Lisa

  • Exact dit M’n DM staat open als je wil <3

  • Ik heb al jaren een spiraal, dat confronteert me een stuk minder elke maand bedenk ik me nu.
    Maar misschien is dat een soort kop-in-het-zand-manier.

    En klinkt heel krachtig wat je schrijft, dat het moeilijk vinden er mag zijn. En dat klopt helemaal. <3

  • Zei hulpverlening dat tegen je? Mijn therapeut zegt me juist dat je van te voren helemaal niet weet hoe het zal gaan en als ze ziet hoe ik nu steeds beter met het meisje in mezelf om ga, ik die verwaarlozing nooit zelf zou doen.

    Maar ja, het is te veel. Ik vind het mooi hoe jij nu je weg erin lijkt te hebben gevonden. En het zal altijd een zere…[Lees meer]

  • Ach jeetje, dit is zó herkenbaar. Aanstellen, het groter maken, dat is wat ook ook zó vaak denk en tegen mezelf zeg.

    Maar ik zeg nu tegen jou dat dat niet zo is. Rouwen om iets dat er niet was, is niet raar. Wel heel zwaar en hard werken. En verwarrend soms. Maar je bent er mooi wel mee bezig, hartstikke knap.

    En als ik dat tegen jou zeg, moet i…[Lees meer]

  • Au, en wat herkenbaar. Ook over ongesteld worden: op de een of andere manier blijft dat zo rondspoken in me.

    Ik voel je leegte en eenzaamheid. En knap dat je nu al bent gekomen waar je nu staat. <3

  • Het voelt zó dubbel. En zo vaak zie ik ook mensen met kinderen waarvan ik denk: ik zou dit beter doen. Maar ja, dat is niet aan mij. Ik ga alleen over mezelf. Het is echt zo moeilijk, maar het is niet iets waarover je maar even een gokje gaat nemen.

  • Nou, let’s talk then 🙂 M’n dm staat open als je wil 🙂

  • Dank je voor je reactie. Misschien is t ook t ouder worden en dat t echt definitief straks is.

    Ik weet het niet, voor nu vooral veel gemengde gevoelens

  • Als ik dit schrijf, is het december en heb ik bij een vriendin ook m’n schoentje gezet, Sinterklaas- en Kerstliedjes meegezongen, zet ik vol melancholie een kerstmolentje in elkaar en tuig alleen de kerstboom op. […]

    • Aaah Lisa… ik ben er stil van.

      Ik wil geen kinderen, als ik het af en toe voor me zie is het een zoon. Eentje die ik begrijp zoals de wereld dat niet zal doen, en juist los zou durven laten. Grote kans dat ik dat ook zelf ben.

      Ik zal nooit moeder zijn, zelfs geen vader. Gelukkig word ik meer blij dan melancholisch van die gedachte.

      • Dank je voor je reactie. Misschien is t ook t ouder worden en dat t echt definitief straks is.

        Ik weet het niet, voor nu vooral veel gemengde gevoelens

    • Wauw, wat moedig dat je dit zo opschrijft. Ik denk dat het een prachtige keuze is. Eén die gepaard gaat met verdriet en rouw, maar die wel getuigd van een enorm verantwoordelijkheidsgevoel. Soms zou ik willen dat meer mensen zo’n keuze durfden te maken.

      • Het voelt zó dubbel. En zo vaak zie ik ook mensen met kinderen waarvan ik denk: ik zou dit beter doen. Maar ja, dat is niet aan mij. Ik ga alleen over mezelf. Het is echt zo moeilijk, maar het is niet iets waarover je maar even een gokje gaat nemen.

    • Onwijs mooi omschreven. Iets wat mij ook bezighoudt voor de toekomst

    • Jeetje… we should talk. Het is net alsof ik mezelf lees hier. Krijg er tranen van in mijn ogen. Al die details… het fulltime werken, later pas crashen… het nooit kinderen gewild hebben, en het nu wel willen maar niet aandurven… etc, etc…

    • Sterkte Annemarie!

    • Zei hulpverlening dat tegen je? Mijn therapeut zegt me juist dat je van te voren helemaal niet weet hoe het zal gaan en als ze ziet hoe ik nu steeds beter met het meisje in mezelf om ga, ik die verwaarlozing nooit zelf zou doen.

      Maar ja, het is te veel. Ik vind het mooi hoe jij nu je weg erin lijkt te hebben gevonden. En het zal altijd een zere plek blijven, hoewel hopelijk steeds minder scherp. Ik weet niet of ik in het onderwijs echt zal gedijen (noch dieren, hoewel ik n tijdje in het asiel heb meeholpen jaren geleden), maar wie weet. Werk is sowieso ook nogal n pijnpunt op het moment, dus voor nu zie ik het al helemaal niet.

      Bedankt voor het delen en je openheid.

    • Exact dit M’n DM staat open als je wil <3

  • Dank je wel ☺️ En wist niet eens dat dat überhaupt kon. Kan dat bij anderen wel?

  • Ik was inderdaad hier een tijdje niet, maar dacht ook aan jou, grappig 🙂

    En vandaag had ik weer therapie en juist vandaag vroeg m’n therapeute me of ik wel door had dat ik nog steeds alles alleen zit te doen…. En dat kwam binnen ja, want ze heeft gelijk. En wat zou ik haar graag nog meer toe willen laten; echt willen toelaten. Dus het is zo f…[Lees meer]

  • Toen ik ruim anderhalf jaar geleden bij m’n nieuwe therapeute startte, had ik nooit geloofd dat ik me zo open zo stellen zoals ik nu doe. Hoewel er ook nog dat masker is. Ik heb al wat jaren therapie erop zitten, […]

    • Niet iedereen kan zijn verleden achterin een archiefkast proppen. Maar misschien kan je je eigen verhaal een klein beetje veranderen… elke dag een klein beetje.

