Lekker wél in mijn comfort zone

Zoek op Google naar ‘comfort zone quotes‘ en je vindt er duizenden. Allemaal vertellen ze me dat ik uit mijn comfort zone moet om iets te bereiken in mijn leven. Life begins at the end of your comfort zone! 

Dat maakt dat ik iets wil delen over mezelf. Het is namelijk zo dat ik een aanzienlijk deel van mijn leven BUITEN mijn comfort zone heb doorgebracht. En dat was geheel geen succes, om het zacht uit te drukken. Mijn extraversie en gebrek aan een veilig thuis brachten me op plekken waar ik nooit geweest had willen zijn en in situaties die mijn onveiligheid vergrootten in plaats van me ruimte gaven om te herstellen.

Bang voor veiligheid

Bedenk een veilige plek. Dat werd me aangeraden toen ik voor het eerst de diagnose PTSS kreeg. “Ha,” zei ik cynisch, “zoiets bestaat niet. Wat een onzin!” Ik was zo iemand die uit haar tas leefde omdat ik niet wist waar ik die nacht zou slapen. Zo iemand die sliep met haar contactlenzen in en haar schoenen naast het bed (je moet immers elk moment kunnen opspringen om te kunnen maken dat je wegkomt). Ik hechtte geen waarde aan veiligheid en wenste dat ook niet te gaan doen.

Bij het woord ‘thuis’ keerde mijn maag zich al om. Ik verafschuwde mensen die op kamers woonden maar alsnog in het weekend naar hun ouders gingen. Al die warmte, al die thuizigheid. Walgelijk. Ik voelde me een kleine dappere nomade en dacht dat als ik altijd zou blijven rennen en wendbaar zou blijven, ik er wel zou komen. Tot er dingen met me gebeurden die zó grensoverschrijdend waren, dat ik me wilde verstoppen. Toen kwam ik tot de trieste ontdekking dat ik daar geen plek voor wist. Daarom gebeurden dat soort dingen opnieuw, en opnieuw. Tot ik klaar was met liegen tegen mezelf en van de grond af zo’n veilige plek ben gaan maken voor mezelf. Een comfort zone dus.

Mijn comfort zone

Waaruit bestaat mijn comfort zone? Dat is voor een groot deel best concreet: met spulletjes die bij me horen. Zichtbare zelfzorg. Daarnaast bestaat mijn comfort zone voor een deel uit herinneringen; er waren in mijn roerige leven wel degelijk plekken die ik gekend heb, die veilig waren. Die koester ik. En tenslotte heb ik iets ergens diep van binnen, waarvan ik weet dat ik ‘bij mezelf’ thuis ben. Geen idee waar dat gevoel vandaan komt. Ik denk dat het er stiekem altijd al is geweest. Dat gevoel dat als er iets gebeurt wat niet goed is voor je, dat opborrelt en tegen je zegt: nee, dit gaat ‘m niet worden.

De keren dat ik thuis durf te blijven als ik bang ben en niet ‘s nachts buiten ga zwerven, dát zijn mijn overwinningen. Dat ik onder een dekentje een serie kijk in plaats van me in een kroeg vol laat lopen met drank, of ergens op de bank slaap waar ik niet weet wat er met me kan gebeuren. De keren dat ik nee zeg, dat ik nuchter blijf, dat ik mijn mond houd, dat ik mijn lenzen uitdoe een uur voordat ik ga slapen, dat ik een boek lees in plaats van ga rennen, dat ik iets lekkers eet in plaats van mezelf uithonger, dat ik mezelf insmeer met bodylotion omdat dat lekker aanvoelt in plaats van dat ik het doe om mooi te zijn voor een ander.

Al die dingen die ik nooit gekend heb en gedaan heb. Omdat het niet kon waar ik vandaan kwam, en ik het de jaren daarna niet van mezelf mocht. Die dingen maken dat ik graag een quote wil toevoegen aan al dat ‘get out there’-geweld.

Life begins INSIDE your comfort zone.

En van daaruit kan ik pas de wereld in om te kijken wat er te halen valt. Echt.

3 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge