Victoria

  • Mag ik er wel zijn? Ben ik wel goed genoeg? Vinden andere mensen mij wel de moeite waard? Ben ik niet gewoon een slecht persoon? Verdien ik de liefde van de mensen om mij heen wel? Ik ben slecht en vies. Ik ben […]

    • Dank je wel Victoria voor het schrijven en delen van je bericht, knap van je. Het is duidelijk en zo herkenbaar.. ik zou zoveel willen zeggen maar ik heb even geen woorden als alleen, dank je wel

    • Je schreef:
      “Momenteel is er de worsteling met schuldgevoel op het moment dat ik mezelf en mijn kwetsbaarheid laat zien of als ik voor mezelf opkom. De verwarring als mensen het juist oké lijken te vinden of soms zelfs trots zijn. Want voor mij voelt het alsof ik iets totaal fout doe op dat moment. Bovendien, als ik mij kwetsbaar opstel voelt het onveilig, want dan kan de ander je raken of er misbruik van maken. Iets wat ook ontzettend vaak is gebeurd in het verleden.”

      Ai, zo veel herkenning van mijn (cptss) kant… Dat je je acuut schuldig en angstig voelt als je jezelf laat zien. Als je opkomt voor je eigen behoeftes en daarmee ook kwetsbaar bent. Wat ik je graag wil meegeven is dat het mij enorm geholpen heeft om het vaker te doen. Iedere keer werd die schuld en angst een klein stukje minder. En ik werd steeds gelukkiger. Het kostte me een paar (ongezonde) vriendschappen en een relatie, maar het leverde me nog zo veel meer op. Het waren jaren van trial & error, totdat ik nu kan zeggen dat ‘er zijn’ een natuurlijk iets voor mij is geworden. Soms is het nog moeilijk, heel soms verontschuldig ik me nog voor wie ik ben, wat ik voel of waar ik behoefte aan heb. Steeds minder.

  • Vandaag is zo’n dag. Een dag van trappelen of verzuipen. Een dag dat de golven zo hoog zijn dat zwemmen gewoon simpelweg niet lukt. Ik voel me eenzaam, in de steek gelaten en getriggerd. Ik word weer in de greep […]

  • Als je wereld in elkaar stort, gaat het leven wel gewoon door. Voor jou voelt het misschien alsof er geen hoop voor de toekomst is, maar die hoop is er vast wel. Alleen ben ik inmiddels die hoop ook een beetje […]

    • Dag Victoria,

      Het is ontzettend moeilijk om aan een toekomst te bouwen op een onstabiele fundering. Goed van je dat je dat in kunt zien. Ik kan me best voorstellen dat hoop houden ook niet altijd vanzelfsprekend is als het verleden steeds zo aan je trekt. Dat je je daar ondanks alles toch aan vasthoudt, getuigd echt van enorme kracht. Je bent goed bezig! 🙂

      Liefs,

      mij

  • Victoria reageerde op het bericht, Sterk 1 jaar, 1 maand geleden

    Heel mooi geschreven,
    Dankjewel voor het delen heel inspirerend om te lezen! 😉

  • Wat heb je dit mooi geschreven,
    En wat is het herkenbaar!
    Gelukkig heb ik een pyschologe die ik mag mailen als ik iets had willen zeggen maar het simpelweg gewoon niet durfde in de sessie.
    En dan hebben we het er vaak de volgende keer over.

    Dat praten, en zeggen waar het echt omgaat is gewoon moeilijk en onwijs spannend omdat je je toch…[Lees meer]

  • Dankjewel voor de lieve reactie,
    Het feit dat je zegt dat je denkt dat ik niet schuldig ben aan wat me overkomen is raakt me.
    Ik vind het zelf nog moeilijk om zo te zien, maar het helpt wel dat andere zeggen dat ze denken dat het niet mijn schuld is.
    Verstandelijk weet ik ook wel dat ik niet schuldig ben, (Maar dat gevoel he?)

