Ik ben een probleemdrinker

Ik herinner me de eerste keer dat ik ooit dronken werd. Het was op het strand bij ons vakantiehuis en ik was waarschijnlijk 15 of 16 jaar oud. De buurtkinderen en ik dronken een of ander gesuikerd alcoholisch drankje. Die avond gaf ik over. In het bad. Marshmallows. Ik moet een heel pak gegeten hebben en ze kwamen, roze en wit, bijna nog heel, in het bad terecht.

Er moeten mensen in de wereld zijn die zo’n ervaring hebben en besluiten om nooit meer te veel alcohol te drinken. Ik ben daar niet een van. Die eerste ervaring heeft me niet afgeschrokken. Sinds die zomer ben ik nooit meer gestopt met drinken. Geen last van een kater hier, ik heb de maag van een os. Tot ongeveer twee maanden geleden, toen ik de enorme beslissing nam om een nuchter leven te leiden en een niet-drinker te zijn.

Uit de (drank)kast

Maar het durven vertellen kwam pas de afgelopen week. Ik vertelde het mijn zus toen we aan de telefoon spraken over iets dat daar niets mee te maken had. Ik begon ineens te huilen, dus om mijn rauwe emoties uit te leggen moest ik het haar vertellen. “Snik snik de reden waarom ik huil is dat ik besloten heb om volledig af te zien van alcohol en het geeft me gewoon een heel rauw en emotioneel gevoel snif snuif”. Haar eerste reactie was “Echt? Waarom?” maar ze volgde vrij snel met “Je bent zo ongelooflijk sterk, dat is geweldig” .

Ik vertelde het een vriendin toen ze me bubbels in wilde schenken op haar verjaardag . Ze was een beetje verbaasd. Ik wees naar haar glas en zei “het probleem is dat ik er het liefst zes wil”. Na 10 minuten was het volstrekt normaal dat ik cola in mijn flute had, in plaats van champagne. (Ik blijf mijn niet-alcoholische dranken uit wijnglazen drinken, ik wil geen last hebben van afkickverschijnselen alleen vanwege het glas).

En toen vertelde ik het de zus van mijn vriend en ze zei: “Wat, nooit meer?!”, dus ik zei: “Nou, dat is het plan, ik bedoel het leven is echt lang, maar ja, dat is het plan. Zeg hallo tegen de nieuwe nuchtere Melany!” (bij die laatste verklaring hield ik mijn armen uitgestrekt, je moet nooit het dramatische moment missen als je dat kan pakken).

Vanochtend vertelde ik mijn vader over deze keuze. Ik heb inmiddels mijn argumenten op een rij, dus kan ik mijn redenen snel overbrengen. “Ik heb altijd genoten van de drank, maar de laatste tijd is het me gaan overheersen” en “Ik heb een disfunctionele, ongezonde relatie met alcohol” en “Ik ben niet geïnteresseerd in 1 of 2 glazen wijn, ik wil er 4. Of 6.”

Papa zei dat hij trots op mij was.

Het probleem van vertellen

Ik heb tijd nodig om iedereen te laten zien hoe serieus ik ben. Ik weet zeker dat er wat twijfelaars zijn. Ik zal ze moeten bewijzen dat ik het meen.

Het vertellen voelt goed en krachtig, en vreselijk tegelijk. Wat ik in principe doe is mensen laten weten dat ik een probleemdrinker ben. Normale drinkers geven geen alcohol op. Dus het vertellen is in sommige opzichten verfrissend, een opluchting om op brute wijze eerlijk te zijn tegen iedereen over mijn geheime disfunctie, maar ook echt eng. Als dit alcoholvrije experiment mislukt, weet iedereen dat ik faal. En dat mijn relatie met alcohol niet goed is. Ik kan hierna niet meer terug.

Het niet-drinken van alcohol is nog geen probleem gebleken, hoewel het nog echt te vroeg is om daar  iets over te zeggen. Ik kan nooit met zekerheid zeggen dat ik iets nooit meer zal doen. Ik ben net klaar met het lezen van Steven Tyler’s autobiografie. Hij was 12 jaar drugvrij en had toen een gigantische terugval met pijnstillers en eindigde weer in de kliniek. Dus wat ik zei tegen de zus van mijn vriend: het leven is lang.

Om positief te eindigen: ik heb besloten dat ik, nu ik niet elke week bijna 50 euro aan wijn in mijn keel giet, meer ga uitgeven aan andere leuke dingen waar ik meestal nooit voor winkel. Zoals kleding en keukengadgets. Ik heb nu al allemaal dingen ingeslagen. Een knoflookpers! Een goede blikopener! Een houten slakom! Wat een rijkdom is het om van dat soort kleine dingen te genieten, eigenlijk.

7 Comments

  1. Een knoflookpers! Ja kleine dingen kunnen leuk zijn (zelf geen keukenprinses). Gefeliciteerd met de twee maanden Melany :).

    Het is in onze sociaal alcoholistische maatschappij verdomde moeilijk om dat ‘ene’ wijntje af te slaan, weet ik van mijn IkPas maanden.
    Anne onlangs geplaatst…De graadmeterMy Profile

  2. Wat knap dat jij er zo open over durft te zijn tegenover de mensen om je heen. Ook super dapper om volledig te stoppen met het drinken.. het lijkt me beide een ontzettend lastige keuze.. Een keuze die ik voorlopig nog niet durf te maken of kan maken voor mijn gevoel.
    xx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.