meisje met jurk

In de wereld leren staan

Als een waas, zo verloopt mijn treinreis. Ik zit – muziek in mijn oren – en de mensen om mij heen zijn wazig. De muziek dringt lichtjes tot mij door en verder staar ik naar buiten. Aan het eind van de reis voelt het alsof ik plots uit een roes ontwaak. Eventjes zie ik de mensen om mij heen, maar al snel verdwijn ik weer in mezelf. Ik kijk naar de grond en mis de grote dingen in het leven. Zo vroeg een vriendin mij laatst: “Wat is dat grote zwarte gebouw op de campus?” “Welk zwart gebouw?” was mijn reactie. Achteraf bleek er een joekel van een bouwsel gebouwd te zijn in de afgelopen maanden. Dat had ik totaal gemist.

Niet lang geleden kwam ik erachter dat ik niet zo goed kijk. Ik zie wel wat er om mij heen gebeurt, maar ik interpreteer niet, er komt geen gevoel bij kijken en ik neem niets op. Veelal ga ik lichtelijk afstandelijk door het leven. Iets wat voor mij van pas komt. Op deze manier hoef ik niet stil te staan bij de wereld en nog belangrijker, niet bij mijzelf.

Contact maken met de wereld en de verbinding aangaan met mijn gevoel en met anderen. Dat is iets wat ik moet gaan leren. Wat voel ik? Ik moet gaan kijken en voelen, wat gebeurt in mij en wat voel ik erbij? Wat voel ik bij een persoon die ik zie in de trein? Voelt die persoon goed, zou ik daar een praatje mee willen maken? Komt diegene vriendelijk over of juist wat afstandelijk?

Het is eng om dat contact aan te gaan, contact aan te gaan met mijzelf. Want wie in de wereld wil staan moet ook in zichzelf staan. Mezelf toestaan te voelen wat ik voel, te mogen denken wat ik denk, ook al zijn dat niet altijd lieve dingen. Waar ga ik achter komen als ik mezelf mezelf laat zijn? Ga ik boos kunnen zijn? Ga ik voelen wanneer ik iets niet wil of wanneer ik een bepaalde voorkeur heb? Welke enge dingen ga ik tegenkomen of kom ik er wellicht achter dat ik er misschien best mag zijn?

Lees ook:

  • aanraking

    Een aantal maanden geleden ben ik begonnen met haptotherapie. Haptotherapie is een therapie die werkt met aanraking - iets waar ik enerzijds bang voor ben en anderzijds zó erg naar verlang dat het voelt alsof…

  • Dissociatie: een nieuwe diagnose

    Een paar jaar geleden besloot ik tóch maar weer in therapie te gaan, maar ik wist het heel zeker: dit zou echt de laatste keer zijn. Het was immers alleen nog maar een kwestie van…

  • te groot lichaam meisje kijkt naar vrouw

    Ik ben zesentwintig - of nou ja, mijn lichaam is zesentwintig. Ik voel me op z'n hoogst 23. Pip is vier, kleine sae is zes, Britney is een jaar of 17 en de baby... dat…

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.