dsmmeisjes

Ellen

  • Ze was 21 jaar en woonde nog bij haar ouders. Na haar baantje in de nacht nam ze de tram naar huis. Twee jongens vielen haar in de donkere straat van achter aan. Ze renden weg met haar tas.

    Moeder reageerde […]

  • Ik zou nooit geholpen willen worden door iemand die alléén ervaringsdeskundig is. Ik ben heel eigenwijs en neem eigenlijk alleen dingen aan van mensen die meer weten dan ik, die jarenlang met hun neus in de b […]

    • Je bent niet de enige die meegaan in standaardprotocollen stom vindt. (Of misschien zelfs wel een beetje haat). Ik denk dat er in de ggz veel meer bereikt kan worden als er echt wordt geluisterd naar de persoon in kwestie. Protocollen zijn prima en die kunnen de behandeling een bepaalde richting op duwen, maar flexibiliteit van de therapeute vind ik veel belangrijker.

  • Ik vind dit een lastige blog om te schrijven. Het gaat over een periode in mijn leven die ik me amper herinner. Als ik eraan terugdenk, zie en voel ik een grijze waas. Wat ik precies deed of voelde toen? Geen […]

    • Sam antwoordde 1 maand geleden

      Zo herkenbaar en hoewel ik niet kan zeggen “dit is nou precies depressie”, want dat is voor iedereen anders heb je het heel treffend omschreven. Dankjewel!

  • Rivka wijzigde zijn profielafbeelding 1 maand, 1 week geleden

  • “Waarom straf je jezelf zo,” vraagt ze, “je vindt altijd een manier om je zelf te straffen. Je doet expres dingen waarvan je weet dat je het nog niet kan. En als het dan niet lukt, haat je jezelf nog meer dan […]

    • Zo, die is herkenbaar!
      Steeds weer doorgaan met wat je eigenlijk niet (aan)kan, en nooit tevreden zijn met wat je wél kan. En daar vervolgens heel gefrustreerd over jezelf van worden.
      Inzicht is de eerste stap. Denk dat stap 2 nog bedacht moet worden 🙂

    • Deze kwam ook hier binnen. Weet eigenlijk niet veel zinnigs te zeggen, behalve dat het erg mooi en treffend geschreven is.

    • Ik heb de antwoorden ook niet, maar ik blijf het gewoon vragen 🙂

  • Rivka wijzigde zijn profielafbeelding 1 maand, 2 weken geleden

  • Ik ben een controlfreak en wil de regie in handen hebben. In mijn huis ben ik continu alert op vreemde geluiden, geuren of kleine veranderingen. Sta ik midden in de nacht op het balkon in de regen omdat ik weer […]

    • Ik heb gewoon makkelijk praten… mijn eerste impuls bij paniek is bevriezen en daar heb ik hoegenaamd helemaal niets aan als ik naast die grommende hond sta. Dus loslaten is voor mij een logischere optie dan voor jou, vechtertje.

  • Anne schreef een nieuw bericht, In het volle licht 2 maanden geleden

    ‘s Ochtends schrik ik wakker. Er brandt een vuur in mijn onderbuik. Mijn spieren staan strakgespannen. Snel ga ik in mijn hoofd langs de mogelijke doodsoorzaken die op de loer liggen. Er zijn er geen.

    De v […]

  • Het liefst ben ik de beste vriendin, de liefste partner, het braafste kind, de slimste leerling. Ik loop niet graag de kantjes eraf. Ik voel me verantwoordelijk voor hoe anderen zich over en door mij voelen. Als […]

    • Heel herkenbaar wat je hier schrijft. Je verantwoordelijk voelen voor hoe een ander zich voelt door wat jij of anderen zeggen. Het idee hebben dat je altijd maar ervoor moet zorgen dat niemand gekwetst wordt.

      Ik denk naar jezelf luisteren en goed je eigen grenzen bewaken wel echt heel moeilijk is. Ik vind het echt heel knap dat je voor je meer voor jezelf gaat kiezen!

    • Ha! Top! Wat goed, fijne natuurlijk herkenbaar weer! Ik lees je nu al ‘n tijdje natuurlijk en blijf mij verbazen hoeveel ik steeds herken! Ik schreefvandaag zelf een stukje over.’ nieuwe ik’ die niet meer alles voor de ander doet of laat. Fijn, he! Om stappen te maken…. En bemoedigend om dit te lezen want mijn straffende kant zit behandeling nog vaak in de weg. Maar dank. En mooi ook. Na zo’n paar jaartjes dsmmeisjes kun je echt stadia in ‘beter worden’ gaan herkennen. Fijne avond!

  • Rivka wijzigde zijn profielafbeelding 2 maanden, 2 weken geleden

  • Door het runnen van deze website en het tot stand laten komen van ons boek ben ik gewend van een afstandje naar psychische problematiek te kunnen kijken. Ik ben daar zodanig druk mee dat ik soms vergeet dat ik […]

    • Ha lieve Riv, wat een mooie blog weer. En dat klinkt heel goed, dat stapje ertussen van ‘het-niet-meer-te-weten” te laten bestaan en rustig af te wachten wat daaruit voortvloeit. Een uitdaging wel… Niets doen, en zien wat daar voor beweging uit voortkomt. ♡ Ik ben benieuwd.

    • Hoi Nicci,
      Geloof me, door psychische dingen kan je je echt heel moe voelen en allerlei andere lichamelijke klachten ervaren. Heb destijds uiteraard alles laten checken, bloedwaarden, mijn hart etc. Perfect gezond lichaam, zo bleek, en toch voelde ik me super slecht. Blijft zoeken naar hoe daarmee om te gaan, maar zeker waard om er meer over te weten te komen. 🙂 En dank voor je lieve woorden!

