meisje met bril

Leven voelt als een straf

‘Heb je er ooit aan gedacht jezelf wat aan te doen?’ Eén van de standaard vragen bij een intakegesprek. ’Het is belangrijk dat we erop kunnen vertrouwen dat je jezelf niets aandoet’.
Braaf knik ik ja. Een antwoord naar waarheid, want hoewel ik het leven vaak meer dan zat was, zal ik mezelf niks aandoen, niet opeens, niet impulsief.

Bovendien ben ik net met deze behandeling begonnen. Vertrouwen, dat is een groot woord na zoveel behandelingen, maar hoop heb ik wel. Dus nee, voor een zelfmoordpoging hoeven ze niet bang te zijn. Ik kan echter niet helpen dat ik bevestigend op de vraag moet antwoorden of ik me wel eens zo somber voel dat ik aan zelfmoord denk. Ja, dat klopt, daar denk ik wel eens aan, maar dat is iets anders dan er echt toe over gaan.

Toch moet je vastleggen dat je jezelf echt niets aandoet, om er vervolgens de hele behandeling geen woord meer aan vuil te mogen maken. ‘Mogelijk te triggerend voor anderen’, het voelt alsof één van mijn problemen samen met de belofte mezelf niets aan te doen, onder tafel wordt geveegd.

Uiteindelijk gingen alle deuren dicht toen ik eerst mijn huisarts en later de levenseindekliniek om euthanasie vroeg. Het was een lang traject. De second opinion psychiater vond dat er uiteindelijk toch nog wel een behandeloptie was, maar niet nu. Uiteindelijk werd er verder overlegd en kwam er een nee. Qua hulpverlening wil ik nu verder, maar dat is nog een hele zoektocht. Euthanasie wordt het niet, maar de wil om te leven keert niet opeens terug. 

Hoewel de mensen om mij heen opgelucht zijn met de afwijzing van mijn euthanasieverzoek, voelt het voor mij niet zo. Het voelt als straf te moeten leven nu er geen oplossing lijkt te zijn. Ik wil me graag beter voelen, maar ik heb geen idee meer hoe. Opnieuw therapie volgen lukt niet, want de huisarts weigert me door te verwijzen. Ze lijkt allang blij dat het FACT-team me nog opneemt. Voor mij voelt het alsof ik niet de kans krijg om aan mezelf te werken, want die kansen krijg ik niet, zo voelt het. Ik voel me zo mislukt, zo niets, maar ik heb één ding geleerd. Vanaf nu ben ik nooit meer zo open over hoe ik me voel. 

De tranen hou ik binnen, van binnen schreeuw ik, maar ik durf het niet meer te zeggen. Bang om niet verder te komen, bang om enkel te eindigen in een kliniek, gesloten, zonder zelf nog iets te kunnen zeggen. Dus adem ik in, lach ik en ga door, het gaat prima. Stoppen met vechten, nee dat kan ik ook niet, maar de GGZ dat heb ik voor nu wel even gezien. Ik vecht, ik lach, ik ga wel door en ik hoop dat ik me op den duur hieruit vecht. Het moet me lukken.


Heb je gedachten aan zelfmoord en wil je daar met iemand over praten? Chat via 113.nl of bel naar 0900-0113.


Lees ook:

  • Vanmorgen stond ik op met een zwarte wolk in mijn hoofd. Het liefst zou ik de hele dag in bed zijn blijven liggen, maar dat deed ik niet. Ik bakte een ei, waste mijn haar en trok mijn Madonna t-shirt…

    Sterk

6 reacties

    1. Ha Madelon, het is al fijn om even een sterkte wens te lezen, daar heb ik al veel aan! Ik hoop dat jij jezelf ook kunt gaan helpen of de juiste hulp vindt.

  1. Hi Madelon,
    Ik herken dat. Wat mij betreft is mijn leven mislukt en zie ik niet in waarom ik er nog langer zou zijn. Toch zou ik ook niet de moed hebben echt een poging te doen.
    De GGZ is absoluut een waardeloos instituut met domme mensen.
    Misschien kun je je inschrijven bij een andere huisarts, iemand die je wel wil doorsturen, want dit is wel raar.
    Verder zou ik het opzoeken bij een vrijgevestigd psycholoog waar je een klik mee hebt. Dat is wel duur, omdat je veel zelf moet betalen, maar zo kun je in je eigen tempo dingen doorspreken en dit helpt misschien om je depressie inhoudelijk aan te pakken. Je kunt met zo iemand reflecteren op bijvoorbeeld je levensloop en wat de reden kan zijn dat je dit nu voelt.
    Lees een van mijn persoonlijke blogs: Dit land wil mij niet

  2. Jouw verhaal lijkt erg op het mijne, ook ik deed een euthanasieverzoek. Ik kon en wilde zo niet meer verder. Een FACT-team is voor mij niet de weg, die zijn beter thuis in de wereld van mensen met een psychotische kwetsbaarheid – mijn ervaring.

