Mag ik me ook even voorstellen?

Hallo, mijn naam is Dobby! Ik ben 15 maanden oud, ik heb zwart haar van mijn neus tot het puntje van mijn staart, maar met een paar tenen heb ik even de witte verf geprobeerd, wat een paar spetters her en der op mijn vacht heeft achtergelaten.
Oh, ik ben trouwens een hond! Een hond in opleiding, een hulphond in opleiding. Ja, ik ga naar school! Ik leer daar extra op mijn mens te letten. Extra, omdat dat volgens mijn mens al in me zit. Ik weet niet wat dat is, maar ik vind sommige dingen gewoon eigenlijk heel logisch. Ik zal eens even kijken of ik het uit kan leggen…
Mijn mens slaapt op het moment bijna niet en daardoor gaat het niet helemaal lekker met haar. Dan zijn er een paar dingen die je kunt doen. Te beginnen met het allermakkelijkste: het goede voorbeeld geven. Wij honden zijn extreem goed in slapen… Nu we het over slapen hebben… Zzz.

Oké, sorry.
Het goede voorbeeld geven dus. De volgende stap is ook niet zo moeilijk, namelijk op de bank bij mijn mens gaan liggen om te kijken of ik haar een veilig gevoel kan geven, warmte kan geven (mijn hondenlijf heeft een hogere temperatuur dan een mensenlijf). Lekker samen knuffelen doet soms wonderen. En natuurlijk wil ik mijn mens het gevoel geven dat ik haar niets laat overkomen, dus als zij in slaap valt maar ze wordt onrustig omdat ze eng droomt, dan piep ik haar wakker, want als ze slaapt moet ze wel kunnen uitrusten. Dit is dus iets wat ik niet in mijn opleiding geleerd heb, maar iets wat voor mij gewoon is.
Nou, van dit slaap verhaal ben ik echt heel moe geworden, dus ik vertel volgende keer wel wat ik verder allemaal nog kan… Ga ik nu eerst even slapen… Zzz.

4 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge