Kopp kind

Ik ben een KOPP-Kind

Ik ben opgegroeid met psychische problemen, zowel in mijn omgeving als binnen in mijzelf. Ik ben een zogenaamd ‘KOPP-kind’ (kinderen van ouders met psychiatrische problemen). Mijn vader heeft mijn hele leven eigenlijk al een depressie en dat heeft wel zekere gevolgen gehad voor ons gezinsleven, hoewel we er wel sterker uit zijn gekomen. Er waren veel ruzies, en niet zelden ook fysiek geweld. Dit doet veel met een kind. Zeker met een kind dat van zichzelf al heel gevoelig is en alles daardoor haarfijn meekrijgt.

Ik kan precies de sfeer aanvoelen van de ruimte waar ik in stap. Hier heb ik in mijn leven heel veel last van gehad en dat heb ik eigenlijk nog steeds. Vaak denk ik dat ik iets fout heb gedaan als ik een negatieve sfeer voel, omdat ik vaak niet weet waar die sfeer vandaan komt. Ook heb ik een heel sterk verantwoordelijkheidsgevoel naar bepaalde mensen toe. Ik moet mij groot houden voor andere mensen en hen vóór mij plaatsen. Op zich een positieve eigenschap, behalve als het je gaat belemmeren in je eigen gevoelens uit te spreken, zoals dat bij mij gebeurde.

Ik praatte nooit over de ruzies thuis en eigenlijk doe ik dat nog steeds niet. Ik heb het ver weggestopt, hopend dat het nooit meer tevoorschijn komt. Het doet pijn om aan die tijd terug te denken en het doet pijn om te beseffen dat ik toen al niet gelukkig was. Ik begreep niet wat er gebeurde en was vaak heel boos. Doordat ik die boosheid nooit uitte raakte ik in een depressie, net zoals mijn vader.

Ik begrijp nu wel beter hoe mijn vader zich voelde. Dat is aan de ene kant fijn maar aan de andere kant ook heel naar. Het is moeilijk om je te beseffen dat je eigen vader zich ooit ook zo wanhopig heeft gevoeld. Had ik daar iets aan kunnen doen of deed ik dingen fout? Dat zijn vragen die door mijn hoofd heen spoken. Ik weet wel dat het niet zo is, maar toch blijft het aan mij knagen.

Het is iets wat ik mijn hele leven bij mij blijf dragen. De herinneringen aan die tijd gaan nooit meer weg. Toch heeft het mij iets opgeleverd. Ik weet dat je van een depressie kan herstellen. Dat heb ik namelijk met mijn eigen ogen gezien.

Liefs, Luna