meisje in therapie

Ik blijf

Ik blijf. Na 6 keer. 

Eindelijk heb ik een klik met een therapeut. Iemand die zegt waar het op staat, die soms ook impulsieve dingen zegt en een paar keer ‘oh my god’ uitriep, maar vooral heel menselijk is. Iemand die de nodige afstand bewaart, maar af en toe iets loslaat over zichzelf waardoor het haar meer mens dan therapeut maakt. Iemand die heel duidelijk zegt dat ze geen vriendin van me is, vooruit wil, liever de moeilijke dan de gemakkelijke weg neemt en niet rond de pot wil draaien. Het klikt. Naam: Mira*.

Binnenkort start ik met het DGT-programma en hiervoor heb ik een individuele therapeut nodig met kennis van DGT. Mira heeft geen kennis van DGT. 

De grond werd van onder mijn voeten weggeveegd toen ik hoorde dat het mijn beurt was, ik mocht – na weken op de wachtlijst – starten aan het DGT-programma. Over een dubbel gevoel gesproken. Want dan kwam het moment dat ik afscheid moest nemen van Mira en op zoek moest naar een andere therapeut. 

Mijn maag kromp ineen vlak voor ik haar kamer binnenstapte. Het ging de laatste keer zijn en het wenen stond me dichterbij dan het lachen. Toen ik, zo nuchter mogelijk, aankondigde dat het de laatste sessie ging zijn, genaamd: sessie 6, antwoordde ze dat ze me ging missen. Die drie woorden waren genoeg om me te doen wenen, want dat had ik nog niet gedaan bij haar. 

Wat dan volgde was een smeekbede om haar te overtuigen om toch met mij aan de slag te gaan rond DGT, een motivatiespeech waarom het goed zou zijn voor haar en mij en de bijna-chanterende-woorden dat ik niet ging starten aan het programma zonder haar. Waarvoor ik mij 5 seconden later excuseerde want dat is niet lief. 

Maar ze zei ‘ja’. Na 40 minuten mijn beste kant naar boven te halen, zei ze ja. 

Dus: ze blijft. Ze bewandelt samen met mij het pad, dat verdomd zwaar zal zijn, maar ze blijft. En ze twijfelde maar heel kort. Misschien ben ik het dan toch waard.

Er bestaat iets over therapeutafhankelijk zijn; ik noem het eerder: niet opnieuw willen starten als ik na 6 sessies al mijn eerste tranen kan laten zien. 

Dank je wel, Mira. 

Ze blijft, na 6 keer. 

*omwille van privacy is ‘Mira’ een gefingeerde naam