Babystapjes

Kleine stapjes zijn ook stapjes

Ik volgde een gebarentaalles. Mijn docente onderbrak mij meerdere keren midden in een zin of in mijn verhaal. Dit deed zij om feedback te geven. Nu vind ik feedback niet zo’n probleem, omdat dit mij verder helpt in mijn gebarentaalvaardigheid.

Mijn docente had het onderbreken al een aantal keer gedaan. Ik vroeg haar daarom of ze mij niet midden in mijn zin wil onderbreken. Vervolgens ontstond er een discussie, waarin mijn docent geen begrip leek te hebben voor mijn standpunt.
Dit resulteerde in frustratie, rustig m’n oefenblad weg leggen, opstaan, spullen pakken en het lokaal verlaten.

Deze discussie ging als volgt (in gebarentaal, wat mijn derde taal is en waar ik nog in aan het leren ben):
Ik: Zou je mij de volgende keer niet midden in een zin onderbreken? Dan raak ik mijn focus kwijt.
D: Ja, maar ik geef je feedback.
I: Ja, dat snap ik, maar ik heb het liever aan het einde van een zin.
D: Je hebt zelf gevraagd of ik feedback wou geven, dat moet direct gebeuren. Hoe ga je anders je gebarentaalvaardigheid verbeteren?
I: Ja, ik begrijp je punt, maar ik geef nu aan dat ik het niet prettig vind als je mij midden in een zin onderbreekt.
D: Ik geef je toch feedback en ik ga je toch onderbreken.

Sidenote: overigens heb ik zelf niet om de feedback gevraagd, maar was dit een vraag van één van mijn klasgenoten. Of zij ons wou observeren en dan feedback wou geven.

Voor mij voelde dat alsof ik niet serieus genomen werd door mijn docent, waardoor ik opstond van mijn stoel, mijn spullen pakte en het lokaal verliet.
Ik snap het nut van feedback, maar haar manier van feedback geven past niet bij mij.
Dat geef ik aan, om vervolgens te horen te krijgen dat ze er geen rekening mee gaat houden.
Ook durfde ik eigenlijk niet verder te gebaren, omdat ik bang was om wéér onderbroken te worden in m’n zin. Het is demotiverend om te horen dat je docent gewoon haar manier aan blijft houden, ook als je aangeeft dat niet prettig te vinden.

Achteraf gezien was het weglopen niet netjes naar mijn klasgenoot toe, waarmee ik aan het oefenen was, maar hier heb ik dan ook mijn excuses voor aangeboden aan die klasgenoot.

Ik zie nu op tegen naar mijn gebarentaallessen gaan, omdat ik deze confrontatie niet nog een keer aan wil gaan.
Ik weet niet of mijn borderline persoonlijkheidsstoornis in mijn dossier staat, maar wat dit betreft zou het wel handig zijn om dit erin op te laten nemen. Grotendeels omdat er aan mij niet te merken is dat ik kamp met een psychische aandoening. Studeren wordt daardoor lastiger, maar dit soort momenten vallen daar zeker ook onder.
Ik ga het over dit incident nog hebben met mijn studiebegeleider, want ik wil dit wel met de desbetreffende docent uitpraten (het liefst met een tolk erbij, zodat wij beiden in onze moedertaal kunnen communiceren).

Wat wel een kleine stap vooruit is, is dat ik eindelijk een keer voor mezelf opgekomen ben. Weglopen is misschien niet altijd de beste oplossing, maar zo voelde het voor mij op dat moment wel.
Misschien is het wel een stukje vermijdende persoonlijkheidsstoornis, maar ik ben aan de andere kant ook de confrontatie aangegaan. Stiekem ben ik een beetje trots op mijzelf dat ik aangegeven heb iets niet prettig te vinden vóórdat het mij te hoog ging zitten.

Lees ook:

  • Vertellen is eng

    Mijn vingers omklemmen de stalen stang van een klimrek. Het lijkt zo hoog. Ik durft niet meer. Het zweet breekt me uit en mijn vingers glijden langzaam los. De navel bloot, de tenen naar beneden.…

  • stelletje

    Ik weet niet of ik het altijd helder zie... Maar wat ik wel weet is dat ik ook geen lieverdje was. Misschien omdat ik terugvocht, maar misschien ook wel omdat hij dat deed.  Wat ik…

  • Meisjekijktinspiegel

    Volgens mij begin ik me langzaam te realiseren dat het niet weg gaat. Dat ik niet beter word, dat ik ermee moet leren leven. Dat ik moet gaan accepteren. Het gaat goed. Ik voel me…

2 reacties

    1. Het was vooral een kwestie van miscommunicatie, de dag erna probeerde ik het namelijk met die docent uit te praten, maar dat ging niet helemaal goed.
      Ik heb ook met mijn studiebegeleider gesproken en ondertussen ook een gesprek met de desbetreffende docent gehad.

      Beide gesprekken gingen goed, dus inmiddels volg ik de lessen weer. Gelukkig heb ik het uit kunnen spreken met deze docent en zal zij in het vervolg rekening met mij houden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.