Ik voel me behandeld als een klein kind

Tegenwoordig zijn er vele opvoedingsstijlen. Vroeger mocht je je kind opvoeden zoals je wilde, zo ervaar ik het tenminste. Er werd bij ons in het dorp niet naar om gekeken hoe je je kind opvoedde, maar er werd wel over gepraat als het niet goed ging. Dus als het in het gezin niet goed ging, dan zorgde je er voor dat je dat goed verborgen hield.

Het is de normaalste zaak om bij kinderen met een beloningssysteem te werken, een stickervel op de koelkast te hangen. Als je iets goeds hebt gedaan of bijvoorbeeld in je eigen bed hebt geslapen of op de wc hebt geplast een sticker te mogen plakken. Bij zoveel stickers mag je iets leuks gaan doen met papa of mama of mag je iets leuks kopen.

Zo voel ik me nu. Het beloningssysteem is ingezet.

Als ik zoveel aankom, mag ik “iets leuks” gaan doen. Als ik genoeg aankom mag ik leren fietsen. Mag ik misschien naar het zwembad, mag ik naar de sauna. Er worden constant door begeleiding dealtjes gesloten.

Dealtjes om me te stimuleren, zodat ik genoeg aankom. Maar wat nu als mijn lijf tegenwerkt? Mijn lijf staat in de modus van opstand, ik heb al jaren prikkelbaardarmsyndroom, ooit ontwikkeld in een moment dat ik me niet kan herinneren in een dissociatie.

14 jaar later zijn mijn darmen er mee gestopt en slik ik medicatie om ze op gang te houden. Is er wekelijks contact me de huisarts om te kijken hoe ik ze misschien op gang kan houden, stoot ik er zoveel medicatie in dat ik ze waarschijnlijk alleen maar meer kapot mee maak.

Ik ben nog nooit naar een maag-, darm-, leverarts gestuurd, nog nooit heb ik een onderzoek gehad. Het wordt altijd toch op een eetstoornis gegooid. Ik moet volgens de artsen puur meer eten.

What Goes around comes around zeggen ze.

Terug op begeleiding, ik ben geen klein kind van vijf die aan de hand mee moet genomen worden, die een beloningssysteem nodig heeft om te weten wat ze wel goed doet en niet goed doet. Ik ben een volwassenen vrouw. Een volwassenen vrouw die de regie terug wil over haar eigen lijf en leven.

Terug wil naar haar vrijwilligerswerk. Geen toestemming nodig heeft of ze wel alleen met de bus naar haar behandelaar mag.

Ik merk dat dit een hoop boosheid en frustratie met zich meebrengt en ik merk dat de wereld die niet begrijpt hoe het is om psychische problemen te hebben hier heel anders in staat.

Ik voel me hier behoorlijk alleen in. Ik vecht dagelijks tegen mezelf , in mijn hoofd en in mijn lijf ik heb geen zin om dan ook nog eens te vechten voor een beloningssysteem.

Ik heb besloten om voor mezelf te gaan, voor een leven dat ik wil, te gaan en staan waar ik wil. Dus als ik naar het zwembad wil en in de sauna wil heb ik geen toestemming nodig.

Eigen regie wil ik! Ik ben geen klein kind!

2 Comments

  1. jef

    Je schreef dit drie dagen geleden vanuit je eigen beleving. Je botst tegen opvoedings- en behandelingssystemen. Men gaat dit ook met medicatie te lijf, vrijwel letterlijk “te lijf”. Je voelt het ook als ingreep op en in je lijf. Maar ze willen je helpen. Helaas helpt hun helpen niet of nauwelijks. Wat zegt je innerlijke stem over hoe je het zelf kan aanpakken over hoe het verder moet in een leefbare richting? Koppel je dat terug naar de mensen die je willen helpen?

    1. Hoi Jef,
      Ik bespreek dit dagelijks met hun, bespreek mijn gevoel beleving, ervaring. Waar ik tegenaanloop, maar vooral ook de positieve kanten.
      Wat de innerlijke stem aangeeft wat er moet gebeuren geef ik vaak aan, mijn intuïtie vertrouw ik best op, al is het op medisch gebied een wirwar van tegenstrijdigheid. Ik slik de medicatie wel en zoek samen met de huisarts uit wta helpt en wat niet hierin probeer ik nauw in verbinding te blijven staan met mezelf.
      Al voel ik me soms verder staan van mezelf.
      Ik probeer het nu per dag te bekijken. Zien hoe ik de dag doorkom zonder pijn ,daarnaast er een goede dag van te maken voor mezelf.
      Dankje 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.