meisje doet huishouden

Ik mag hulp vragen. Zelfs bij het huishouden.

Hulp vragen. Waarschijnlijk zeg of dénk je gelijk: ja, dat moet je doen! Dat moet iedereen doen en dat is goed! Zo dacht en ‘verkondigde’ ik ook altijd. Behálve als het om mezelf ging.

Een half jaar geleden kwam ik na een langdurige en intens heftige opname vrij plotsklaps terug thuis. Opeens was ik weer helemaal alleen en op mezelf aangewezen. In de kliniek moest ik ook voor een heel groot deel voor mezelf zorgen: zo moest ik bijvoorbeeld zorg dragen voor mijn eigen boodschappen en dus mijn eten. Ook het schoonhouden van mijn kamer behoorde tot een van die ‘zelfredzaamheid-taken’. Daar kon je hulp bij krijgen/vragen, maar ik deed alles liever zelf; ik vond dat ik dat ‘gewoon’ moest kunnen. Ik was niet anders gewend. Mijn gedachten daarover waren nogal hard ten opzichte van mezelf: ‘het is zwak om hulp te vragen.’ Apart en ook best krom eigenlijk, want ik was streng ten opzichte van mezelf, maar als het om anderen ging dacht ik daar geheel anders over. En ik was toch ook niet voor niets opgenomen? Anderen moedigde ik juist aan hulp te vragen als dat nodig was of is en zelf stond en sta ik altijd klaar met een luisterend oor of om waar dan ook mee te helpen. Maar zelf? Ook al lag ik met 40 graden koorts in bed. Ik dacht het niet. Ook als dat betekende dat ik een week lang geen eten had.

Totdat ik vorig jaar in een duizeling van een betonnen trap viel en zware kneuzingen en een flinke hersenschudding opliep. Lopen zat er even niet in. Nu móest ik wel hulp vragen. Mijn gedachten gingen met me op de loop. Die dan weer wel. Wat moest ik nu? Deze val was – ondanks dat het een nare situatie was – mijn uitgelezen kans om ‘hulp vragen’ in de praktijk te brengen. Ik vroeg iemand om samen met mij naar de supermarkt te gaan. Het voelde onwennig, maar ik werd niet afgewezen en door haar juist gestimuleerd om dit vaker te doen. Ook als ik me gewoon niet zo goed voelde, op welk vlak dan ook. Al met al heeft die val me destijds wél mijn ‘mening’ over hulp vragen geholpen te herzien, doordat ik een positieve ervaring opdeed en niet werd afgewezen of gestraft. 

Het was destijds een tijdelijke situatie. Ik merkte dat ik snel weer in mijn ‘oude gedrag’ of beter gezegd: gedachtepatroon schoot. Ik geef liever geen schuld aan de kliniek waar ik verbleef, maar ik heb helaas geen steun mogen ervaren. Ik moest er dus echt zelf verder mee en dat wilde ik ook. Zo maakte ik bijvoorbeeld ook steeds vaker gebruik van een regiotaxidienst, waarvoor ik mezelf ook eigenlijk te jong vond. Terwijl ik er alle recht op had. 

Terug naar de thuissituatie: de eerste maanden thuis waren onwennig. Het was wel ontzettend fijn om weer thuis te zijn. Langzaam vond ik mijn draai terug, ondanks dat ik nog steeds geen therapie of ondersteuning heb. Dan merk je dat dat het toch wel een stuk lastiger gaat. Vooral mentaal is het een pittige taak. Je hebt een dagtaak aan het jezelf staande houden. Ik woon alleen in een voor mij relatief groot appartement, samen met mijn kat. Zie je huis dan maar eens schoon te houden. En maak maar eens in je eentje een tweepersoonsbed op. Of draai een was en hang die op. Dat kost bergen energie. Daarbij kwam ook dat ik de tijd dat ik in de kliniek was, amper thuis ben geweest, waardoor de boel ook wat was verzaakt. Kortom: mijn huishouden verslonsde. Iedere dag nam ik me voor om bepaalde klussen aan te pakken. En iedere dag faalde ik voor m’n gevoel. Terwijl ik wél iedere dag mezelf mentaal staande wist te houden. 
Tot er een punt kwam dat ik dacht: dit kan zo niet meer. Door de huisarts werd ik gewezen op de mogelijkheid tot het aanvragen van huishoudelijke hulp/zorg via de gemeente. Ik twijfelde. Ik? Aankloppen bij de gemeente voor iemand die mijn huishouden komt doen? Het voelde zo zwak. 

Ik moest dus (weer) een extreem grote drempel over. Door mijn opvoeding en alles wat ik daarin heb meegemaakt en meegekregen, ben ik altijd een grote streber geweest. Een perfectionist ten top. Het is daardoor misschien niet zo gek dat ik lange tijd alles in handen en vooral onder controle heb willen houden en hulp vragen not done was of is. Dat geldt ook voor het toelaten van een (in eerste instantie) vreemde in je huis. Toch heb ik de sprong gewaagd en daar ben ik best een beetje trots op. Een heel aardige dame van de WMO (Wet Maatschappelijke Ondersteuning van de Gemeente) kwam bij mij thuis voor een gesprek om in te schatten waar ik tegenaan liep en wat ik eventueel nodig zou hebben. Daarna mocht ik zelf een organisatie mogen uitkiezen die ik bij me vond passen. Ik heb een aantal uur hulp toegewezen gekregen. Inmiddels zijn we drie maanden verder en komt er iedere week een hele lieve en prettige dame bij me thuis die me met het huishouden helpt. En het is ook nog eens fijn om gewoon gezellig het haar te kletsen. Binnenkort krijg ik er zelfs twee uurtjes bij. Nog steeds vind ik het een beetje spannend om hierover te vertellen, maar waarom eigenlijk? Omdat dat voor oude mensen is? Onzin. Fysiek en mentaal is het een zware taak om me staande te houden. En ik mag hier hulp bij krijgen. Totdat ik er zelf weer toe in staat ben, want daar ga ik voor. En voor nu ben ik blij dat deze mogelijkheid er is.

Lees ook:

  • flower blossom bloom blue 70353

    Want ik wil vergeten. Ik wil vergeten dat ik niets waard was, sociaal gehandicapt, en scheldwoorden die ik niet wil herhalen. Ik wil de herhaling in mijn hoofd vergeten. Ik wil de walging die ik…

  • Bucketlist

    Verschillende betekenissen gekoppeld aan een woord. In eerste instantie denk je bij bucketlist aan dingen die je gedaan moet hebben voor je dood gaat. Daar kan een oneindig lange lijst uit ontstaan. Ik vind het…

  • Wintertijd

    Het is eind oktober en de klokken gaan vannacht achteruit. Ik staar door mijn raam naar al dat grijs. Vorig jaar was er meer kleur, zie ik in de flarden van dagboek die ik doorploeg…

1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.