    Ik doe…[Lees meer]

  • *Meisjes moet meisje zijn in mijn vorige reactie, klein type foutje. 😉

  • Wat een eenzaamheid spreekt er uit deze schrijfsels.
    Als ik dit lees dan zou ik dat 14 jarige meisje willen omarmen,
    Dikke knuffel voor dat 14 jarige meisje. <3

    Ik hoop voor jou dat je goede hulp hebt om dat 14 jarige meisjes alsnog te geven wat het nodig heeft.

    xxxxxxx

  • Dankjewel voor de lieve reactie,
    Het feit dat je zegt dat je denkt dat ik niet schuldig ben aan wat me overkomen is raakt me.
    Ik vind het zelf nog moeilijk om zo te zien, maar het helpt wel dat andere zeggen dat ze denken dat het niet mijn schuld is.
    Verstandelijk weet ik ook wel dat ik niet schuldig ben, (Maar dat gevoel he?)

    Ik doe…[Lees meer]

  • Mooi geschreven,
    Erg herkenbaar ook.

    Mooi hoe je omschrijft een begin te hebben gemaakt met je boosheid toelaten op een niet schadelijke of op jezelf gerichte manier.
    Dat is een begin.

    Ik wens je alle goeds toe in het proces van verwerken. <3

  • Wat fijn dat mijn blog helpt om te begrijpen hoe zo’n trauma werkt.

    Ik vind dat zelfverwijt nog wel 1 van de moeilijkste dingen om van los te komen en om mee te worstelen.
    Maar het is ook een manier van overleven merk ik de laatste tijd.

    Van de week nog bij therapie (Op het moment dat ik kon voelen dat ik niet schuldig ben.) Toen kwam…[Lees meer]

  • Dankjewel voor de lieve reactie,
    Het feit dat je zegt dat je denkt dat ik niet schuldig ben aan wat me overkomen is raakt me.
    Ik vind het zelf nog moeilijk om zo te zien, maar het helpt wel dat andere zeggen dat ze denken dat het niet mijn schuld is.
    Verstandelijk weet ik ook wel dat ik niet schuldig ben, (Maar dat gevoel he?)

    Ik doe…[Lees meer]

  • Gisteren had ik therapie. Geen EMDR dit keer, maar wel traumagerelateerde therapie, rescripting. Het was een heftige sessie, waarbij er geen ruimte was voor vermijding. Vermijden is vaak mijn manier om met angsten […]

    • Hoi Victoria,

      Wat dapper dat je dit zo hebt durven opschrijven. Ik denk inderdaad óók dat je niet schuldig bent aan wat je overkomen is. Het spijt me voor je dat je dat hebt mee moeten maken en dat je jezelf nu door die ingewikkelde gevoelens moet wikkelen.

      Volgens mij doe je onwijs je best om los te komen van de pijn van vroeger. Dat je het alleen al durft aan te gaan om het bespreekbaar te maken is al hartstikke knap! Ik hoop dat je trots op jezelf bent.

      Liefs,

      mij

      • Dankjewel voor de lieve reactie,
        Het feit dat je zegt dat je denkt dat ik niet schuldig ben aan wat me overkomen is raakt me.
        Ik vind het zelf nog moeilijk om zo te zien, maar het helpt wel dat andere zeggen dat ze denken dat het niet mijn schuld is.
        Verstandelijk weet ik ook wel dat ik niet schuldig ben, (Maar dat gevoel he?)

        Ik doe inderdaad mijn best om mijn pijnlijke verleden het niet te laten winnen van de toekomst en om los te kunnen komen van dat verleden, al is dat wel een strijd.
        Stukje voor stukje zal ik helen. 😉

      • Dankjewel voor de lieve reactie,
        Het feit dat je zegt dat je denkt dat ik niet schuldig ben aan wat me overkomen is raakt me.
        Ik vind het zelf nog moeilijk om zo te zien, maar het helpt wel dat andere zeggen dat ze denken dat het niet mijn schuld is.
        Verstandelijk weet ik ook wel dat ik niet schuldig ben, (Maar dat gevoel he?)

        Ik doe inderdaad mijn best om mijn pijnlijke verleden het niet te laten winnen van de toekomst en om los te kunnen komen van dat verleden, al is dat wel een strijd.
        Stukje voor stukje zal ik helen. 😉

      • Dankjewel voor de lieve reactie,
        Het feit dat je zegt dat je denkt dat ik niet schuldig ben aan wat me overkomen is raakt me.
        Ik vind het zelf nog moeilijk om zo te zien, maar het helpt wel dat andere zeggen dat ze denken dat het niet mijn schuld is.
        Verstandelijk weet ik ook wel dat ik niet schuldig ben, (Maar dat gevoel he?)

