Jammer dan!

Toen de zomer langzaamaan zijn intrede deed, stond ik iedere keer weer te dubben voor mijn kledingkast. Lange mouw, driekwartmouw, of toch korte mouw? Alleen al de gedachte dat ik met korte mouw naar buiten zou gaan, zorgde ervoor dat ik het schaamrood al bijna op mijn kaken voelde staan. Met korte mouw naar buiten gaan zou immers betekenen dat de hele wereld kan zien hoe gestoord ik ben. De littekens op mijn arm voelden als enorme waarschuwingssignalen: ‘Pas op, deze jongedame is behoorlijk gestoord!’ Uiteindelijk deden de stijgende temperaturen mij toch overstag gaan. Omkomen van de hitte is immers ook niet alles… De eerste keren ging ik met angst en beven naar buiten, maar ik kwam tot de conclusie dat de meeste mensen het waarschijnlijk helemaal niet zien. Dat ik ieder litteken kan aanwijzen, wil niet zeggen dat de gemiddelde voorbijganger ze ook ziet. En daarmee was hobbel nummer 1 geslecht.

Toen kwam de nieuwe uitdaging. Mijn vakantie, in Italië, aan het strand. Je raadt het al. Nu ging het niet meer om mijn arm, maar om mijn been. Mijn been waar de littekens zeker duidelijk zichtbaar zijn. Nu wil het geval dat ik ontzettend van de zee houd en vooral van zwemmen in de zee. Allerlei opties heb ik overwogen, tot ik besloot dat het Italië was en de meeste mensen mij toch nooit meer zouden zien. Dan zagen ze mijn been maar. Jammer dan! Echt prettig voelde ik me er niet bij, maar het genot van zwemmen in de zee was het ongemak meer dan waard.

Inmiddels heb ik alle situaties die ik van plan was te vermijden toch ondergaan. Om precies te zijn: het Nederlandse strand en het zwembad. Oké, als ik op het strand lig probeer ik mijn benen wel bedekt te houden, maar ik weiger mij door mijn littekens te laten weerhouden van het genot van de golven of het water van het zwembad. Die prijs is het ook niet waard. Als mensen er iets van vinden, of een oordeel over hebben dan zij dat zo. Jammer dan!

2 Comments

  1. Ik vind het ook heel erg lastig om in de zomer, vooral deze zomer, met lange mouwen te blijven wandelen. Ook ik heb de stap gezet en proberen niet teveel na te denken bij wat anderen zouden kunnen denken. Ik vind het super dapper dat je dit hebt gedaan en ook zo krachtig hebt opgeschreven. Ik ben trots

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.