schrijvend meisje

Leeg en vol

Ik voel me vanbinnen zo leeg
Komt dat door wat ik in mijn jeugd nooit kreeg?
Ik weet het even niet meer
Het doet vanbinnen zo enorm zeer
Vragen als wie ben ik en wat is de zin van mijn leven
Blijven constant door mijn hoofd zweven
Mijn leven voelt zo zinloos en leeg
Ik voel me zo overbodig en nutteloos

Tegelijkertijd voel ik me ook heel vol
Van al het denken en het voelen wordt mijn hoofd dol
Ik wil het wel met anderen delen
Maar ik ben ook weer bang dat het ze niet kan schelen
Ik weet niet waar ik moet beginnen
Er gebeurt zoveel bij mij vanbinnen

Er is angst, heel veel angst voor afwijzing, het diepe gevoel van niet goed genoeg te zijn
Waarom doet dat nog steeds zoveel pijn?
Het pesten en het buitensluiten is toch al jaren voorbij?
Maar nog achtervolgt de angst en onzekerheid uit het verleden mij
Waarom kan ik me niet sterk, zelfverzekerd en volwaardig voelen?
Waarom denk ik zo vaak dat mensen wat anders zeggen dan ze bedoelen?
Waarom kan ik mensen niet gewoon vertrouwen?
Altijd op mijn hoede, wachtend op het moment dat ik het weer moet berouwen

Het klinkt misschien raar en apart
Maar voor mijn gevoel heb al jaren een gat in mijn hart
Binnen in mij zit een plek en daar is het leeg en koud
Diep vanbinnen ben ik zo bang dat er niemand van mij houdt
Ik ben bang dat er iets mis is met mij
Want ik hoor nergens bij

Al jaren ben ik bang om niet goed, niet leuk of niet aardig genoeg te zijn
En dat doet vanbinnen zo veel pijn
Liefde, warmte en genegenheid heb ik in mijn jeugd nooit gekend
En nu voelt het vreemd en onbekend
Ik weet niet goed hoe ik er mee moet omgaan
Ik voel vanbinnen zoveel wantrouwen en argwaan
Is het wel oprecht, is er liefde, warmte en respect voor mij?
Het voelt te groot en te mooi, ik kan er met mijn gevoel niet bij

Ik vind het zo moeilijk om het te geloven
De angst en pijn uit het verleden ben ik nog lang niet te boven
Kinderen, die durf ik wel te vertrouwen en dicht bij me te laten komen
Instinctief weet ik, dat me daar niets naars mee kan overkomen
Kinderen zijn puur en echt
Die doen niet alsof, die zijn oprecht

Ik weet dat ik bang ben om mensen kwijt te raken
Bang dat ik uit een mooie droom zal ontwaken
Bang dat wat ik nu aan vriendschappen en contacten heb, niet echt is
Bang dat het een droom was en dat als ik wakker word, ik weer voel wat ik mis
Dat er een mensen in mijn hart gekomen zijn vind ik ingewikkeld
Want soms word ik door hun reacties pijnlijk geprikkeld
Dan is er weer die diepe angst om niet goed, niet mooi, niet leuk genoeg te zijn
Wanneer komt er eens een einde aan al die pijn?

Ik kan al een paar dagen mijn draai niet vinden
En ben de inhoud van de kasten al gaan verslinden
Ik weet wel hoe dat komt
Mijn hart raakte verwond
Nee dat is niet bewust door iemand gedaan
Een gebeurtenis, een opmerking raakte aan het bekende gevoel van afwijzing in mijn bestaan
Ik werd niet echt afgewezen
Maar het raakte aan oude pijn, die maar niet goed wil genezen

Net als gisteren en eergisteren, is het te veel en zwaar vandaag
Er verdwijnt steeds weer iets lekkers in mijn maag
Het emotie-eten is weer in volle gang
Wat ben ik toch een enorme afgang
Waarom ben ik niet sterker en kan ik deze drang weerstaan?
Waarom zit ik steeds in een emotionele achtbaan?