    Na 24 jaar (zeer) ernstig depressief te zijn en een onderschepte poging – dat het zover moest komen :'( – krijg ik nu een behandeling waar ik wél op reageer: rTMS begeleid met psychotherapie. Dit is een behandeling met de werking van ECT. Het zijn gerichte magnetische pulsen op specifieke gebieden in de hersenen. Gebieden die betrokken zijn bij stemming, emoties en denken. Deze gebieden zijn bij depressie aangetoond verminderd actief. De pulsen activeren deze gebieden en stimuleren ze tot het maken van nieuwe verbindingen, meer stofjes (serotonine o.a.) en beïnvloeden zo je stemming. Het is een lange termijn oplossing, in tegenstelling tot antidepressiva. Dit door deze gebieden weer ‘wakker’ te maken. Hét voordeel vergeleken met ECT: geen narcose of geheugenverlies, geen bijwerkingen (ik heb soms lichte hoofdpijn die snel wegtrekt en ben op dit vlak een uitzondering: de meeste mensen hebben geen enkele bijwerking). Omdat het vrij onbekend is, wil ik je hier graag op wijzen.
    Het wordt sinds 2017 vergoed, let even op de aanbieder, de combinatie met je verzekering. Je huisarts of psychiater kan de verwijzing doen. Het is een bewezen effectieve behandeling (juist) bij depressies die niet reageren op medicatie en psychotherapie. Daarom wil ik je graag wijzen op deze behandelmogelijkheid, het kan je helpen om je klachten te verminderen en je leven een stuk lichter en makkelijker maken. Ik heb niet verder gelezen dan deze blog, ik weet dus niet wat je precies hebt gehad aan behandeling. Wat ik je kan wel kan vertellen is wat het doet, mijn ervaring hiermee: het redt mijn leven en ik ben niet meer met de dood bezig, geen gedachten, niets… Het kan zoveel beter, zelfs na zoveel jaar en zoveel mislukte behandelingen.

    Voor ik deze behandeling kreeg, heb ik het hele medicatieprotocol voor depressie gehad en er werd gezegd dat ik ‘ermee moest leren leven’, de rest van mijn leven aan de MAO-remmers zou zitten en dat ik ‘curatief uitbehandeld’ was. Ik ben sinds half augustus van mijn medicatie af en voel me stukken beter dankzij deze behandeling. Het is een behandeling waarvan ik weet, mijn chronische suïcidaliteit was altijd een probleem, dat je niet aan bepaalde eisen moet voldoen en nu ongeschikt zou zijn. Ook niet als je deze gedachten hebt!
    Mijn weg: moderne antidepressiva (meerdere middelen en groepen), klassieke antidepressiva, klassieke antidepressiva met lithium, Parnate (klassieke MAO-remmer, een verplicht dieet) met lithium en meerdere opnames. Dit alles ging gecombineerd met vele soorten psychotherapie: het hielp me niet. Hoe hard ik ook mijn best deed, hoe graag ik ook wilde, hoeveel inzet ik ook heb geleverd. Ik heb nu matig depressieve klachten en zit nog volop in het traject rTMS, zolang mijn klachten nog afnemen wordt er doorbehandeld om te zien hoe ver we het kunnen terugdringen. Velen komen er zelfs helemaal uit, ook na vele jaren depressie, ik hoop dat ik daar ook bij zit :).
    Momenteel zijn er ook trials met ketamine en psylocybine (een stof uit paddo’s, UMC Utrecht), deze hebben al bewezen dat ze effectief zijn en worden nu verder onderzocht. Ook is er iets wat deep brain stimulation heet, iets wat ingezet kan worden als ook ECT niet werkt.
    Ik wil je graag laten weten dat er zijn nog behandelingen mogelijk zijn waarbij suïcidaliteit geen issue is (hoort er immers bij als het een ernstige depressie is, een symptoom). Mogelijkheden die niet veelal niet bekend zijn, maar die je wel kunnen helpen.

    Ik hoop dat je hier iets mee kunt, met het lezen van mijn ervaring en opties die wel bereikbaar zijn als je deze gedachten hebt. Geef niet op, ga ervoor! Je hebt al zoveel doorstaan, je verdient het om je beter te gaan voelen. En dat is écht mogelijk. Heel veel succes!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.