image

Hoe open kun je zijn?

Op 10 oktober 2019 is de allereerste collectieve social media challenge van Nederland gelanceerd. Met als doel mentale gezondheid in Nederland bespreekbaar te maken. Wist je dat #IkbenOpen is geïnspireerd op de Engelse versie #iamwhole?

In 2016 is YMCA Engeland gestart met hetzelfde doel: mentale gezondheid bespreekbaar maken. Nu ruim 4 jaar later is #iamwhole uitgegroeid tot een landelijk platform met o.a. Ed Sheeren als ambassadeur!

Naar aanleiding van het delen van mijn foto’s kreeg ik een mooie open reactie via Instagram van een bekende: ‘Deel de cirkel, een goed initiatief, maar hoe open kan je zijn?’

Hoe is jou ervaring daarmee? Ik merk dat maar een enkeling begrip heeft en open staat om werkelijk te luisteren. Zo ben ik grotendeels gestopt met open zijn over mijn depressieve periode. Maar ik zal altijd open staan hier iets over te vertellen want het scheelde weinig of ik was er niet meer. Het blijft helaas een taboe. En nu de donkere periode van het jaar aanbreekt zijn er meer problemen op dit gebied onder de mensen die er gevoelig voor zijn. Ik had daar voorheen geen last van, ik hield van de komende donkere periode van het jaar, maar na mijn depressie niet meer.

Hieronder mijn antwoord op dit bericht. Kort antwoorden zit niet in mijn aard dus heb ik er gelijk maar een nieuwe blog van gemaakt:

Het gaat redelijk met mij, dank je. Het is en blijft zowat iedere dag afwachten hoe het gaat. Het kan, vooral lichamelijk, heel wisselend zijn. Het blijft iedere dag een strijd om mijzelf in acht te nemen en niet (te ver) over grenzen heen te gaan.

Hoe open kun je zijn?
Ik denk dat dit voor iedereen verschillend is en wellicht ook nog per situatie verschilt. Mijn ervaringen tot nu toe zijn overwegend positief. Een enkeling heeft zich wel een negatief uitgelaten of wilde zich bemoeien met hoe in mijn gevoelens deelde en dan ging het met name over de ‘negatieve, en/of ‘donkere’ opmerkingen. En dat mag natuurlijk en ik was blij dat ze dat gewoon tegen mij vertelden. Ik heb geprobeerd het uit te leggen en op een enkeling na was er daarna meer begrip. Maar de echte ‘zeikerds’ hoor of zie over het algemeen niet. Die doen het achter je rug om of ergens anoniem, simpel… daar kan ik niets mee.

Ik blijf zeker ook open over mijn kwetsbaarheden. Ik ben wel selectiever geworden in het hoe, wat en waar. Inmiddels weet ik wel dat het bij een aantal mensen niet uitmaakt wat je zegt, dus houd ik me op de vlakte. En het ligt ook aan het moment, aan hoe ik mijzelf voel.

Koester vooral die enkeling die wel een luisterend oor heeft en begrip toont. Net als jij had ik eigenlijk ook weinig ‘last’ van de donkere dagen (misschien wel omdat ik altijd doorging en vaak verdoofd rond liep) maar ik merk de laatste paar jaar dat ik liever richting lente/zomer ga, qua seizoenen. De kerstperiode vond ik altijd heel prettig, maar ik merkte vorig jaar dat ik er tegenop zag (december en januari).

Ja en dan het taboe…
Heel langzaam is er verandering gaande en zichtbaar. Bij ‘patiënten’, bij hulpverleners en in de maatschappij. Maar er is nog een lange weg te gaan voor je gewoon op iedere verjaardag kan vertellen dat je bijvoorbeeld een depressie hebt.

Daar blijft voorlopig nog een taak liggen voor ons, als ervaringsdeskundigen, om uiteindelijk tot algemene maatschappelijke acceptatie te komen. Maar nogmaals, dat is voor een ieder verschillend. De een kan dit wel of makkelijker dan de ander. En degene voor wie dit niet weggelegd is: schaam je er vooral niet voor. Door er (nog) te zijn heb je al laten zien hoe sterk je bent.

Lees ook:

  • practice kindness

    Vandaag de dag mist er een hoop respect in de wereld. Respect voor elkaars gevoelens vooral. Oordelen over hoe iemand zich voelt of zou moeten voelen. Mensen, ik kan niet in jouw hoofd en hart…

  • Mijn depressie is niet alleen mijn schuld

    Ik wil zo graag het taboe op depressie doorbreken, maar ik durf er niet eens voor uit te komen dat ik zélf depressief ben. Telkens weer voelt het als vragen om aandacht, zwakte en laat…

  • Open over mijn depressie

    Ik ben iemand die openlijk uitkomt voor het feit dat ik een depressie heb. Ik zou niet weten waarom dat raar zou zijn. Aan ziek zijn kun je niks doen, dus waarom zou je je…

2 reacties

  1. Er zijn mensen die willen het weten en er zijn mensen die denken het te weten.
    Bij de eerste categorie doe ik mijn verhaal, bij de tweede verwijs ik ze door naar mijn persoonlijk blog of naar mijn Facebook account.
    Een discussie voeren over mijn ervaringen vind ik onnodig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.