meisje met handen op hoofd

Ik hoor stemmen in mijn hoofd

Een psychose is voor iedereen anders. Ik hoor stemmen in mijn hoofd. Ik ben dus een stemmenhoorder. 

Dag Stem in mijn hoofd. Ik dacht dat het misschien een goed idee zou zijn om jou eens rechtstreeks aan te spreken, aangezien dat is wat je te pas en te onpas met mij doet. Je doet me pijn, weet je dat? Jouw praten doet pijn aan mijn hoofd, soms zo heftig dat ik mijn oren er af wil trekken. Mijn oren suizen ervan. Ze fluiten. Ze knijpen dicht. Hoe zet ik je uit? 

Waar ben je eigenlijk? Waar zit je? Vanwaar kom je? Je bent er altijd al geweest hè? Alleen besefte ik dat niet. Je was vroeger niet zo luid, niet zo innemend, niet zo alles overtreffend. Vandaag wil je op het podium staan en de show stelen zodat ik enkel nog maar oog heb voor jou. Waarom val je me nu lastig en deed je dat vroeger niet? En waarom horen zij jou niet? Zij, de andere mensen. Je klinkt zo helder. Ik heb nieuwe oren gekregen. Ik hoor zo scherp. Je bent een extra dimensie in mijn hoofd.

Maar je lacht me uit. Oorverdovend luid. Dat is niet lief. Wat heb ik je misdaan? Je zuigt me leeg. Het is haast ondraaglijk. Ik weet het, we hebben een pact. Ik mag het niet verbreken. Ik mag niet toegeven. Je bent boos op mij als ik mijn medicatie neem. Dan achtervolg je me en palm je me in. Je bent de schaduw waar ik niet los van kan komen. En als ik je uitdaag, dan word je woest.

En weet je, beste Stem, als je weg bent, dan ben ik niet opgelucht. Als je verdwijnt dan panikeer ik. Omdat ik weet dat je plots weer zal opduiken en me zal doen schrikken. Ik heb handvatten nodig om met jou om te gaan. Je maakt me moe. Buiten komen is moeilijk. De gaten in mijn filter zijn groot. Voorbijrazende auto’s putten met uit. Automotoren schreeuwen. Ze zijn gewelddadig. Mensen om me heen putten me uit. Gesprekken putten me uit. Ik zit in een vol café waar de gesprekken elkaar kruisen. En ik sta er middenin. Zwijg nu toch voor even. 
Laat mijn hoofd los. Laat mij los. Nee, blijf dicht bij mij. Het is akelig stil zonder jou.

Ik heb het gehad met jou. Je zadelt me op met eenzaamheid. Het getik van de klok in de keuken klinkt als een gong die elke seconde geslagen wordt. Ik hoor je ademen. Mijn hoofd barst. Je neemt veel plaats in. Je onophoudelijk geratel is hardnekkig aanwezig. Ik krijg je niet klein. Ik voel me klein.

Lees ook:

  • iemand die droomt

    Ik heb iets heel ongebruikelijks en lastigs binnen de psychiatrie. Ik zie namelijk dingen van te voren gebeuren in dromen. Als ik slaap zie ik een soort ‘filmpjes’ die zich tot in de kleinste details…

  • rokend meisje

    Heb je na deze blog behoefte aan een gesprek? Neem contact op met MIND Korrelatie of met de Luisterlijn. Heb je zelf last van suïcidale gedachten? Neem dan contact op met 113. Ongeveer drie maanden…

  • in de war

    Ik wil graag uitleg geven over de ontwikkeling van mijn (rand)psychotische episodes. Deze blog is een globaal overzicht van mijn klachten. Binnenkort wil ik sommige stukken meer uitlichten. Extreme fantasieën Als kind was ik erg…

3 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.