Lente

Alles wat ik wil, is me verstoppen onder een dekentje. Wegkruipen in een donker holletje. Laat mij nou maar.
Maar nee. Ik krijg een afspraak extra in de week. Het behandelteam maakt zich zorgen om mij. Ik vraag me af of ze niks beters te doen hebben. Aan de gevulde wachtkamer te zien, zijn er toch genoeg anderen waar zij zich druk over kunnen maken.
Dat ik een beetje afval kan toch niet het probleem zijn. Ik eet nou eenmaal even niet. Ik zit gewoon vol met zoveel herinneringen, nare herinneringen. Ik ben heel verdrietig, bang en ellendig. Ik voel me ook alleen. Al die herinneringen en al die bijbehorende gevoelens drukken als een olifant op mijn borst.
Hoe zou ik daar nog bij kunnen eten? Daarbij, dik ben ik genoeg, dus wat minder worden kan heus geen kwaad. Minder worden, lichter worden, lichter leven. Ja, dan…dan kan ik ook weer huppelen door de lente. Dan kan ik weer blij zijn. Dan kan ik ook weer enthousiaste berichtjes op social media slingeren over de blaadjes aan de bomen, de roze bloemetjes en de fluitende vogeltjes.
Wat haat ik die nu, die vogeltjes. Met hun gefluit in de ochtend komen bij mij de nare herinneringen weer boven. En met ieder blij berichtje van iemand die geniet van het ontluikende voorjaar, zak ik dieper weg in de herinneringen. De wanhoop. De pijn. De ellende. Ik voel het weer. Ik raak ieder gevoel voor tijd kwijt. Ik waan me in jaren geleden en ik zie dat het nu 2017 is. Onbegrijpelijk.
Alles wat ik wil, is me verstoppen onder een dekentje. Wegkruipen in een donker holletje. Laat mij nou maar.
Maar nee. Ik krijg afspraken over eten. Ik moet vandaag nog even een broodje eten. En een banaan. Ik wil dat niet. Ik durf dat niet. Ik heb geen honger, zelfs geen trek. Met iedere hap kom ik minstens een kilo aan. Ik zit al te vol. Ik zou liever mee willen doen met de rest van alle vrouwen van mijn leeftijd. Lijnen, afvallen. Linda lijnt. Dat gedoe van vrouwen rondom de overgang. Waarom mag ik dat niet? Ik krijg alleen maar waarschuwingen: ‘Je zit bijna in de gevarenzone, dan wordt het sondevoeding.’
Dat is dan maar zo. Wat maakt het uit? Laat mij nou maar.

5 Comments

  1. Best n beetje herkenbaar van ruim 10 jaar geleden: waarom mag iedereen lijnen behalve ik? Het antwoord weet ik nu wel: Ik mocht best n dieet volgen, zoals alle anderen, graag zelfs. Alleen deed ik dat niet. Van zn lang-zal-ze-leven niet dat ik zo VEEL ging eten als al die mensen aan de lijn..

    Ik hoop dat je af en toe een beetje lief kunt gaan zijn voor jezelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.