masker

Is mijn masker nog wel echt een masker?

Iedere morgen als ik wakker word, zet ik als eerst mijn masker op. Mijn masker, is het nog wel echt een masker? Is het niet gewoon wie ik ben? Dit is hoe de mensen mij kennen. Dit is wie de mensen denken dat ik ben. Dit is de ik die iedereen kent. Ik ben de altijd vrolijke, lachende persoon. Die heerlijk kan zeiken over alles en om niets. De persoon die een fantastisch leven heeft. De persoon die zich niet zo druk maakt en overal van geniet. Wanneer er een tegenslag komt, stoot ze die gewoon van zich af en gaat ze door.

Toch ben ik een andere ik. De ik met wie ik iedere morgen wakker word. Die er eerder is dan het masker, die bijna niemand kent. De ik die ik liever niet laat zien, waarvan ik wil dat mijn geliefden om mij heen het wel zien, maar toch ook weer niet. 

Achter mijn masker zit ik. Iemand die zichzelf haat, kapot moet en zichzelf ook kapot maakt. Iemand die niks waard is en al helemaal haar vriend niet. De ik die zegt dat ze zich aanstelt en liegt wanneer ze een keer wel dat masker afzet. Die ik niet mag zijn, maar die ik wel ben. 

Iedere dag is er een gevecht. Iedere dag vecht ik om de ik die ik écht ben meer terug te krijgen. De ik die ik ben, maar niet mag zijn. Iedere keer als die ik weer meer mij wordt, vecht het masker heel erg hard terug. Het masker is het perfecte voor de wereld. Het masker waar ik kapot aan ga. 

Iedere dag is een gevecht, maar iedere dag kom ik een beetje dichter bij mezelf. Iedere dag mag ik weer een beetje meer laten zien. Iedere dag win ik een beetje meer van mijn masker. Totdat het masker plots weer terugslaat, dan mag mijn ik weer niet gezien worden.

Iedere dag is een gevecht, maar ooit komt de dag dat ik mezelf mag zijn. Nu is het vaak nog drie stappen vooruit en weer twee achteruit, maar toch blijft er dan altijd nog één stapje over die mij uiteindelijk bij mijn einddoel brengt.

Lees ook:

  • Masker

    Je past op mij, als een soort tweede huid.Je bent er altijd en camoufleert, net als een kameleon die van kleur verschiet en naar de achtergrond verdwijnt zodra er gevaar dreigt of iemand te dichtbij…

  • persoon die zich verbergt

    Vele mensen kennen mij als de vrolijke Bo die altijd sociaal is en vaak lacht. Vroeger was deze Bo ook echt gemeend en was het niet een rol waarin ik kroop. Alleen is het nu…

  • Op een dag moet je door. Op een dag moet het klaar zijn met klagen en kijken naar het verleden. Op een dag is het tijd om te beseffen dat wat je deed, niet is…

2 reacties

  1. Jij schrijft goed zeg. Vaak geeft persoonlijk leed een drijfveer tot het maken van kunst, of het schrijven er van. Een probleem is dan een katalysator voor creatie. Ik herken het dragen van een masker omdat je niet durft te zijn wie je werkelijk bent. Neem het niet alleen jezelf kwalijk, maar kijk ook naar de wereld. Mensen laten elkaar niet altijd zichzelf zijn en voor uitzonderingen moet geëmancipeerd en gestreden worden, helaas. Vrolijk en beschikbaar zijn is populairder maar mag nooit de norm worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.