verstopt meisje

Mag ik ruimte innemen?

Mag ik ruimte innemen? Een vraag die ik me veel stel op het moment en dan specifiek over de ggz. Ik neem ruimte in die ervoor zorgt dat er iemand anders moet wachten. Ik neem al jaren ruimte in; vanaf 2012 is er altijd wel iemand geweest die voor mijn mentale gezondheid zorgt. Blijf ik te lang hangen? De hoop is dat ik door alle zorg beter word, maar hoelang mag je daar op hopen? Misschien moet ik mijn verlies maar nemen en ruimte maken voor de volgende in de rij.

Ik vraag me af wie jij bent. Wie dwing ik geduld te hebben en kun jij wel wachten? Ben jij er erger aan toe, heb jij eigenlijk nu meteen hulp nodig? Wordt jou steeds beloofd dat het niet veel langer zal duren en geloof je dat nog steeds? Vraag je je af wie ik ben? De persoon die jouw plek bezet houdt?

Ik kan het vragen, zodat je een gezicht krijgt. Misschien is jouw wanhoop genoeg om te besluiten weer op eigen benen te staan. Misschien kan ik dan sterker zijn en de problemen van me af schudden. Ik zie mensen die afscheid nemen van de ggz, maar heb zelf nog zoveel steun nodig of denk deze nodig te hebben. Dus blijf ik en hou ik een plek bezet.

Er wordt wel eens gezegd dat mensen het lijden zijn verleerd en dat veel mensen niet thuishoren in ggz. Ik voel me altijd erg aangesproken, omdat ik vaak twijfel over of ik me niet ongelooflijk loop aan te stellen. Zoiets lezen garandeert een vlaag van twijfel en schuldgevoel. Onterecht, volgens elk hulpverlener die ik spreek. En toch kan ik het niet helpen dat ik denk: heb ik wel recht op mijn plek? Je zou kunnen zeggen dat ze me weg zouden sturen als ik me aanstelde. Maar ik denk dan: misschien houd ik ze wel allemaal voor de gek. Die gedachte is deel waarom ik nog hulp nodig heb. Mijn dwangstoornis is erg vervelend en laat me onder andere denken dat ik mensen voor de gek hou, ook al weet ik op rationeel dat het niet zo is.

Ik durf dus niet te zeggen hoe lang ik ruimte blijf in nemen en hoe lang jij op de wachtlijst moet blijven wachten. Ik heb eigenlijk het recht niet om je te laten wachten. Om kostbare ruimte in beslag te nemen, omdat ik niet goed weet hoe te leven.

Ook meeschrijven op dsmmeisjes? Stuur hier je blog in.

Lees ook:

  • Toch nog een keer kijken. Vier knopjes. Vier knopjes dichtgedraaid, de witte streepjes op de knopjes wijzen naar boven. Het gasfornuis is uit, echt uit. Ik ga de trap op. Derde traptrede. Nog een keer kijken. Gasfornuis uit. Eerste traptrede,…

2 reacties

  1. Zo herkenbaar dit! Ik vraag me dit soms ook af. Aan de andere kant: jij en ik hebben ook lang genoeg moeten wachten op hulp en je hebt het nodig. Dus moet de ggz iets oplossen qua wachtlijstproblematiek en niet jij, door je maar niet meer te laten behandelen…
    Lees een van mijn persoonlijke blogs: Loop je met me mee?

  2. Ik denk niet dat ‘jij’ degene bent die anderen op de wachtlijst laat wachten. Dat heeft vooral te maken met de te kleine hoeveelheid geld die beschikbaar wordt gesteld voor behandeling. Als er meer geld beschikbaar is kunnen de wachtlijsten een stuk korter. Dus verwijt het niet jezelf, maar de verzekeraars en gemeenten!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.