meisje onder dekentje

Ik voel me klote

Deze blog gaat over zelfbeschadiging. Beschadig jij jezelf en wil je daar mee stoppen? De Stichting Zelfbeschadiging heeft hier een handig artikel over gepubliceerd.

Om maar met de deur in huis te vallen: Het gaat slecht. Al langere tijd ben ik enorm emotioneel. Omdat dit onderdeel is van mijn ‘normale’ depressiecyclus, deed het mij niet zoveel. Echter ben ik voor het eerst in ruim twee jaar weer de drang gaan voelen om zelfdestructief te zijn. Ondanks dat ik hoopte dat dit voorbij was, is het toch terug. En hard.

Ik voel me klote en dat is een understatement. Ik wil geen hulp, ik wil geen pillen, ik wil gewoon dat het weggaat. Dat gevoel. Die vreselijke spanning in mijn hoofd, nek en schouders. Weet je dat gevoel, wanneer iemand met zijn nagels over een schoolbord gaat of als je jeuk hebt en niet kunt krabben of wanneer je een stof aanraakt waar je de kriebels van krijgt? Dat gevoel! Dat voel ik 24/7. En ik wil ervan af.

Mijn zelfdestructieve trukendoos heeft hier een perfecte oplossing voor, maar ik hoopte het iets gezonder op te kunnen lossen. Ik heb de drang om terug te grijpen naar wat ik ken, toch ongeveer twee maanden weten te weerstaan. Maar helaas ben ik gezwicht. Ik heb mezelf verwond. Ik heb mijn weke huid onder de douche open gekrabbeld en voel nu de consequenties van die keuze.

Elke stap die ik zet, doet pijn. Mijn broekspijp schuurt langs het wondje en ik doe mijn best om dit niemand te laten merken. Niemand mag weten dat ik dit bij mezelf doe. Ik heb de plek bewust gekozen, omdat ik deze plek uit het zicht kan houden. Dat ik deze plek zo goed zou voelen, met elke beweging die ik maak, daar had ik niet bij stilgestaan. Noemen ze dit nu ‘karma’?

Ik ga niet beloven dit nooit meer te doen, maar het staat zeker niet op de planning. Op het moment weet ik alleen dat fysieke pijn mijn mentale pijn en lichamelijke onrust kan overstemmen. Ik hoop op een oplossing die dit zonder pijn voor elkaar kan krijgen. Voor nu is de drang weer weg. En misschien blijft het dat ook wel. Een mens kan altijd hopen, toch?

lees ook: omgaan met zelfbeschadiging bij jezelf of bij een naaste

Lees ook:

  • Er zijn wat blogloze weken voorbij gegaan. Ik heb niet gelezen of geschreven. Aan de ene kant een goed teken, want ik ga schrijven als ik me kut voel. Aan de andere kant voelde ik me wel kut, alleen was…

    Ik voel, ik voel, wat jij niet ziet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.