meisje met bloemetjes

Leren omgaan met autisme

Ik weet alweer zes jaar dat ik autisme heb. Ik ging samen met mijn ouders op gesprek omdat ik moeite had met samenwerken. Vanaf dat moment voelde ik me een mislukt stukje afval. Ik voelde me het meisje dat niet kon samenwerken en sloot me af voor anderen. Ik moest twee keer in de week naar de ggz, daar hielpen ze me met weerbaarheidslessen en om beter te leren samenwerken. Veel mensen die me daar behandelden hadden door dat er iets met me was en dachten aan autisme. Ik moest een week later een IQ-test en wat andere testjes doen. Uit die test kwam dat ik PDD-NOS had.

Toen ik het te horen kreeg, moest ik huilen. Ik voelde me heel anders en heb vaak gedacht: hoe zou het zijn om geen autisme te hebben? Als ik nu aan mijn vrienden vertel dat ik autisme heb, zeggen veel mensen dat ze het echt niet aan me zien of merken. Dat vind ik best wel fijn om te horen, maar soms ook wel heel moeilijk. Ik voel me helemaal geen autist, maar gewoon Sabine.

Ik vind het lastig om met mijn autisme om te gaan, maar ik heb veel steun aan mijn beste vriendin en familie. Ik voel me veel beter nu en ben eigenlijk best blij dat ik het ‘stempel’ autisme heb gekregen. Nu weet ik waar het vandaan komt en hoe ik ermee om kan gaan.

Ik wil iedereen die autisme heeft, meegeven dat je altijd jezelf moet blijven en je vooral niets aan moet trekken van wat andere mensen over je zeggen. Mensen zullen stomme opmerkingen maken, maar daar word je sterker van. Dat heb ik zelf ook meegemaakt, ik werd er vroeger mee gepest op de basisschool. Ik wil mijn familie en in het bijzonder mijn beste vriendin bedanken dat ze me zo hebben gesteund. Dank jullie wel!

Lees ook:

  • Autisme

    Toen ik voor het eerst bij de GGZ kwam voor een kennismakingsgesprek was ik zo ontzettend zenuwachtig. Ik wist echt niet wat mij overkwam. Ik was toendertijd doorgestuurd door de psycholoog van het revalidatiecentrum. Meteen bij het adviesgesprek werd er…

1 reactie

  1. Mooi geschreven. Ik zie dat je nog heel jong bent en vind het wel interessant om jouw gedachten hierover te lezen. Ik kreeg zelf de diagnose pas op mijn dertigste en was alleen maar blij. Ik ben niet ‘een autist’, maar dat label verklaart wel waarom de dingen die moeilijk zijn voor mij zo gaan. Volgens mij begin jij het nu ook zo te zien.
    Lees een van mijn persoonlijke blogs: Goede voorbereiding

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.