Houdenvan

Houden van

‘Houden van’ is eigenlijk een heel ingewikkeld begrip. ‘Houden van’ betekent voor mij dat je iemand graag om je heen hebt, iemand die je heel dierbaar is en iemand die je echt niet wilt kwijtraken. Ik hou van mijn familie, vrienden, dieren en m’n vriend. Als ik tegen iemand zeg dat ik van diegene hou dan meen ik het ook echt, want voor mij zijn de woorden ‘ik hou van jou’ speciaal en die krijg je niet zomaar cadeau.

Als iemand tegen mij zegt dat hij of zij van me houdt, vind ik het heel moeilijk om te geloven en begrijp ik het ook niet. Ik snap gewoonweg niet waarom mensen van mij zouden kunnen houden. Ik gun het mezelf die liefde niet en ik vind mezelf ook niet de moeite waard. Hoe vaak mensen het ook tegen mij zeggen, ik vind het echt heel moeilijk om te geloven. Ik ben ermee bezig om het te accepteren dat mensen van mij houden en mij het waard vinden. Maar dat is erg lastig als je jezelf geeneens de moeite waard vindt of je jezelf niet eens oké vindt.

Mijn lieve mama en bonuspapa vertellen elke keer weer hoe ontiegelijk veel ze van mij houden, maar zodra wij ruzie krijgen ben ik alweer bang dat het houden van weg is. Terwijl dit eigenlijk heel krom is. Ik weet dat mijn ouders (mama en bonuspapa) altijd achter me zullen staan en altijd van mij zouden blijven houden, maar dat neemt niet het gevoel weg dat ik echt bang ben om ze kwijt te raken of dat het houden van stopt. Ik kan dan zo met mijzelf in de knoei zitten dat er gedachtes komen opspelen die ik liever niet wil hebben en dit komt puur alleen maar omdat ik bang ben dat iemand niet van me houdt.

Ik denk dat mijn angst om het ‘houden van’ kwijt te raken zeker wel een achterliggende reden heeft, maar dat is een hele pijnlijke en moeilijke situatie. Ik weet dat ik hier veel tijd in moet gaan steken bij mijn behandelopname. Ik blijf het een heel lastig en gevoelig onderwerp vinden, want wat als je ouders niet meer van je houden, waar moet je dan naartoe? Dan valt voor mij het hele kaartenhuis in elkaar.

Dit zijn allemaal hele heftige emoties die ik kan krijgen alleen maar bij het onderwerp ‘houden van’. Ik weet dat mijn brein ingewikkeld is maar het wordt met de week ingewikkelder voor mijn gevoel. Ik heb het enorm zwaar en er spelen vele negatieve gedachtes rond in mijn hoofd waardoor het erg lastig is om mijzelf onder controle te houden, maar ik moet het leven nog een kans geven.

Ik kan heel makkelijk zo neer zetten waar ik bang voor ben en welke angsten er bij komen spelen maar ik zou dit nooit bij een socio (groepsbegeleiding)  aangeven, en dat is juist wat ik moet gaan doen. Dit is één van mijn doelen: hulp vragen en mezelf geen last vinden. Op papier lijkt het allemaal alsof ik zelf precies weet hoe ik in elkaar zit en wat ik eraan kan doen. Ik kan het helaas alleen niet toepassen in de praktijk.

Ik kom vele hoge heuvels tegen op mijn weg. Ik weet dat mijn mama en bonuspapa altijd van mij blijven houden, wat ik ook doe. Nu is het aan mij de taak om dit te geloven en te accepteren, wat eigenlijk het allerzwaarst is. Ik heb nog een hele lange weg te gaan en ik merk dat ik dit ook erg zwaar vind, maar ik moet door blijven zetten.

Lieve jij, die dit leest. Weet dat er mensen zijn die van jou houden, die om jou geven en jou nooit zouden willen kwijtraken. Ik weet dat het moeilijk is om het te accepteren maar probeer het alsjeblieft een kans te geven.

Jij bent het waard om geliefd te zijn.

Lees ook:

  • Wie ben ik?

    Ik moet een persoonlijk plan inleveren voor de aanvraag voor dagbesteding. Het onderdeel persoonsgegevens is prima te doen... Maar dan. Ik loop helemaal vast op de vraag: 'Wie ben ik?' Ik kan wel janken, of…

  • Reflecteren en realiseren

    Reflectie Na de vorige sessie met mijn psycholoog kreeg ik de volgende opdrachten mee.- Reflecteren op het afgelopen jaar, wat heb ik geleerd in therapie?- Doelen stellen/dingen die ik nog wil bereiken met therapie in…

  • Wachten

    Mijn therapeut die ik twee jaar geleden elke week zag, zei op een gegeven moment steeds de afspraken af vanwege persoonlijke omstandigheden. Doordat de afspraken alsmaar niet doorgingen, ging het mij steeds slechter. Op een…

4 reacties

  1. Herkenbaar. Ik kreeg laatst de reactie van een therapeute: “Houd je wel van jezelf dan?” Ik murmelde wat… maar; nee! Ik snap ook niet dat anderen dat wel zeggen te doen. Waarom zouden ze liegen? Omdat ze van me horen te houden, of omdat ze van me afhankelijk denken te zijn… ik wil ze niet voor leugenaars uitmaken, maar het wil er gewoon niet in… het kan gewoon niet.

  2. Lieve Bo,

    Je hebt heel mooi onder woorden gebracht waar je mee zit.
    Stel jezelf eens deze vraag. Wat zou jou moeder moeten doen om jou liefde kwijt te raken? Hou je niet meer van haar als jullie even ruzie hebben? Of blijf je altijd van haar houden no matter what? Bedenk dan nu dat de liefde van een moeder voor haar kind echt super mega groot is. Het is voor je moeder dan ook ondenkbaar dat er ooit een tijd zou komen dat ze niet van je houdt. Dat is gewoon echt onmogelijk wat je ook doet of zegt ze zal altijd van je houden. Trust me, ik ben ook een mama. Lieverd ik ben super trots op je dat je jou angsten hebt durven delen en ik hoop dat je vertrouwen in houden van terug komt. Dikke knuffel Anjuska.

  3. Anjuska precies heel goed verwoord: zo is het! De liefde van een moeder voor haar kind is heel heel sterk. Niet aan twijfelen Bo, wat je ook doet, hoe je je ook voelt, bij je lieve mama en bonuspapa kan JIJ ALTIJD liefde vinden en ben en blijf je welkom. Altijd Bo, echt altijd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.