        Ik doe inderdaad mijn best om mijn pijnlijke verleden het niet te laten winnen van de toekomst en om los te kunnen komen van dat verleden, al is dat wel een strijd.
        Stukje voor stukje zal ik helen. 😉

    • Wat fijn dat mijn blog helpt om te begrijpen hoe zo’n trauma werkt.

      Ik vind dat zelfverwijt nog wel 1 van de moeilijkste dingen om van los te komen en om mee te worstelen.
      Maar het is ook een manier van overleven merk ik de laatste tijd.

      Van de week nog bij therapie (Op het moment dat ik kon voelen dat ik niet schuldig ben.) Toen kwam het gevoel van machteloosheid en diep verdriet om wat mij overkomen is.

      Het is altijd nog makkelijker om mijzelf de schuld te geven dan om die pijn allemaal te voelen.
      Maar ik maak stapjes. 😉

      En ja helaas zijn er mensen die dat doen, teveel mensen die dat doen. “Kinderen misbruiken’.. En zijn er teveel slachtoffers en teveel levens verwoest daardoor.

      Bedankt voor de lieve woorden! <3

    • Natuurlijk ben je niet schuldig aan dit trauma.
      Wel kan ik begrijpen dat het heel moeilijk is om de pijn en andere emoties die erbij horen onder ogen te zien en te voelen.
      Maar als dat er mag zijn is het denk ik wel een van de stapjes de goede kant op.

      Moedig dat je het aangaat en ook opschrijft en hier deelt. <3

    • Kippevel!

      Zo herkenbaar dat schuldgevoel.
      Ook de bewustwording dat het onterecht is. Het wel weten, maar dat het zo mijlenver af staat van je gevoel.
      Ik hoop dat de beetje bij beetje pijn slijt met alles wat je aan gaat in de sessies. Het wordt vaak dapper genoemd, en als ik aan je kleine meisje binnenin denk vindt ik dat ook absoluut! Maar ik weet dat als iemand dat tegen mij zegt, mijn gevoel het niet begrijpt… Het voelt meer als noodzakelijk kwaad.

      Wens je alle sterks toe om je pijn te doorgronden!

  • Heel bijzonder dat je je zo herkent, wel naar natuurlijk dat je dit herkent,
    Maar het voelt daardoor wel iets minder alleen.

    Ik geloof er in dat ondanks alles in mijn persoonlijkheid verweven zit net zoals bij jou, er een mogelijkheid is dat het uit mijn systeem kan gaan.
    Dat er een weg is naar herstel en een positiever zelfbeeld, al is het…[Lees meer]

  • Dankjewel voor je lieve reactie,
    Ja het proces is inderdaad heel zwaar, maar wel waardevol en een proces met resultaat. <3

    Heel veel succes met je eigen proces!

  • Een negatief zelfbeeld, het is één van de dingen waar mensen met een jeugdtrauma last van kunnen hebben. Dit kan deels komen door de schuldgevoelen die ontstaan zijn. Dit kan op verschillende manieren gebeuren. Z […]

    • wat beschrijf je het proces mooi.. intens en zwaar, maar dit levert ongetwijfeld wat goeds op..
      herken veel in het negatieve zelfbeeld… heel geniepig sluipt het altijd mijn gedachten en gevoel in.. heb dat nog steeds niet onder controle..
      dank je wel voor het delen

      • Dankjewel voor je lieve reactie,
        Ja het proces is inderdaad heel zwaar, maar wel waardevol en een proces met resultaat. <3

        Heel veel succes met je eigen proces!

    • Heel bijzonder dat je je zo herkent, wel naar natuurlijk dat je dit herkent,
      Maar het voelt daardoor wel iets minder alleen.

      Ik geloof er in dat ondanks alles in mijn persoonlijkheid verweven zit net zoals bij jou, er een mogelijkheid is dat het uit mijn systeem kan gaan.
      Dat er een weg is naar herstel en een positiever zelfbeeld, al is het hard werken. 😉

  • Mooi geschreven, en ook deels herkenbaar.

    Heel veel sterkte <3

  • Meer laden