Vertellen is eng

Keep breathing

Soms kun je niets anders dan blijven ademhalen, omdat al het andere even te veel is. Soms is zelfs het opendoen van je ogen in de ochtend te veel, omdat de zwaarte je dan in één klap overvalt. Je realiseert je wat je allemaal had moeten doen gisteren en eergisteren en eigenlijk de week ervoor. Vervolgens schiet er door je hoofd wat je vandaag moet gaan doen en dat je dus ook alle dingen nog moet inhalen die je al gedaan had moeten hebben. Ken je dat, dat moment?

Ik wel. Ik ken het helaas maar al te goed. Iedere ochtend weer heb ik dat moment, dat ik besef wat ik allemaal moet doen en me het allerliefst de hele dag wil verstoppen in mijn bed. De realiteit van de dag komt in één keer binnen en ik kan alleen maar denken aan het moment dat ik niets meer hoef. Tot ik me bedenk dat het niet enkel is dat ik al die dingen nog moet gaan doen, maar wat daar dan nog aan vooraf gaat.

Het idee dat ik m’n warme denkbed van me af moet halen, de koude vloer met mijn voeten moet aanraken. M’n tanden poetsen, douchen, aankleden, ontbijten. En dat zijn dan nog maar enkel de dingen die ik binnen, in mijn eigen huisje, hoef te doen. Ik hoef niet de deur uit, ik hoef geen mensen onder ogen te komen, ik hoef niet sociaal te doen – nou ja, mijn hondje waardeert het natuurlijk wel als ik haar niet negeer, maar ik hoef niet te doen alsof.

Tot het moment komt dat ik de deur uit moet, de dingen die ik moet gaan doen. Dan slaat de angst toe. De paniek. Emoties overmannen me. Ik wil vluchten, ontsnappen. Even niet meer zijn. Heel lang niet meer zijn. Omdat zelfs ademhalen soms te veel is. Omdat op sommige dagen ademhalen alle kracht vergt. En toch is het enige wat ik dan kan doen: blijven ademhalen.

“All we can do is keep breathing, now”

Lees ook:

  • Gemijmer op vakantie

    Hmmmmm, heerlijk, vakantie! Lekker onthaasten, tot rust komen, genieten. Iets om reikhalzend naar uit te kijken in tijden van stress. Het vliegtuig instappen en gáán, de ontspanning tegemoet... Dit is waar en toch ook niet.…

  • Ik voel me niet gezien

    Ik voel me niet gezien Al jaren voel ik mij niet gezien, letterlijk en figuurlijk. Ik heb dit letterlijk genomen door een eetstoornis te ontwikkelen, mijzelf niet te laten zien. Klein te maken. Keer op…

  • Een hoopje angst

    Heb je een beetje zin om te verhuizen zodra er een plekje vrij komt? Ja, een beetje. Kan dat? Een beetje zin hebben? Ik denk het wel. Want ik heb zin om mijn kamer ongelooflijk…

1 reactie

  1. Goed verwoord, Melissa. Herkenbaar, die momenten. Soms is ademhalen inderdaad al moeilijk genoeg. Ik hoop voor je dat dit gevoel snel weer liggen gaat.

    Liefs,

    mij

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.