Houd mij

Houd mij, wees bij mij. Laat me voelen dat je er bent, alsjeblieft ga niet weg. Ik kan het niet alleen, ik heb je, voor nu, heel even heel hard nodig. Houd mij, wees bij mij. Laat me niet los, maar laat mij voelen dat jij bent. Hier, nu, bij mij. En dat ik niet alleen meer ben. 

Soms kan een aanraking zo veel meer betekenen dan duizend woorden kunnen doen. Het is zelfs een van de basisbehoeften. Net als eten en drinken is het eigenlijk een van de meest levensbelangrijke dingen die er bestaan. Onderzoek heeft zelfs uitgewezen dat aanraking bij vroeggeboren kinderen op een IC positieve effecten heeft. *

Gek is dat niet, als je bedenkt dat we als baby negen maanden in de buik van onze moeder vertoeven. We voelen iedere beweging die zij maakt door middel van de huid, nog voor we ook maar licht of geluid kunnen waarnemen. Onze huid is dus voor de geboorte al het belangrijkste orgaan dat we hebben. Helaas is onze huidige cultuur zo ingericht dat we de kracht van aanraking nog wel eens vergeten.

Ook in de GGZ is het absoluut not done om nabijheid te bieden aan een cliënt door middel van een aanraking. Sommige psychologen en behandelaren trekken zich er gelukkig niet zo veel van aan en doen wat werkt. Een hand op je schouder, een arm om je heen… Soms kan het zo veel meer helen dan enkel de woorden kunnen. En daarom pleit ik ervoor: doe wat werkt. Durf buiten de lijntjes te kleuren.

Ik heb het geluk dat ik een behandelaar heb die doet wat werkt. Protocollen zijn mooi als houvast, maar niet als gouden standaard, zegt zij altijd. Als ik er doorheen zit, doodsbang ben of juist heel verdrietig, dan vraagt ze me of ze me mag steunen. En juist doordat ze dat doet, durf ik stappen te zetten. Ik weet dat zij me vasthoudt als ik het gevoel heb dat ik in miljarden stukjes uiteen zal vallen. Ik kan voelen dat ik veilig ben, in de kamer bij haar. Ze laat me ervaren dat vroeger vroeger is en dat ik nu in het heden ben. Voor mij werkt het.

Ik daag jou uit, durf jij het aan? Stap uit de zone van professionele afstand en wees nabij. Doe wat werkt. En alsjeblieft, houd mij.

*Modrcin-Talbott, M. A., Harrison, L. L., Groer, M. W., & Younger, M. S. (2003). The biobehavioral effects of gentle human touch on preterm infants. Nursing Science Quarterly16(1), 60-67.

Lees ook:

  • Terug naar de ggz

    De kogel is door de kerk: ik ga hulp zoeken. De afspraak bij mijn huisarts om te praten over een doorverwijzing is gemaakt. Zeggen dat ik daar weinig zin in heb, is een optimistische formulering. Ik knaag nog liever mijn…