Hoofd, je praat poep

Onderweg naar de yogales zie ik aan de bar van een kroeg in Utrecht een bekende zitten die ik al een maand niet heb gesproken. Zin om weer eens bij te praten, dus ik stuur een appje met de vraag of hij over een uurtje nog daar is. Ik ga lekker mijn yogalesje doen en kijk daarna op mijn telefoon. Berichtje niet gelezen, dus door naar de kroeg, waar hij niet meer is. Ik bel, hij neemt niet op.

Onmiddellijk paniek. Hij wil me nooit meer zien, hij heeft gezien dat ik heb geappt en bewust niet gekeken, hij negeert mijn telefoontje, ik ben een stomme trut, ik ben een zeikerd die niet normaal kan doen tegen mensen, ik vraag te veel van mensen, ben ik misschien gemeen tegen hem geweest, hadden we ruzie en zo ja, hoe ga ik dat weer goed maken?

Hoofd, je praat poep

Een paar uur eerder. Mijn fysio belt me op en zegt met dat de cliënt die voor mij een afspraak had is uitgevallen. Of ik misschien een uurtje eerder kan komen. Ik kan niet, want ik heb dan balletles. Of ik dan misschien een dag later kan, maar ook dat is niet handig, aangezien ik die dag ook al naar de psycholoog ga en twee keer therapie op een dag is wat veel.

Ik voel me schuldig dat hij nu een uur niets te doen heeft voordat ik nog een keer langs kom. Kan ik de afspraak niet beter afzeggen, zodat hij lekker op tijd naar huis kan? Kan ik niet beter gewoon mijn balletles afzeggen, zodat ik wel in dat gat kan en hij niet op me hoeft te wachten? Als ik nou na mijn balletles gewoon heel hard race, dan hoeft hij minder lang te wachten. Ik zorg alleen maar voor problemen en gezeik en ik verdien het niet dat iemand moeite voor me doet.

Hoofd, je praat poep

Een dag eerder. EMDR was geweest, ik heb er veel last van gehad en heb uiteindelijk mijn psycholoog een e-mail gestuurd. Puur om even te laten weten hoe het was gegaan, dat ik veel pijn had gehad omdat mijn spieren hadden besloten om te verkrampen. Dat het toch stiekem zwaarder is dan gedacht. Toen ik om een uur of negen ‘s morgens uit mijn bed kwam, had ze me nog niet een mailtje terug gestuurd.

Ik ben er meteen van overtuigd dat mijn therapeut me gedumpt heeft en me nooit meer wil zien. Ik wil eigenlijk berichtjes sturen met teksten als “als je me nu niet belt, dan ga ik mezelf pijn doen.” Ik huil, ben bang, mag deze gedachten niet hebben. Ik ben te lastig voor haar, te heftig en ze kan me niet helpen, dus ze houdt er mee op. Ik heb het er zelf naar gemaakt, want ik ben nu eenmaal een onmogelijk mens.

Hoofd, je praat poep

Hou daar eens mee op. Hoofd, je praat poep en ik ben er wel een beetje klaar mee.

 

NB: ik heb mezelf niet beschadigd, mijn therapeut heeft me niet verlaten, ik heb inmiddels contact gehad met de bekende en mijn fysiotherapeut heeft gewoon wat ander werk gedaan in de tijd dat er geen cliënt was.

3 Comments

  1. Ik herken dit zooo erg. Dat invullen voor andere mensen. Ervan overtuigd zijn wat anderen zouden kunnen denken van beslissingen die jij maakt. Enorm vermoeiend en het zorgt vaak voor onnodige angsten. Ik hoop dat je hoofd snel minder poep gaat praten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik toon graag een persoonlijke blog onder mijn reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.