inhale the future exhale the past

Lief zijn voor jezelf

Ik wil graag delen welke adviezen mij geholpen hebben. Ik hoop dat iemand anders er ook wat aan heeft.

In therapie heeft het mij geholpen om te beseffen, dat het belangrijker is om goed te voelen wat erin jezelf omgaat, dan gelijk streven naar jezelf goed te voelen. Als je namelijk gereguleerd je gevoel beetje bij beetje toe laat, voel je je uiteindelijk fijner. Wel is het belangrijk om te kijken waar die gevoelens en gedachtes voor staan. Waar je daadwerkelijk behoefte aan hebt. Vaak zitten de behoefte in verschillende (trauma)kanten van jezelf. Dan vind ik het af en toe fijn om het ‘veilig ei’ te gebruiken.

Een veilig ei houdt in dat je in gedachten een plek inricht waar een bepaalde kant behoefte aan heeft. Bijvoorbeeld: een opstandige puber die lekker tegen een boksbal wil rammen, posters heeft en keiharde muziek aan heeft. Dat kan je dan in gedachten creëren. Of een bange 5-jarige die behoefte heeft aan knuffels in bed, met speelgoed en allemaal kussens waar ze in weg kan duiken. Of een persoon of dier visualiseren waar je in gedachten steun bij ervaart en wat warmte en veiligheid kan geven. Wees creatief. Je kan je gedachten creatief gebruiken om fijne dingen te fantaseren die helpend zijn, maar waarbij tegelijkertijd de nare gevoelens en gedachtes ook aanwezig mogen zijn.

Verder heb ik ervaren, dat als er een te erge kritische kant naar boven komt, het volgende aan de hand kan zijn. Bij mij speelde er eigenlijk gevoelens en behoeftes, die ik nogal eng vind of waarvan ik niet weet wat ik ermee aan moet. Dus dan probeer ik stil te staan bij gevoelens en herinneringen, te kijken wat er mogelijk aan ten grondslag ligt en mezelf gerust te stellen.

Soms is geruststellen op dat moment niet mogelijk, omdat de angst of pijn te hoog is. Dan zoek ik vaak afleiding en ga ik bijvoorbeeld muziek luisteren, zingen, dansen, etc.
Dus het is belangrijk om op dat moment te beseffen, wat je mogelijkheden zijn. Is het mogelijk jezelf gerust te stellen of is het beter om afleiding te zoeken?

Ik had vroeger als opdracht drie keer vijf minuten voelen op een dag. Dan liet ik bijvoorbeeld de angst, verdriet of boosheid er zijn zonder dat ik iets met het gevoel moest. Ook kon ik leegheid of kilte ervaren. Mijn toenmalige behandelaar vertelde dat dat ook gevoelens zijn. Zo had ik er nog niet naar gekeken. Het hielp mij wel om het op die manier te zien.

Andere keren merkte ik wel dat ik iets met mijn gevoelens wilde. Dat mijn armen letterlijk in beweging wilden zijn door energie of emotie en dat ik bijvoorbeeld gecontroleerd met een kussen wilde gooien. Ook heb ik geleerd liefdevol te zijn voor de spanning in mijn lichaam. Dus in plaats van mezelf pijnigen, raakte ik die plek op mijn lichaam aan. Met periodes lukt dat bij mij nog minder goed. Maar als het even niet lukte, was het ook goed. Meer dan je best kan je niet doen.

Met periodes beweeg ik te veel en dan probeer ik te voelen waar ik voor wegren of wat voor spanning of emotie ik weg wil maken. Daarbij probeer ik ook bewust te worden van mijn lichamelijke signalen, zodat ik eerder mijn grens aan kan voelen. Voorbeelden daarvan zijn gespannen schouders, nek en benen of een droge mond.

Daarbij vind ik het zelf nog weleens moeilijk om bovenstaande tips toe te passen en dan probeer ik te voelen wat de weerstand is. Vaak is dat heel basaal. Dat ik bang ben om te ontspannen en daardoor op emotioneel gebied meer aanwezig te zijn, in contact met mezelf en met anderen door mijn verleden. Dus dan probeer ik eerst die angst er te laten zijn en mijn lat wat lager te leggen en probeer ik mijn basis stevig te maken, zoals voldoende eten en drinken, douchen etc.

Wat mij helpt om de basis goed te krijgen:
Als ik bang ben, zeg ik in mezelf, dat ik besta en er mag zijn. Dat zeg ik zo vaak, dat ik erin ga geloven. En dat gaat steeds beter. Verder probeer ik zo objectief mogelijk naar mensen te kijken en te ervaren wat mensen nog meer in mij oproepen, naast angst.

Lees ook:

  • Iedereen die mij kent zou mij omschrijven als een sociaal mens. Ik doe zelfs een studie in de sociale richting. Toch loop ik rond met een groot geheim. Een geheim dat zelfs hulpverleners niet van mij weten, zien of kennen.…

    (b)angstig sociaal

1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.