Ik ben ook gelukkig

Omdat ik in de psychiatrische knoei zit, is er ook een continue stroom aan goede raadgevingen. Vriendin gebruikt homeopathische korreltjes bij haar dipjes, kennis is geweldig geholpen door een mindfulness-cursus, moeder geeft vertwijfelt aan ‘dat er nog zoveel te genieten valt’ en tante zweert bij een zelfhulpboek. Ik krijg ook nog vele visitekaartjes in mijn handen gedrukt van geluksgoeroes die beweren dat als ik vele euro’s aan ze geef, ik weer happy word.

Iedereen, maar dan ook echt iedereen, gaat ervan uit dat ik naar de GGZ ga om gelukkig te worden. En dat ik nu dus zwaar ongelukkig ben. Waar ook iedereen van uit gaat is, dat ik mijn leven ervaar als een grote leegte en dat ik me mislukt zou voelen in het leven. Ik moet vooral leuke dingen gaan doen, anders leren denken, mijn gevoel volgen en jippie jee, alles komt goed. Niemand zal het misschien geloven, maar ik ben best gelukkig. Ik heb leuk werk waar ik goed en succesvol in ben. Ik ben rijk met mijn naasten. Ik doe alleen maar leuke dingen. Mijn leven ervaar ik niet als leeg. Mijn verleden is meer dan overvol, mijn nu is ook erg vol en de toekomst zal zich ook wel weer vullen. Oh, en mijn gevoel volgen? Dat deed ik afgelopen jaar heel goed, dat leidde tot in kritieke toestand opgenomen worden voor sondevoeding.

Ik kan mijn gevoel dus maar beter niet meer volgen. Mijn gevoel zegt me namelijk dat ik al vol zit. Dat er geen hapje of slokje bij past. Dat ieder hapje en ieder slokje echt doodeng is. Dat ik fors overgewicht heb. Dat de getalletjes niet voor mij gelden. Mijn verstand weet dat de getalletjes ook voor mij gelden. Dat ik met ondergewicht heus niet in aanmerking kom voor een obesitasbehandeling. En dat ik eten en drinken gewoon nodig heb om te kunnen functioneren. Ook al heb ik nooit honger en zit ik al vol.
Met mijn cognitie is niks mis. Maar ik ben wel ziek. Mijn gevoel is goed ziek.
Ik heb anorexia nervosa, ptss en ik verlang voortdurend intens naar de dood.

Natuurlijk heeft mijn psychiatrische ziekte grote negatieve invloed op mijn functioneren. Ik kan mijn werk niet altijd uitvoeren, want dan ben ik fysiek te zwak of te zeer in paniek over een maaltijd. Ik kan sociale contacten niet goed onderhouden, vaak ben ik er te moe voor of te angstig dat ik dan iets moet eten of drinken, etcetera. Dat voelt echt niet fijn. Dan kan ik me echt een hoopje ellende voelen. Maar zelfs tijdens heftige dieptepunten, kan ik me gelukkig voelen. Ik heb bijvoorbeeld echt mooie, warme herinneringen aan de keren dat de psycholoog me mee naar buiten nam voor een wandeling, na pittige gesprekken over afgrijselijke trauma’s. Ik voelde me zo gezien en ook zo verbonden. Ja, ik was toen echt gelukkig.

Mijn psychiatrische knoei gaat er dus niet over dat ik ongelukkig ben. Mijn ziekte is anorexia nervosa met ptss als onderliggende stoornis. Daarvoor ben ik in behandeling bij de GGZ. Daarvoor heb ik intensieve behandeling nodig. In mijn behandelplan staat nergens als doel ‘gelukkig worden’. Als dat het doel wel zou zijn, had ik die hele GGZ echt niet nodig. Want ik kan dat best, ook gelukkig zijn.

5 Comments

  1. Dit!!!! Iemand zei me laatst: Wat heb jij een zwaar leven. En toen dacht ik, huh, ik? Een zwaar leven? Zo ervaar ik dat niet. Ik ga niet continu gebukt onder ontzettende zwaarte of zo. Er zijn genoeg momenten waarop ik niet bezig ben met ‘psychisch ziek zijn’ of zoals jij beschrijft mooie momenten heb tijdens een gesprek met de psych o.i.d. In het diepste zwart kan er geluk bestaan. Love deze blog! 🙂
    Rivka onlangs geplaatst…1 januari 2018My Profile

    1. Ja, zoals mensen voor mij blij waren dat ‘mijn klotejaar’ voorbij was. Hoezo klotejaar? Ja, ik was opgenomen, ik was over het randje gekukeld. Maar het heeft me ook zoveel moois gebracht.
      “In het diepste zwart kan er geluk bestaan”. Echt waar!

  2. Wauw… dat klinkt voor mij als geweldig.. wat lijkt het me fijn om die balans te kunnen zien en hebben: gelukkige momenten te kunnen hebben, maar ook de zware kanten te zien. Dit is inderdaad iets wat ik niet ken.. mijn meest positieve gevoel is tevredenheid, als ik iets doe wat ik gepland heb, of als ik een contact heb dat fijn verloopt.
    Je beschrijft het mooi.. ik word er persoonlijk wel verdrietig van 🙁

    1. Een behandelaar zei tegen me dat ik er ook wel goed in ben om te genieten van de kleine dingen.
      Ik geloof dat dat voor iedereen is weggelegd. Schrijf iedere dag eens een lichtpuntje op. Hoe klein dan ook. Na een paar weken kun je er misschien al twee per dag vinden.
      Veel sterkte voor jou <3

  3. pien de visser

    Hey Kaatje Mijn naam is Pien de Visser, ik werk voor een nieuw tvprogramma voor de NTR over jongeren tussen de 25 en 25 met anorexia. In dit tvprogramma volgen we gedurende een aantal maanden 6 jongeren die vol in t leven staan of willen staan, maar ook keihard werken aan hun herstel. Zou dit iets voor jou kunnen zijn of ken je iemand voor wie dit wat zou zijn?

    Ik hoor heel graag van je, groeten Pien de Visser. Bereikbaar via 0621590425 of pien.devisser@skyhightv.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.