      Onkruid bloeit het mooist.

    • Hoi Lisa! Ik moest jog veel aan je denken afgelopen tijd! Omdat ik me een aantal maanden geleden zo verbonden voelde met je (blogs). En je mij ook hebt gesteund. Goed om te horen dat de therapie werkt. Hier een beetje hetzelfde verhaal. En wat betreft verleden… Het is wel echt zo, dat het zo voelt, het was echt zo. (dit helpt mij omdat mijn tranen mbt verleden ook erg met slachtofferrol te maken hebben- de idee dat ‘het anders had moeten zijn’..) dan helpt het dus om het te voelen. Onmogelijke taak soms dat wel. Heel veel sterkte in deze tijd! En ook relaties staan onder druk in zulke grote emotionele veranderingen… Maar ook dat kan je nu je zo groeit vast beter aan… Je mag me altijd ‘n persoonlijk bericht sturen als je wat kwijt wil. Liefs!

      • Ik was inderdaad hier een tijdje niet, maar dacht ook aan jou, grappig 🙂

        En vandaag had ik weer therapie en juist vandaag vroeg m’n therapeute me of ik wel door had dat ik nog steeds alles alleen zit te doen…. En dat kwam binnen ja, want ze heeft gelijk. En wat zou ik haar graag nog meer toe willen laten; echt willen toelaten. Dus het is zo fijn dat ze het benoemt, want dat voelt toch als een uitnodiging.
        Beetje bij beetje meer vertrouwen.

        En ik vind jouw reactie echt ook heel fijn en lief. M’n DM staat ook altijd open voor jou, het scheelt altijd als iemand je gewoon begrijpt. <3

    • *een oprechte glimlach* fijn. Bijzonder Liefs!

    • Lieve Lisa,
      Ik denk soms/vaak ook dat het nooit overgaat, tegelijkertijd denk ik ook dat het daar niet om gaat. Je verleden blijft je verleden en ook het verdriet daarover. Waar het volgens mij wel omgaat is het proces van je zelf daarin en de vooruitgang (hoe klein ook) er is. En dat je deze vooruitgang ziet en mag omarmen. Ik lees in jouw stuk veel vooruitgang.

      liefs

    • Dank je wel ☺️ En wist niet eens dat dat überhaupt kon. Kan dat bij anderen wel?

    • Je kan je op de nieuwsbrief van dsmmeisjes abonneren via http://eepurl.com/dM5ig-/ . Je kan je niet op een specifieke auteur abonneren, helaas

  • Lisa reageerde op het bericht, Boos kind 11 maanden, 3 weken geleden

    Wat fijn dat jouw gezonde volwassene al best overeind kan blijven en anderen op hun plaatst kan zetten. Hartstikke goed!
    En dat je behandeling niet wordt afgerond zoals zou moeten is wel ronduit klote. Dat draagt niet bij aan het vertrouwen kan ik me voorstellen.

    (Maar misschien projecteer ik nu hartstikke. En al die modi zijn heel…[Lees meer]

  • Al m’n smileys vallen hier weg zie ik.. ik bedoelde dank je met een grote smile en een bosje tulpen 😉

  • Oh, ja, deze kende ik ja, maar was helemaal weggezakt!

    Ik ga hem laten afdrukken op aluminium ofzo voor aan de muur!

    Bedankt voor deze opfrisser 🙂

  • “Als het eenmaal lente is, dan voel je je vast beter” Inmiddels durf ik te stellen dat dit één van de meest idiote uitspraken is, die je kunt doen tegenover iemand met een depressie en/of andere psychische proble […]

    • Zeker herkenbaar Lisa. Lekker vlot geschreven. Tussen ‘zeuren’ en er iets van of over zeggen zit wel een verschil en dit gevallen is het zeker geen zeuren. 😉
      O ja, waar kunnen de tulpen naar toe?

    • Lisa antwoordde 1 jaar geleden

      Oh, ja, deze kende ik ja, maar was helemaal weggezakt!

      Ik ga hem laten afdrukken op aluminium ofzo voor aan de muur!

      Bedankt voor deze opfrisser 🙂

    • Heerlijk dit! Ik herken mijn eigen ontwikkeling er erg in.
      De tulpen vindt ik gewoon ronduit geniaal! Stoer en geniaal. Dankjewel.

  • Wat ontzettend pijnlijk. Het is zo jammer dat herinneringen en gebeurtenissen van vroeger niet zijn weg te snijden uit het brein. Wat zou dat het zo veel makkelijker maken.

    En ik houd je virtueel even beet als dat mag, gewoon om je warmte en liefde te laten voelen <3

  • Dat is een heel belangrijk inzicht ja! Wat goed en fijn dat je dat nu zo binnen kunt laten komen.
    Verdrietig mogen zijn is eng, aandacht opeisen terwijl je het hebt afgeleerd. Allemaal van die dingen die het uiten in het nu zo moeilijk maakt.

    En ik snap er nu op m’n 37e nog heel vaak geen reet van. Sterker nog, hoe ouder ik word, hoe meer ik…[Lees meer]

  • Zo herkenbaar weer lieverd… Ik snap je zo goed; het is zo takkemoeilijk, ik zat gisteren ook nog ‘lekker’ te vermijden, maar gaf wel aan later dat ik dat zat te doen. Dat is dan weer een stapje.

    Maar je bent zo te lezen keihard bezig. En er hangt een vangnet onder het klimrek, vertrouw daar op. <3

  • Meer laden