Bang voor mijn eigen kracht

Lyka uit therapie

Dit is mijn eerste blog als dsmmeisje, dus leek het mij gepast te starten met een introductie. Ik noem mijzelf Lyka, ik ben 27 jaar en momenteel ben ik bezig met afstuderen als hulpverlener in de GGZ. Je kent mij misschien al van mijn website www.uittherapie.nl of van Twitter (@UitTherapie). Ik schrijf op mijn website over mijn eigen ervaringen in combinatie met (wetenschappelijke) uitleg over psychische aandoeningen.

Soms kan het krijgen van een diagnose voelen als een stempel en alsof je in een hokje wordt gedrukt. Voor mij voelde het echter bevrijdend: ik was dus niet alleen maar vreemd en anders dan anderen, maar ik was ziek. Waar mijn ouders mijn vermoeidheid, sombere stemming en teruggetrokken gedrag bestempelden als vervelend pubergedrag, leerde ik toen ik voor het eerst in therapie ging op mijn 14e dat ik niet lui, maar depressief was. Door mij te verdiepen in mijn diagnoses en boeken in de bibliotheek over psychopathologie te lezen, begreep ik eindelijk wat er met mij aan de hand was.

Ik merkte dat ik lezen over psychologie, los van mijn eigen diagnoses, ook best interessant vond. Tijdens een opname voor klinische psychotherapie voor jongeren, merkte ik dat ik het fijn vond om mijn groepsgenoten te steunen. Ik besloot dat ik hulpverlener wilde worden. Ik was immers toch veel te onzeker om de kleinkunstacademie te gaan doen om verder te gaan met zingen en acteren.

Na jarenlange behandeling in een instelling voor jeugdpsychiatrie inclusief verschillende opnames, verschillende diagnoses en na wekelijkse gesprekken bij een vrijgevestigde psychotherapeut, lijkt herstel steeds meer in zicht te komen. Helaas ben ik er nog niet en duurt het nog wel even voordat ik echt ‘uit therapie’ zal gaan.

Wat je van mij kunt verwachten? Als dsmmeisje zal ik mij vooral richten op het schrijven over hoe het is om psychisch ziek te zijn; de mens achter de diagnose. (Voor de wetenschappelijke uitleg kun je terecht op de DSM-pagina of bij de artikelen op mijn website.) Het is nog wel even wennen, gezien ik normaal gesproken nogal lange stukken schrijf (Lang-van-stof-Lyka) en nu ‘echte’ blogs zal schrijven. 🙂

Ik wil mij graag inzetten om de bespreekbaarheid van psychische klachten te vergroten en het stigma te verminderen. Door zelf openheid (en uitleg) te geven, hoop ik dat dit leidt tot meer begrip. Tegelijk hoop ik anderen herkenning te kunnen geven, zoals ik zelf veel herkenning heb gevonden in de blogs van de andere dsmmeisjes. Ook hoop ik mijn stukken luchtig en humorvol te kunnen houden. Een pittige uitdaging gezien ik momenteel weer last heb van een depressie en ik mijn gevoel voor humor en relativeringsvermogen soms even kwijt ben. #afstuderenmeteendepressie

Nog iets wat ik kwijt wil? Ja. Ik vind het heel tof om deel uit te mogen maken van zo’n mooi initiatief als deze!

Tot blogs.
Liefs,
(al-iets-minder-lang-van-stof-)Lyka

Lees ook:

  • ik ben onaantastbaar rennend meisje

    Als je net zo lang doet alsof alles goed gaat verdwijnen alle narigheden vanzelf wel. Het is een strategie die goed voor me werkte in tijden dat het trappelen of verzuipen was. In tijden dat…

  • Mailen is mijn therapie

    Met psychische problemen is het vaak zo dat je moet praten. Nu is praten vaak makkelijker gezegd dan gedaan. Het is de zoveelste afspraak bij de zoveelste behandelaar. Elke keer worden er zoveel vragen gesteld,…

  • Hartjes en madeliefjes

    Ik ging mijn eerste therapiesessie in met een mengeling van hoop en wantrouwen. Hoop dat er een simpele oplossing zou zijn voor waar ik mee worstelde, een oefening, een pil, een antwoord. Wantrouwen omdat ik…

4 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.