Mijn lijf praat tegen me

Ik geloof dat ik te snel dingen toeschrijf aan mijn half verstoorde geest, terwijl dat nog wel eens anders zou kunnen zijn. Als ik moe ben, komt dat doordat ik gek in mijn hoofd ben. Ben ik duizelig, ben ik gek in mijn hoofd. Hoofdpijn? Ja hoor, vast omdat die stoornis weer op aan het spelen is. Last van mijn buik? Te veel stress en ga zo maar door.

Misschien doe ik het zelfs wel iets te makkelijk en vergeet ik vrij snel dat ik ook nog een lijf heb waar dingen verkeerd in kunnen gaan. Sommige dingen in mijn lijf zijn makkelijk: land ik met mijn hele gewicht op mijn ringvinger en kneus ik hem, ja dat is dan gewoon een ongelukje en heeft het niets te maken met psyche. Hooguit dat ik iets beter had moeten opletten in die geweldige slide.

De afgelopen maanden was het een emotionele rollercoaster. 

Op zulke momenten vergeet ik wel eens dat mijn lijf ook gewoon wel eens stuk ben. Afgelopen week was ik maar moe. Vreselijk moe. Lijf was stijf, wat duizelig, kon overdag echt uren slapen. Allemaal dingen die ik ook heb als ik me te druk heb gemaakt of maak: mijn spieren gaan bij stress vrij snel in de knoop, ik ben überhaupt snel moe en als ik echt over mijn grenzen ben gegaan, sta ik te tollen op mijn benen.

Dus vooral geen aandacht aan besteedt en geprobeerd zo goed mogelijk uit te rusten en te relaxen. Het ging alleen niet weg. Raar. Misschien iets mis met mijn medicatie? Toch nog te veel druk? Wat zou ik nog meer moeten laten om weer wat energie te krijgen? Ik heb er aardig mijn hoofd op gebroken. Kwam er maar niet uit.

Ineens ging er een lichtje branden

Dat was toen ik overdag in mijn slaapkamer waar de zon vol op stond onder twee dekbedden lag te rillen van de kou. Oh! Dus dat is het! Niets te druk gemaakt, niets te veel stress, gewoon ouderwets ergens een verkoudheidsvirusje opgepikt en dat moet mijn lijf er blijkbaar nu uitwerken met koorts.

Stiekem was ik er heel erg blij mee. Dit is namelijk binnen een paar dagen op te lossen met paracetamol, vitamine c, sinaasappels en kopjes thee. Beetje rustig aan doen, veel slapen en binnen twee dagen deed mijn lijf het gewoon weer.

Vraag twee blijft waarom ik in vredesnaam half mei ziek word.

Hele herfst en winter zonder een centje pijn en ben hoe dan ook bijna nooit lichamelijk ziek. Knap virus dat mij onder de dekens krijgt. Tenzij mijn weerstand dus lager is dan het zou moeten zijn. Hoe dat meestal komt? Een hele fijne dikke vette crisis in mijn hoofd. Laat ik die nou een paar weken geleden gehad hebben…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge