Ik moet leren hulp te vragen

Ik draai in rondjes, iedere keer wordt het rondje weer heel en dan komt er weer die terugval. Ik probeer zo hard om die cirkel te doorbreken, maar ik krijg er maar geen grip op. Ik heb geen grip op mijn stemming, die de laatste dagen weer erg laag is. Nu wordt mijn crisissignaleringsplan weer veel ingezet. Afleiding zoeken, in contact blijven met de sociotherapeuten en beneden zitten.

Ik ben zo moe van elke dag maar bezig zijn met mijn stemming om te voorkomen dat ik in crisis beland. Het duurt al zo lang en ik ben mentaal erg moe daardoor. Ik wil zo graag vooruit maar net als ik denk, ja, het gaat best oké, dan is het na een week klaar en komt de lage stemming weer tevoorschijn. Het voelt als een kat-en-muisspelletje. Ik ben de kat en ik moet de muis zien te vangen en zo kan ik mijn stemming meer onder controle krijgen. Maar ik doe dit al bijna twee jaar en ik krijg er maar geen grip op. Het overkomt me, het neemt mij over en ik ben zelf de teugels kwijt.

Ik ga zeker niet bij de pakken neer zitten, maar het is zwaar, heel erg zwaar. Ik moet leren hulp te vragen, want ik kan dit niet alleen. Alleen wil ik het zo graag alleen kunnen, maar dat lukt mij even niet. Ik moet gaan accepteren dat ik hulp mag aanvaarden, dat ik die ruimte mag innemen en dat ik er mag zijn.

Maar dit zijn doelen waar ik heel veel moeite voor moet doen om te kunnen bereiken. Het lukt mij ook even niet om die doelen te halen, al doe ik echt wel mijn best. Ik wil uiteindelijk ook weer terugkeren in de maatschappij. Deelnemen aan de maatschappij, mijzelf nuttig maken en weer een mbo opleiding gaan doen. Dit zijn dromen geworden die ik hoop uiteindelijk te kunnen waarmaken.

Ik snap dat het voor buitenstaanders heel moeilijk is om te begrijpen dat je geen grip op je stemming krijgt. Ik zou heel graag tegen de buitenstaanders willen zeggen dat stemmingsklachten echt heel lastig zijn om onder controle te houden. Het overkomt je en vaak heb je er geen zeggen over.

Ja, je moet niet denken van ‘oh, mijn somberheid is er dus ik ga er niks aan veranderen’. Iedereen wil een betere stemming en ik zou dat ook graag willen. Maar geloof mij, dat ik en alle anderen echt hun best doen om hun stemming onder controle te krijgen. Het is waarschijnlijk niet zichtbaar maar dat komt omdat de strijd in je hoofd niet te zien is, maar geloof mij, die strijd is er echt.

Ik zie deze lage stemming en dagen die honderd uur lijken te duren echt als een terugval. Ik baal hier zelf zo enorm hard van want ik doe echt mijn best, maar dit is echt niet te zien. Ik wil weer doorgaan met de stijgende lijn waar ik vorige weken in zat, maar het lukt nu even niet. Ik krijg er echt even geen grip op, hoe graag ik dat ook wil.

Ik ben deze visuele cirkel meer dan beu, dus ik ga er ook echt alles aan doen om die cirkel te doorbreken en weer goed verder gaan met de behandeling. Ik wil weer leven in plaats van overleven. Ik moet mijzelf de tijd geven, al vind ik dat erg lastig. Ik weet dat ik mijzelf echt de tijd moet geven, anders lukt het niet.

Ik ga door met vechten, ik beloof het aan alle mensen die deze blog lezen, mijn familie, mijn vrienden en alle onbekenden. Ik ga deze vicieuze cirkel doorbreken, ik ga mezelf de tijd geven en bovenal ga ik echt accepteren dat ik hulp mag vragen.

Ik weet dat dit een hele zware weg is, maar ik ga deze terugval niet accepteren. Dan blijf ik hangen in mijn somberheid en dan ben ik alleen maar verder weg van mijn doelen. Ik zal deze strijd zien te winnen en ik geloof erin dat jij, die dit nu leest dat ook echt kan! Je bent sterker dan je denkt, je kan alles aan en alsjeblieft, geloof in jezelf!

Lees ook:

  • Houdenvan

    'Houden van' is eigenlijk een heel ingewikkeld begrip. 'Houden van' betekent voor mij dat je iemand graag om je heen hebt, iemand die je heel dierbaar is en iemand die je echt niet wilt kwijtraken. Ik hou van mijn familie,…

Kijk voor tips om om te gaan met psychische klachten ook eens op psyche.tips

lees meer