Ik snap van mezelf helemaal niets meer
Waarom voel ik zoveel, waarom doet het leven steeds zo zeer?
Mijn hoofd zit zo vol
Wat maakt het leven voor mij nu zinvol?
Ik wou dat ik antwoorden had op al die moeilijke vragen in mijn hoofd
Dan vraag ik me weer af, wanneer wordt mijn levenslicht eindelijk gedoofd?
Een einde aan mijn leven zal ik niet maken
Maar ik zal opgelucht zijn als ik morgen niet meer hoef te ontwaken

Hoelang moet ik nog blijven vechten voor dat ik me goed genoeg voel?
Ik word pislink als mensen zomaar zeggen dat ze begrijpen wat ik bedoel
Want dat doen ze echt niet
Zij worstelen niet dagelijks met last van onzekerheid, angst en verdriet
Zij voelen niet hoe zwaar het is, om vol en leeg tegelijkertijd te zijn
Zij worstelen niet met vermoeidheid, angst, onzekerheid en pijn

Ik heb een lege plek, een plek waar veel gemis zit
Maar waar nu een paar mensen zitten vastgekit
Die wil ik niet meer kwijtraken
Zij kunnen me helpen het gat in mijn hart een beetje kleiner te maken
Diep in mij zit dat stomme gevoel van niet goed genoeg te zijn
En dat kwijt raken lukt me niet zo makkelijk en dat doet pijn
Ik wou dat ik een knop in mijn hoofd kon omdraaien
Zodat ik niet meer de behoefte had om bij emoties te gaan snaaien

Om hulp vragen vind ik best een dingetje
Veel hulpverleners lopen met me rond in een kringetje
Ze zijn van goede wil, maar begrijpen niets van mijn innerlijke strijd
Verbinding met mij maken voelt niet als prioriteit
Ik ben een gevoelsmens en ik heb het nodig om te voelen dat iemand er voor mij wil zijn
Dat ze willen proberen, iets te begrijpen van mijn worsteling met angst, onzekerheid en hechtingspijn
Als ik die verbinding niet voel, kan ik me niet echt laten kennen
Want ik voel de ander, gevoelsmatig bij me wegrennen
Dan gaan de luikjes dicht bij mij en neem ik afstand
Ik ben dan pittig, soms eigenwijs of recalcitrant

Eigen keuzes maken, doen wat ik wil ben ik aan het leren
Ik wil me niet meer zoals vroeger laten manipuleren
Mijn hoofd zit zo vol
Van al die gedachten en gevoelens word ik dol
Maar ik ben ook leeg, van het zoeken en van het geven
Ik ben moe van dit leven
Wanneer ga ik me anders voelen?
Wanneer voel ik de last van mijn verleden wegspoelen?

Ik wil zo graag sterker, beter en mooier zijn
Weg met al die narigheid van hechtingspijn
Ik zou zo graag even snel een knop in mijn hoofd willen omdraaien
En zo met één beweging de pijn en last van mijn verleden uitzwaaien
Ik weet helaas dat gaat zo niet
En dat is lastig en doet me best veel verdriet

Ik moet, wil en ik zal door vechten voor die toekomst vol van hoop
Dat heeft God mij beloofd bij mijn doop
Makkelijk vind ik het ondanks mijn geloof niet
Elke keer de worsteling met onzekerheid, onrust, angst, pijn en verdriet
Leeg en vol tegelijkertijd
Wat vind ik het leven toch vaak een zware strijd!

Heb je last van suïcidale gedachten en wil je daar met iemand over praten? Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie via 0900-0113 of 113.nl.

Lees ook:

  • spiegel

    Als ik in de spiegel kijk Vind ik mezelf lelijk Ik walg van mijn lijf Ik ben dik en vet dat staat buiten kijf Het is ook nog eens mijn eigen schuld  Mijn kasten zijn vaak met lekkere dingen gevuld…

lees meer

2 reacties

  1. Mooi geschreven. Je ervaringen uit het verleden vormen je, helaas. Het maakt gelukkig niet dat je als mens minder waard bent. Zorg goed voor jezelf, juist wanneer je denkt dat het niet lukt moet je het blijven proberen. Het is niet makkelijk maar als het dan lukt voelt het fijn. Sterkte!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.