eenzaam meisje

Ik sta er alleen voor

Deze blog gaat over zelfbeschadiging en suïcidale gedachten. Heb je hier zelf ook last van, neem dan contact op met MIND Korrelatie of de Luisterlijn, of met 113 Zelfmoordpreventie.

Wat is er veel veranderd in het dagelijks leven. De 14 uur woonbegeleiding, het behandelteam, met EMDR en traumatherapie bezig zijn, vijf dagdelen in de week naar een zorgboerderij, één per week huishoudelijke hulp, andere afspraken tussendoor… Niets van dit alles staat nog, behalve huishoudelijke hulp, mits we allebei niet hoesten.

Ik word wel gebeld door mijn behandelteam, maar ik ben niet goed in serieuze dingen via de telefoon bespreken. En het aanbod van beeldbellen maakt mij alleen maar angstig. Ik ben dan thuis, in mijn eigen omgeving. Wat als ik iets geks doe en dat niet doorheb of een van de dieren op het moment van beeldbellen erdoorheen komt? Wat als ik het vergeet en niet het juiste apparaat aan heb staan om te kunnen beeldbellen? Of heb wel aan heb staan maar mij wezenloos schrik, en te snel reageer, terwijl er tandpasta op mijn neus zit? Of als er nog iets anders gebeurt…? Kortom, het geeft mij te veel stress als ik daar aan ga beginnen.

Ondertussen sta ik er, net als vele anderen, bijna helemaal alleen voor. Boodschappen doen met al die maatregelen is voor mij niet te doen. Het is ook niet praktisch. Ik rij met een scootmobiel, dan is een verplichte kar niet te doen. Ik moet wel voor elkaar zien te krijgen dat ik boodschapjes in huis heb. Nu had ik het ‘voordeel’ dat ik zelf even erg ziek was en niet zoveel kon eten. Het scheelde stress om niet met de bedrukte sfeer naar een winkel te moeten of geregeld krijgen dat iemand boodschappen voor mij haalt.

Hulp vragen vind ik al lastig genoeg. Mijn zelfzorg is even afgedaald naar nul en ik verval in oude gewoontes. Doordat ik ziek was, hield ik ook mijn medicatie niet binnen. Na drie dagen had ik om de twintig minuten hele heftige paniekaanvallen, uiteindelijk is dat ook enigszins misgegaan. Hoe en wat weet ik niet, alleen dat de buren ‘s nachts aan de deur stonden en gelijk een ambulance belden.

Helaas is iedere verdenking van corona gelijk al ‘hier mogen we nu niets mee doen’. In een ‘normale’ situatie hadden ze mij naar het ziekenhuis gebracht en aan een infuus gelegd. Ik had behoorlijke uitdrogingsverschijnselen en wonden die eigenlijk gehecht had moeten worden. Uiteindelijk heb ik dankzij de ambulancemedewerkers wel een medicijn gekregen tegen de misselijkheid, zodat ik de volgende dag mijn gewone medicatie binnen kon houden en mijn drinken. Na die nacht krabbelde ik stukje bij beetje op.

Doordat er nu helemaal niets is op een dag, verval ik steeds meer in oude angsten. Ik begin steeds meer tegen sociaal contact op te zien. Vooral omdat mij steeds gevraagd wordt hoe het gaat en daar heb ik geen antwoord meer op. 

Voor iemand ook maar wist dat er bij mij eigenlijk heel veel aan de hand was, heb ik heel lang gezwegen over heel veel. Toen ik 16 was, brak ik in stukjes en was er van alles aan mij te merken, maar is nog best lang onduidelijk geweest wat er aan de hand was. Er is ook bijna niemand die weet ‘wat dat nou allemaal is met mij’. Met name trauma’s hebben gemaakt dat ik het moeilijk heb. Ik heb tot mijn 16e gezwegen en ook daarna zijn er slechts enkele psychologen geweest die weten wat er daadwerkelijk speelt.   
Het is normaal voor mij om niemand te vertrouwen, maar nu ook therapie en de begeleiding wegvalt, kruip ik in mijn oud strategische overlevingssysteem. Aan de andere kant kan ik wel meer rust pakken en daar was ik al een hele tijd aan toe. Het liefst trek ik mij terug, maar dan zonder buren die zich zorgen maken of een lijf dat voedsel nodig heeft. En ook liever zonder angsten en nachtmerries, momenten dat ik mezelf kwijt ben. Zonder een lijf dat pijn heeft en medicatie nodig heeft.

Maar ik moet toch mijn medicatie krijgen, want anders word ik erg ziek en gaat er van alles mis. Ik vind het verschrikkelijk om te zien hoe afhankelijk ik van anderen ben, terwijl ik ook altijd bang ben in het bijzijn van anderen.

Soms heb ik gedachten aan de dood, omdat ik het niet goed zie komen als de wereld weer gaat draaien. Kan ik weer mee gaan draaien? Of ben ik terug bij af?

Lees ook:

  • wagentje met toiletrollen

    Mijn sociale kring is klein, want ik ben graag alleen. Onbegrijpelijk voor mensen die altijd omringd willen zijn door mensen, maar voor mij zijn rust en stilte van levensbelang. Eigenlijk verandert er voor mij dus weinig door de corona-maatregelen, zou…

Mondkapjes

Als je toch een mondkapje op moet in het OV… dan maar een leuke.

mondkapje triggerwarning

Meer informatie over dissociatie en DIS

E-book over dissociatieve identiteitsstoornis:

DIS mini uitgelicht

Misschien heb je net te horen gekregen dat je een dissociatieve identiteitsstoornis (DIS) hebt, of ken je iemand die dit heeft. Maar wat is DIS eigenlijk precies en hoe kun je ermee omgaan? Wat zegt de wetenschap en welke therapieën zijn er? En… hoe is het eigenlijk om DIS te hebben, valt er een beetje mee te leven?

Aan de hand van wetenschappelijke artikelen, het psychiatrisch handboek DSM én ervaringsverhalen geeft Rivka Ruiter je in deze dsmmini antwoord op bovenstaande vragen. Een dsmmini is een klein e-bookje dat inzicht geeft in een stoornis uit de DSM. De ervaringsverhalen zijn van Daniëlle (31), Hannah (26) en Melissa (26), drie jonge vrouwen met DIS of AGDS (andere gespecificeerde dissociatieve stoornis).

Dit e-book is een PDF, je kunt hem lezen op je computer of telefoon zonder e-reader!

2 reacties

  1. Beste maaike-myrr,

    Sterkte gewenst. Jou verhaal is zo herkenbaar. Ook ik heb nu veel minder hulp vanwege de coronamaatregen. Durf vanwege mijn dsnao ook niet te beeldbellen.
    Nogmaals sterkte.
    Jildou

    1. raar eigenlijk he, dat veel hulp juist nu weg valt. terwijl alles veel onzekerder is. en we staan in bepaalde op zichten meer wankel in de maatschappij.
      voor jou ook heel veel sterkte.
      Maaike

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.