Lijstjesleven

Onvoorspelbaarheid, ik kan er niets mee, het geeft me zorgen en onrust en angst. Angst laat mijn brein op volle toeren werken. In mijn nooit eindigende zoektocht naar rust werkt mijn brein continu en wordt het gestuurd en gevoed door angst. Angst om iets fout te doen, angst om wat mensen van mij denken, angst om dingen te vergeten, angst om dingen niet te snappen, angst om wat komen gaat, angst voor dingen die er niet zijn en die er waarschijnlijk ook niet komen, angst voor zaken die niemand snapt of die niet uit te leggen zijn, kortom angst om het leven te leven.

Orde, overzicht, ik ben er altijd naar op zoek maar ik vind het nooit. Mijn brein maakt zelf geen logische verbindingen om mij te helpen het leven te overzien. Vooruitdenken is een drama, onthouden is een ramp en leven in het nu is een chaos die mij van minuut op minuut verrast met onverwachte wendingen. Ik sta dag en nacht op scherp in een poging om mij niet meer te laten verrassen door het leven maar ik loop altijd achter de feiten aan.

Lijstjes, ik maak veel lijstjes. Lijstjes over wat ik nog moet doen, lijstjes over wat ik niet moet vergeten, lijstjes over wat komen gaat en over wat geweest is. Ik vul mijn leven met lijstjes maken over de meest bizarre zaken. Mijn kinderen weten het al als ik weer eens druk in de weer ben met een spreadsheet. “Ze maakt weer een lijstje…” verzuchten ze dan met een wanhopige blik.

Lijstjes geven duidelijkheid, lijstjes geven overzicht, lijstjes geven rust…. Tenminste, als de lijstjes niet te lang zijn. Als een lijstje langer is dan op mijn beeldscherm getoond kan worden, dan geeft het lijstje onrust. Ik kan het dan niet meer overzien. Het lijstje moet dan worden aangepast, ingekort, opgedeeld in verschillende lijstjes. Uren kan ik bezig zijn met het herschrijven van mijn lijstjes. Noem een onderwerp en ik heb er een lijstje van. Mijn geschiedenis, mijn heden, mijn toekomst het staat allemaal genoteerd in lijstjes.

Mijn lijstjes zijn nooit af, ze kloppen bijna nooit. Details missen en feiten veranderen doordat dingen niet verlopen hoe ik dacht dat ze gingen verlopen. Dit maakt me angstig, ik kan nooit voor de volle honderd procent vertrouwen op mijn lijstjes, ik moet er altijd op beducht zijn dat er onverwacht dingen veranderen op mijn lijstjes waardoor “alles” anders wordt als ik had bedacht of verwacht. Ik maak mezelf dus gek met mijn lijstjes terwijl ik tegelijkertijd niet kan leven zonder mijn lijstjes.

Mijn leven is een lange lijst van zaken die ik “af kan strepen van” of “bij kan houden op” mijn lijstjes en mijn leven wordt geregeerd door angst. Bijna niemand weet van mijn lijstjes en waar ik ze allemaal voor inzet. Ik kan het ook niemand uitleggen, sommige lijstjes zijn te bizar dat besef ik zelf ook wel. Maar ik heb ze nodig.  Mijn kinderen zeiden laatst, “Mam, als jij geen lijstjes maakt dan ben je ziek, dan is er wat aan de hand….”  Ik lach dan onzeker, ze bedoelen het grappig, het is misschien ook wel grappig maar ze hebben gelijk. Ik maak lijstjes, ik leef van lijstjes, als ik geen lijstjes maak dan is er iets goed mis met mij. Ik heb een lijstjesleven….

 

3 Comments

  1. Een enorme hang naar controle en overzicht… Die herken ik en zeker vele mensen met mij denk ik. Zich uitend in vele vormen. Het doet me denken aan een boek van vroeger, ‘Lena Lijstje’, over een meisje dat ook echt alles opschreef in lijstjes. Misschien leuk om op te zoeken. 🙂 Liefs
    Rivka onlangs geplaatst…Kerst, we moeten pratenMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.