social media

Hoe social media voor mij voelt

Jullie kennen mij misschien nog wel van mijn vorige blog. Het leek me fijn om nog meer met jullie te delen. Ik hoop dat jullie mijn blog willen lezen.

Al sinds ik jong ben is social media voor mij de plek waar ik mijn gevoel kwijt kan en waar ik het gevoel had dat ik werd gewaardeerd. Ik had er veel vrienden en mensen die zeiden dat ze om mij gaven. Social media is voor mij een soort van uitlaatklep geworden, omdat ik geen vrienden heb en eenzaam ben. Het voelt voor mij alsof ik online wel vrienden heb. Het is een belangrijke plek voor mij om toch een sociaal leven te hebben.

Ik heb een trauma van toen ik gepest werd en daardoor voelt social media soms ook een beetje als een strijd. Elke keer als ik volgers verlies of als mensen me blokkeren of verwijderen dan raak ik gestresst en denk ik: zie je, die mensen mogen mij ook niet. Wat mij het meeste pijn doet als mensen me blokkeren is de vraag: wat heb ik fout gedaan? Terwijl de meeste mensen me misschien ontvolgen omdat ze m’n tweets niet interessant genoeg vinden en ik me dat niet persoonlijk moet aantrekken.

Toen ik naar de middelbare school ging, kreeg ik soms nog berichten van meisjes die op de basisschool in mijn klas zaten toen ik gepest werd. Ik kreeg via social media berichten van hen als: niemand mag jou. Deze woorden zullen altijd in mijn hoofd blijven. Ik weet niet of zij ooit door hebben gehad hoeveel pesten met de psyche van een mens kan doen. Ook zoek ik nog regelmatig de mensen op die mij gepest hebben op Facebook, om te kijken wat ik bereikt heb en wat zij bereikt hebben. Dat doet mij soms erg veel verdriet, omdat ik elke dag vecht tegen mijn psyche en daardoor nog niet de kans gehad heb om veel te bereiken.  Ook hebben de pesters nog steeds niet toegegeven dat ze mij gepest hebben en hun ouders werken ook niet echt mee, wat mij vaak extra verdrietig maakt. Ik heb via social media contact gehad met een van de moeders van een pester. Na een tijd werd ik geblokkeerd. Dat blijft dan dagen tot weken in mijn hoofd hangen.

Soms denk ik dat mijn leven zo loopt omdat ik het verdien en dat ik het verdiende om gepest te worden. Ook ben ik best wel stalkerig als t gaat om mensen die erg veel voor mij betekenen. Door het pesten ben ik erg gehecht geraakt aan die mensen. Daardoor is social media voor mij de plek geworden om me aan ze vast te klampen en nooit meer los te laten.

Het doet me pijn om zoveel last te hebben van social media. Maar het is voor mij ook een fijne plek om mensen te leren kennen en me minder eenzaam te voelen

Ik wil jullie nog wat meegeven. Als je gepest wordt: alsjeblieft, praat er gelijk over met iemand die je vertrouwt. Ik deed dat niet en heb er achteraf enorm spijt van, omdat er dan zoveel meer aan gedaan had kunnen worden. Je kan later nog wel naar diegene toe gaan en zeggen van: jij hebt mij gepest, maar soms heeft dat geen nut meer, omdat ze het dan gaan ontkennen.

Wat ik hoop voor iedereen die gepest wordt, is dat het ooit stopt en je er geen trauma door krijgt, want dat gun ik niemand. En voor de pesters: denk alsjeblieft na wat je iemand aandoet, diegene kan er levenslang last van hebben.

Ik hoop dat jullie het een fijne blog vonden!