vrouw schrijft

Machteloos

Een paar weken geleden schreef ik onderstaande brief aan mijn psycholoog. Ik voelde me namelijk zeer machteloos omdat ik haar door alle maatregelen rond het coronavirus niet kon zien. En vanwege mijn problematiek voelt beeldbellen niet veilig.

Wanneer ik een einde aan mijn leven zou maken, zou je dan boos zijn of je verraden voelen?
Wanneer ik toe zou geven aan dat gevoel van niet meer kunnen vechten, zou je dan verdrietig zijn of je in de steek gelaten voelen?
Of zou je blij zijn dat je van mijn gezeur af bent, blij dat ik je niet meer claim…

WHAT WOULD YOU FEEL
WHEN I DIE 
WOULD YOU FEEL SAD
OR JUST BE GLAD…
WOULD YOU MISS ME?

Ja, wat zou je doen?

Ben ik nu een zeur dat ik voor de zoveelste keer over mijn doodswens begin of geeft het aan hoezeer ik met alles in met mezelf en het verleden worstel? En ja, wanneer ik aan dit gevoel toe zou geven laat ik het kwaad winnen. Ik mag de hoop niet opgeven, ook niet nu ik steeds dichter bij de kern van de pijn kom. Nu ik steeds meer besef waarom mijn leven de afgelopen dertig jaar zo’n worsteling is geweest… En ja ik heb het overleefd, maar kan ik dat nog steeds nu alles steeds duidelijker wordt…?

Mag ik aangeven dat ik meer hulp nodig heb en dat ik het even allemaal niet meer kan overzien?

SUICIDE IS NEVER THE ANSWER

Maar wat is het antwoord dan wel?
Hoe moet ik verder met de waarheid over het misbruik… Verder met die hartverscheurende pijn…. PIJN die ik jaren weg heb gestopt en die nu steeds erger wordt… Pijn waar ik woorden voor moet zien te vinden, woorden zoals ‘walgelijk’, ‘afschuwelijk’… 

IK WIL DOOD!” had ik moeten zeggen, maar wat als je het zegt en niemand luistert? En ja, waarschijnlijk wil ik niet dood, maar ben ik, zijn we, bang voor de emoties, voelen we ons alleen. Zeker nu in deze coronatijden

Nou, dit moest er even uit……

Ze reageerde via de mail en schreef dat het haar ook verdrietig maakte en ook een machteloos gevoel gaf. Ook zij behandelde de cliënten liever face-to-face. Ze begreep dat mijn binnenwereld door alles erg getriggerd wordt.

De dagen zijn lastig, de ene dag gaat beter dan de andere. Ik zie uit naar de dag dat ik haar weer face-to-face kan ontmoeten. Vandaag heb ik in ieder geval haar stem weer gehoord en voelen we ons voor nu weer ietsje minder machteloos.

Heb je suïcidale gedachten of zoek je iemand om mee te praten? Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie of met de Luisterlijn.

Lees ook:

  • 2019

    2019... Ik wil het gewoon niet. Weer een jaar verder weg van het jaar waarin mijn man, dood, achterbleef. De afstand tussen hem en mij onoverbrugbaar. 2019...Ik wil het echt niet. Weer verder moeten met mijn moeilijkheden, angsten, pijn en…

Mondkapjes

Als je toch een mondkapje op moet in het OV… dan maar een leuke.

mondkapje triggerwarning

Meer informatie over dissociatie en DIS

E-book over dissociatieve identiteitsstoornis:

DIS mini uitgelicht

Misschien heb je net te horen gekregen dat je een dissociatieve identiteitsstoornis (DIS) hebt, of ken je iemand die dit heeft. Maar wat is DIS eigenlijk precies en hoe kun je ermee omgaan? Wat zegt de wetenschap en welke therapieën zijn er? En… hoe is het eigenlijk om DIS te hebben, valt er een beetje mee te leven?

Aan de hand van wetenschappelijke artikelen, het psychiatrisch handboek DSM én ervaringsverhalen geeft Rivka Ruiter je in deze dsmmini antwoord op bovenstaande vragen. Een dsmmini is een klein e-bookje dat inzicht geeft in een stoornis uit de DSM. De ervaringsverhalen zijn van Daniëlle (31), Hannah (26) en Melissa (26), drie jonge vrouwen met DIS of AGDS (andere gespecificeerde dissociatieve stoornis).

Dit e-book is een PDF, je kunt hem lezen op je computer of telefoon zonder e-reader!

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.