Ik ontrafel de chaos

Ik schuif het schrijven van deze blog al een tijdje voor mij uit. Er zijn een paar redenen waarom ik het moeilijk vind. Ik weet niet precies hoe ik het zo moet schrijven dat het een duidelijk verhaal wordt. En ik vind het moeilijk omdat het kwetsbaar voelt. Aan de andere kant wil ik dit dus al een tijdje schrijven. Deze blog gaat over mijn proces in therapie. De laatste tijd heb ik het gevoel dat ik mezelf steeds meer begrijp. Dat er steeds meer puzzelstukjes in elkaar passen. Ik ga proberen te beschrijven wat er in mij gebeurt. 

Door de gesprekken met mijn psycholoog leer ik steeds meer over mezelf, wat er gebeurt en hoe ik daar woorden aan kan geven. Eerder was er gewoon vaak chaos in mij en wist ik niet hoe ik dat moest vertalen naar woorden. Of snapte ik mezelf niet omdat dingen vaak dubbel zijn. En nu heb ik geleerd waaruit de chaos bestaat.

Ik heb, naast de persoon die de meeste mensen in mijn omgeving zien, nog meer verschillende delen in mijn hoofd. Ik wil even zeggen dat ik (nog) geen diagnose heb als een dissociatieve identiteitsstoornis of dissocatieve stoornis NAO. Ik weet daar dus ook niet veel van en eventuele vragen die jullie daarover hebben, kan ik waarschijnlijk niet beantwoorden. Mijn verhaal is gewoon mijn proces waarin ik de chaos in mijzelf ontrafel. Dus ik noem het toch maar gewoon even verschillende ‘delen’ in mij.

Eén van mijn delen is een klein bang peutertje. Zij is meestal op de achtergrond aanwezig en is ook heel goed in zichzelf verstoppen. Ik weet nog niet zoveel van haar omdat zij meestal verstopt zit en niet praat.
Dan is er een kleuter. Van haar ben ik mij al langer bewust maar omdat zij erg van slag kan zijn, vind ik haar soms moeilijk. Maar aan de andere kant is zij ook het meisje wat sinds ik leer hoe ik met haar om kan gaan, steeds meer dingen leuk blijkt te vinden.
Dan is er nog een tiener. Zij is vooral heel boos. Destructief. Eigenlijk wil zij het liefste stoppen met leven. Ze wil iedereen weg hebben omdat ze niemand kan vertrouwen. Het lastige is dat zij mij en de kleintjes door haar agressie verdrietig en angstig kan maken.

Ik ontrafel langzaam steeds meer hoe het bovenstaande voor mij werkt. Hoe delen reageren op dingen in het dagelijks leven, op elkaar of tijdens de therapie sessies. Eigenlijk ben ik deze delen voor het eerst bewust tegengekomen tijdens de traumaverwerking. Aan de ene kant voel ik een soort rust en ben ik opgelucht omdat ik sinds dingen duidelijker worden eindelijk begrijp waar een deel van mijn energie blijft. En dat ik weet waaruit de chaos bestaat. Tegelijkertijd voel ik vervreemding van mijzelf en mijn leven. Of lijkt het alsof bovenstaande verhaal niet mijn verhaal is. Het is waarschijnlijk de vervreemding die ik wel vaker voel van mijzelf. Ook vind ik het moeilijk om te praten over de verschillende delen, omdat ik bang ben om niet begrepen te worden of afgewezen te worden. Deze blog bevat dan ook niet alles wat ik weet over de delen omdat ik (nog) niet alles kan en wil delen.

Ik heb toch besloten om bovenstaande blog te schrijven. Want ik wil het van mij afschrijven en heb dus mijn moed bij elkaar geschraapt om het bovenstaande op te schrijven. En welk labeltje erop geplakt wordt en of de hulpverlening besluit om dat wel of niet doen, dat doet er eigenlijk niet toe. Dit is gewoon hoe het is. En wat ik geschreven heb is wat ik erover wil delen. Als je vragen hebt mag je deze altijd stellen. Of ik ze kan beantwoorden weet ik niet, omdat ik ook nog aan het leren en ontdekken ben.

Lees ook:

  • Winkel gevuld met dsm-labeltjes

    Sinds ik me aangemeld heb bij de GGZ-instelling waar ik een nieuwe therapie ga volgen, regent het vragenlijsten. De tel ervan was ik al even kwijt. Over de hoeveelheid vragen over allerlei klachten die je als mens kunt ervaren durf…

Meer informatie over dissociatie en DIS

E-book over dissociatieve identiteitsstoornis:

DIS mini uitgelicht

Misschien heb je net te horen gekregen dat je een dissociatieve identiteitsstoornis (DIS) hebt, of ken je iemand die dit heeft. Maar wat is DIS eigenlijk precies en hoe kun je ermee omgaan? Wat zegt de wetenschap en welke therapieën zijn er? En… hoe is het eigenlijk om DIS te hebben, valt er een beetje mee te leven?

Aan de hand van wetenschappelijke artikelen, het psychiatrisch handboek DSM én ervaringsverhalen geeft Rivka Ruiter je in deze dsmmini antwoord op bovenstaande vragen. Een dsmmini is een klein e-bookje dat inzicht geeft in een stoornis uit de DSM. De ervaringsverhalen zijn van Daniëlle (31), Hannah (26) en Melissa (26), drie jonge vrouwen met DIS of AGDS (andere gespecificeerde dissociatieve stoornis).

Dit e-book is een PDF, je kunt hem lezen op je computer of telefoon zonder e-reader!

Kijk voor tips om om te gaan met psychische klachten ook eens op psyche.tips

lees meer