krijg momenteel een uitkering voor langdurige ziekte en volgend jaar gaan ze weer herkeuren. Waar begrip in een eerder stadium ver te zoeken was, hebben ze het inmiddels wel begrepen. Ik ben echt beperkt en met druk kom je geen stap verder. Natuurlijk heb ik beter leren communiceren en weet/erken ik nu zelf beter wat er speelt. Bovendien helpt de ADD-medicatie me ook beter alles op een rijtje zetten. Maar het blijft een zure appel.

Aan het eind begon ze over mijn laatste bezwaar. “Nee?!” dacht ik. “Moet dat nou echt?” Het was zo effectief weggestopt in het mapje vergane frustraties. Maar ze bedoelde het goed: het verschil in uren tussen mijn laatste twee banen viel haar op. Moet ik nou serieus weer die beerput lostrekken? Het eeuwige gebedel om erkenning? Ik dacht dat die mogelijkheden vergaan waren. Om het geld zou ik het moeten doen. Stel dat het nu wel lukt.

Waarom? Waarom moet ik me daar nou weer mee bezig houden? Erkenning. Nu krijg ik het wel, maar toen? Toen was ik niet ziek, volgens de arts. “Toen” is een beerput. Want ik heb eerder toch ook “gewoon” mijn werk kunnen doen?  Maar wat is gewoon? Wat mag werk je kosten? Ik blijf het me afvragen. Ik zat daar bij het gesprek vol goede moed. Realistisch, eerlijk en hoopvol. Ze vroeg naar mijn bezwaar en ik merkte dat ze een pijnpunt raakte. Behoorlijk ook.

Zagen jullie dan niet hoe hard ik mijn best deed? Ik heb me de pleuris gewerkt en waarvoor? Om ervoor gestraft te worden, want eerder kon ik het ook, dus was ik niet toen al ziek. Ik ben geheel vrijwillig minder gaan werken, niet om gezondheidsredenen. Jawel, uit zelfbescherming, omdat ik mezelf kapot maakte met mijn copinggedrag. Workaholic was ik. Veel meer doen dan ik aan kon. Daarvoor zelfs dan überhaupt menselijk is. En nu zit mijn gezin op de blaren. Alles wat ik destijds verdiende ging op aan copinggedrag. Net als mijn concentratievermogen op ging aan overcompensatie. En nu, nu krijg ik iedere maand nog tweehonderd euro. Nogal een terugval vanaf een fulltime baan met ruime ervaring.

Omdat ik wist dat het niet meer zo kon, probeerde ik het zo te regelen dat ik mijn eigen tijd in kon delen. Tussen mijn eigen buien door kon werken, goed begrensd. Wel met mijn welbekende overenthousiasme natuurlijk. Dat ging dus de mist in. Mijn eigen bedrijf: mislukt. Dan maar werk gaan doen wat ik zeker vol kon houden. Twaalf uurtjes achter de kassa, dat moet toch lukken? Uhhh… Fout! Ernstig overprikkeld ingestort. Dus toen zagen ze wel dat ik ziek was. Ik had het toch gezegd? Maar dat was niet genoeg, ik moest me eerst maar weer naar de tering werken om dat aan te tonen. En onze kinderen dan? Mijn werk is niet het enige wat leunt op mijn gezondheid!

Toen ik nog geen moeder was wel. Alles voor het werk. Ik had het dus eerder toch ook gekund? Zelfs al was ik toen ook al eens ingestort. Of voorkwam ik ellende door steeds van baan te switchen voordat het mis ging! Als je jezelf al werkende naar de knoppen helpt kun je het niet. Dan kun je niet voor jezelf zorgen. En dat zou toch wel je eerste prioriteit moeten zijn! Sommige mensen leren het pas als ze verantwoordelijk zijn voor een ander. Als je niet voor jezelf zorgt kun je ook niet voor een ander zorgen. Zoals ik. Nu moet ik afwegen wat meer voor mezelf zorgen is: Het laten rusten, accepteren en op een houtje bijten. Of de kansen onderzoeken en mijn spaarzaam opgebouwde energie inzetten op eindelijk die langverwachte erkenning en bijpassende uitkering, met het risico dat ik weer op mijn bek ga. In beide gevallen is mijn gezin de dupe van mijn chaotische verleden.

One Comment

  1. Ik denk dat werk alleen iets mag opleveren. Netto dan. Het mag kosten maar de opgetelde baten moeten groter zijn. En dan heb ik het niet alleen over loon maar het hele plaatje. alles aan energie dat het kost of oplevert, erkenning en waardering, tijd die je inlevert, eigenwaarde die je krijgt.

    Heel weinig werk in de wereld is een zaak van leven en dood. In feite is het dus maar een tijdsbesteding. En een tijdsbesteding moet netto een payoff hebben.
    Anne onlangs geplaatst…LeestipsMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.