Ik zou wel een glas wijn lusten

Ik tel de dagen, zeg nee tegen alcohol, voel me echt sterk! Onoverwinnelijk! Functionerend! Gezond en gelukkig!

Ik had een diner voor mijn verjaardag, een heerlijke lange chique maaltijd in een erg duur restaurant (ik zal dat niet snel weer doen, maar het was een echte traktatie) met mijn vriend. Ik begon met een lekker gemberbiertje en daarna een muntthee bij de rest van de maaltijd. Mijn vriend had 3 glazen dure wijn, ik heb aan elk glas gesnoven om een gevoel van de schoonheid ervan te krijgen. Drankprobleem? Welk drankprobleem!

Dat was de donderdag. Maar vrijdagmiddag in het winkelcentrum begonnen kleine gedachten binnen te sluipen. “Niets om naar uit te kijken vanavond *zucht*. “saaie, lange avond straks….” en “Waarom kan ik niet gewoon een glas wijn nemen”.

Ik duwde ze opzij, die gedachten, drukte ze weg, en ging om 20.30 uur naar bed.

Zaterdag kwam die rommelende golf van gedachten nog sterker terug, “Ik zou wel een glas wijn lusten, het is niet eerlijk, waarom kan ik er geen drinken, het is zaterdagavond, ik zou in staat moeten zijn om een drankje te drinken, iedereen heeft drank en plezier, ik ga echt niet meer dan een wijntje drinken, ik zou in staat moeten zijn te drinken, wat voor kwaad zou het doen, alcohol drinken was het echt zo slecht, zou ik niet gewoon kunnen matigen? Ik weet zeker dat ik in staat zal zijn om nu minder te drinken, het is wijn het is geen heroïne, ik zat nooit dronken achter het stuur, ik heb goede relaties, nooit mijn baan of vrienden verloren door drinken, is wijn echt zo slecht, het is zaterdagavond iedereen heeft een drankje op zaterdag ben ik de enige trieste alcoholist in de wereld waarom voel ik dit weer ik was toch niet zo slecht toch het is zo oneerlijk oh mijn god.”

HOU JE KOP. HOU. JE. KOP. sorry voor het taalgebruik maar HOU JE FUCKING KOP

De innerlijke dialoog is als een bloederige boor in mijn brein. Wat is er aan het praten? De wijn? Het verslaafde deel van mijn hersenen? De stiekeme tiener in mij die nooit is opgegroeid? De depressie die gedempt wil worden? Waarom is mijn zaterdagavond saai zonder alcohol? Waarom geef ik zoveel om alcohol?

Hoe dan ook, ik heb de demonen verslagen door er net hardop over praten met mijn vriend (waarschijnlijk verveel ik hem inmiddels. Nee, ik weet zeker van niet, maar het domineert mijn leven nogal). Ik herinnerde mezelf er hardop aan dat ik geen 1 of 2 glazen wijn wilde hebben. Ik wilde er 8. Ik herinnerde me eraan dat ik als een dweil zou slapen en naar wakker zou worden. Ik herinnerde mezelf eraan dat ik dan weer in die dagelijkse routine van wijn kopen, wijn drinken, herstellen kwam. Die vreselijke nachtmerrie van een leven met drank.

En toen heb ik schoongemaakt. Tussen 17.00 en 19.00 uur heb ik mijn hele godvergeten huis schoongemaakt tot het glom. Ik heb gestofzuigd, gedweild, geschrobd, gepolijst, gesorteerd en rechtgetrokken. Om 19.30 uur zat ik op de bank (ik was bekaf van al dat poetsen) met een gemberthee en las blogs van andere mensen en bestelde zelfhulpboeken online. Het was moeilijk, maar ik won.

Ik won!

8 Comments

  1. Wat mooi dat je door erover te praten je de ‘demonen in je hoofd’ hebt kunnen verslaan! Praten blijft een effectief en krachtig middel, ik hoop dat je dat blijft inzetten. Je mag heel trots zijn op jezelf!

  2. Eva

    Als je nuchter bent, is het zo gemakkelijk om jezelf te vertellen dat je maar één drankje zult drinken. Of, als je probeert eerlijk tegen jezelf te zijn, dan zeg je tegen jezelf dat je na twee drankjes stopt, misschien zijn twee drankjes genoeg de rush te voelen, maar niet genoeg om er consequenties van te ondervinden. Maar wat gebeurt er als je je tweede drankje op hebt? Hoe staan je nuchtere bedoelingen tegenover de realiteit van dat lekkers dat net in de koelkast of op de plank staat te wachten?

    Kortom, kun je echt stoppen bij één of twee of verdrink je daarmee de wilskracht die je eerder op de avond had, totdat je de rest van de alcohol in huis op hebt….en je op zoek gaat naar meer?

    1. Eva

      Het antwoord komt neer op wat voor soort drinker je bent – waarom drink je, hoeveel drink je, en hoe lang heb je al dit patroon? Hoe langer je in een agressief drinkpatroon zit, hoe meer je consumptie de fysieke kenmerken van je hersenen verandert.

    2. Eva

      “Probleemdrinkers” kunnen nog steeds alleen gemotiveerd zijn door emotie of associatie of door coping of meningen over de gewenste effecten van alcohol. Met andere woorden, hun drinken kan een zuiver cognitieve oorzaak hebben. Er zijn vrij sterke aanwijzingen dat deze “niet-afhankelijke probleemdrinkers” kunnen terugkeren van verslaving naar matig drinken.

    3. Eva

      Wanneer probleemdrinken een verslaving wordt, zijn cognitieve oorzaken niet meer de enige redenen om te drinken. Langdurige afhankelijkheid van alcohol leidt tot veranderingen in de fysiologie van de hersenen, met als gevolg complicaties zoals geheugenverlies en zelfs het vermogen van de hersenen om nieuwe neuronen te laten groeien.

      Na verloop van tijd, een hersenen chronisch blootgesteld zijn aan alcohol verliezen ze ook hun vermogen om dopamine te produceren en te gebruiken, een van de belangrijkste chemische stoffen die ervoor zorgt dat mensen zich “goed” of euforisch voelen.

      De verslaafde hersenen zijn verslaafd. En met één of twee drankjes nemen de verslaafde hersenen geen genoegen.

  3. Topper! Goed bezig. Volhouden, je verdient het. Niemand zou zichzelf weg moeten stoppen achter drank of wat dan ook.. Je mag er zijn…
    Pfff… je blog raakt me. Zoveel herkenning, al lijkt het zo ver van mijn bed. Die rem vast houden, dat is keihard werken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.