    • Dikke knuffel voor jou ❤

    • Het komt goed riv! En inderdaad juist de momenten dat je denkt alles onder controle te hebben, komt zo’n klap dubbel hard aan. Maar dit gaat ook weer voorbij!
      Knuffel!

  • Eigenlijk ben ik altijd een goede slaper geweest tot ik in een diepe depressie terechtkwam. Ik haperde tegen opname aan, hield mezelf steeds maar net staande. Er was een moment dat ik doodmoe was, maar niet meer […]

  • Anne schreef een nieuw bericht, Je gaat door. 2 maanden, 3 weken geleden

    Je gaat door, als je voeten pijn doen, je hart fladdert, je lichaam in een staat van continue pijn vervalt. Je gaat door nadat je lichaam in continue pijn vervalt. Je gaat door met je lessen, uit plichtsgevoel. […]

  • Anne wijzigde zijn profielafbeelding 2 maanden, 4 weken geleden

  • Sinds twee jaar blog ik op Instagram. Daar is een community die verhalen over psychisch herstel met elkaar deelt. Het is ontroerend, hoopgevend, eerlijk. Soms is het zwart, vaak moedig. Iedereen steekt elkaar een […]

  • “Waarom overkomt mij dit nou weer?” hoor ik mensen wel eens verzuchten. Ik vind dat altijd een gekke vraag. Zou je liever hebben dat het iemand anders gebeurt? Denk je dat het leven al het positieve en negatieve […]

    • Grappig om te constateren dat ik precies een tegenpool van jou ben. Ik vind het prima als alle ongeluk op het bordje van een ander komt, zeker als dat iemand is die ik niet ken of niet mag. mensen die ik niet ken interesseren me niets(daarom word ik ook nooit geraakt door nieuws over hongersnoden/aanslagen enzo. en ja, ik vind dat ik recht heb op geluk. heb namelijk al genoeg ongeluk gehad en anders kan ik er net zo goed niet meer zijn.
      dit bedoel ik overigens absoluut niet als aanval op jouw post, maar de tegenstelling tussen onze zienswijzen viel me op.

      • Hoi Stefan,
        Vanuit jou bezien kan ik dat inderdaad best volgen, als het ongeluk van anderen je niet zoveel doet maar je wel geeft om je eigen geluk dan hoop je natuurlijk op gewoon lekker veel geluk voor jezelf, toch? 🙂

        Vond je reactie wel leuk om te lezen, omdat het inderdaad helemaal niet is hoe ik het voel, maar je legde het wel heel goed uit, vond ik, en je haalde me ook niet over om jouw standpunt over te nemen, dat is altijd fijn!

        Dus: dank voor je reactie!!

    • Ik hou van deze blog. ♡

  • Ik heb sinds kort te maken met een sociale fobie. Dat beperkt me enorm; de simpelste sociale situaties maken me echt doodsbang. Ik begin te trillen, word misselijk, krijg het bloedheet, begin te stotteren of kom […]

    • Herkenbaar…. ik word alleen niet geactiveerd door dit soort situaties. Meer door dingen die ik heel belangrijk vind en die anderen -vind ik- net niet goed oppakken, maar misschien is dat ook wel mijn vorm van een crisis.

      • Klinkt ook wel logisch… Is belangrijk voor je, dus dat zet dan ook aan tot actie?

    • Mooie blog, lieve Riv. ♡

    • “This girl is on fiireeee”

      Of te wel: je bent echt goed bezig riv! <3

    • Heel goed omschreven. Ik herken mezelf hier zo goed in. Vooral ook dat je zegt dat als je dan wel vertelde hoe het met je ging, dat dat dan zonder emotie was. Ik heb een keer een diagnostisch gesprek gehad, waarbij de psycholoog zei: ‘het lijkt net of je al je problemen etaleert en het niet zelf hebt meegemaakt’.
      Ik vind het, nu nog steeds, zo moeilijk om echt te voelen als ik over mezelf en mijn leven vertel. Een grote muur zit er omheen.
      Wat fijn om te lezen dat dat bij jou nu stukken beter gaat. Dat geeft hoop 🙂

  • In het dagelijks leven worstel ik met aardig wat van de psychische klachten en problemen die de DSM rijk is, maar ik heb geen persoonlijkheidsstoornis toegekend gekregen. Een ‘vermoeden van achterliggende p […]

    • Prachtige blog! Cluster R, ik vind het een goed idee.

    • Haha cluster R! Ik moest even hardop grinniken in de trein 😉

      Ik vind t stoer dat je hierover schrijft. Dit is namelijk 1 van mijn angsten. Ik ben bang dat bij mij in intieme relaties ook deze trekken omhoog komen, omdat ik t een en ander wel herken van vroeger. Goeie blog! <3

      • Dank je! Ook fijn dat je het cluster-R grapje begrijpt, die viel niet overal…

        Ik kan ook pleiten om de dsm los te laten en in plaats van te zoeken naar de uit de natuurkunde gejatte classificaties te kijken naar de voor maatschappelijke wetenschappen meer logische spectra, en persoonlijkheid en interpersoonlijke relaties daarop zetten. Maar dat is een blog op zich 😉

  • Ik leef een 20-60-20 leven. Twintig procent van al mijn uren zijn geweldig, ik krijg meer energie van wat ik doe dan ik erin stop, er is meer zon dan ik had verwacht en mijn vage kennissen of verre collega’s b […]

  • Er is een periode in mijn leven geweest waarin ik helemaal niks meer kon. Ik was al kapot na het smeren van een boterham. Kauwen op diezelfde boterham was al helemaal vermoeiend. Ik was bij tijd en wijle zelfs te […]

  • Meer laden