meisje tegen raam

Hoe mijn trauma veranderde in een eetstoornis

Als klein meisje was ik niet bezig met hoe ik eruitzag. Ik was net zo blij met een jurkje als met de oude kleren van mijn broer. Het was maar net wat mijn moeder klaarlegde die dag.

Na mijn trauma had ik een afstand opgebouwd tussen mijn verstand en mijn lichaam. Ik had geen connectie meer met mijn lichaam. Op de basisschool werd ik wel gepest, maar niet om hoe ik eruitzag. Dat lag aan mijn karakter.

In de eerste klas van de middelbare sloeg dit om, in de spiegel zag ik iets dat ik niet kon uitstaan. Luisterend naar andere meiden, die hun lichaam ook niks vonden en dit kwam puur door het gewicht wat ze hadden, vond ik dat dit ook mijn probleem moest zijn. ‘Ik vind mezelf afschuwelijk, want ik ben te dik’, was de conclusie van de 11-jarige ik.

De ellende met anorexia begon. Ik mocht stoppen met diëten (vasten) als ik mezelf gelukkig in de spiegel zag. Want, hier ging ik van uit: als dik zijn het probleem was, was anorexia de oplossing.

Jarenlang hield ik deze strijd vol, tot dat ik er genoeg van had. Ik was nu dunner dan de inspiratiefoto’s die ik opsloeg van pro-ana sites, maar nog steeds niet gelukkig. Ik gaf het op. Misschien was zelfliefde niet voor mij weggelegd.

Ik begon weer eten uit zelfmedelijden, niet omdat ik beter wilde worden. ‘Dan geef ik mezelf wel het lelijke lichaam wat ik verdien,’ zei ik tegen mijzelf terwijl ik kilo voor kilo aankwam. Niet echt een hoera recovery verhaal, nee.

De strijd was nog niet over, mijn gewichtstoename was heftiger dan ik had verwacht. Toch trok ik me er weinig van aan. Tot op Instagram de trend #fitgirl steeds meer naar voren kwam. Niet jezelf uithongeren, want dat hielp niet, maar jezelf sterker en slanker maken. Hier werden zij toch zo gelukkig van, misschien werd ik dat dan ook. ‘Meer spier, minder vet’ werd mijn nieuwe lijfspreuk.

Ik begon met hardlopen, want dat was hip. Hier was ik toevallig ook nog wel goed in. Ik rende door van de beginners naar de selectie binnen een jaar. Liep netjes en enthousiast mee met mijn helden. Maar ik was nog niet gelukkig met wat ik zag. Vergeleken met hen was ik niks.

Daar ineens was de advertentie van personal body plan. Dat was dé oplossing, werd mij verteld. Ik las alleen maar positieve verhalen. Anderen had het zo geholpen, was dit wat ik nodig had? Van het een kwam het ander en netjes telde ik mijn mijn macro’s, maakte van die vieze luchtige eiwitzooi en ging naar een sportschool omringd met spiegels.

Dit hield mijn lichaam één jaar vol, maar toen stortte ik toch echt in. Moe en naar de klote stopte ik per direct met hardlopen en het personal body plan. Ik kon het echt niet langer volhouden.

Langzaam is mijn herstel toen begonnen. Nadat ik op gezond gewicht was en iedereen dacht dat ik er was, had ik de net eerste stap gezet van de honderden die nog moesten komen.

Door therapie ben ik gaan beseffen dat de zelfhaat in de spiegel niet kwam door hoe het eruitzag, maar door het verliezen van de verbinding met mijn lichaam na trauma. Mijn lichaam was een bewijsstuk, iets wat op plaats delict was geweest, wat me deed herinneren aan het trauma. Hoe kon ik daar ooit van gaan houden? Door het eerst te tolereren.

Met behulp van therapie, tijd en doorzettingsvermogen heb ik enorme stappen gezet in mijn herstel. Beetje voor beetje begin ik mijn lichaam de accepteren. Realiserend dat het lichaam samen met mij werkt en dat ik het niet tegen hoef te werken.

Wetend dat ik beïnvloedbaar ben, scherm ik mijzelf zoveel mogelijk af van voor mij verkeerde media. Ik volg geen mensen die triggerend kunnen zijn in mijn herstel, lees geen meiden of vrouwenbladen meer die afvallen aanmoedigen. In plaats daarvan volg ik mijn eigen verhaal en luister ik zoveel mogelijk naar mijzelf, zowel geestelijk als lichamelijk.

Lees ook:

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.

Cookie-voorkeur wijzigen

Hier kun je kiezen welke soort cookies je toestaat op deze site. Klik op 'opslaan' Om je keuze te maken.

FunctionalOur website uses functional cookies. These cookies are necessary to let our website work.

AnalyticalOur website uses analytical cookies to make it possible to analyze our website and optimize for the purpose of a.o. the usability.

Social mediaOur website places social media cookies to show you 3rd party content like YouTube and FaceBook. These cookies may track your personal data.

AdvertisingOur website places advertising cookies to show you 3rd party advertisements based on your interests. These cookies may track your personal data.

OtherOur website places 3rd party cookies from other 3rd party services which aren't Analytical, Social media or Advertising.

Vergeet niet je pagina opnieuw te laden en je cookies uit je browser te verwijderen als je je voorkeur hebt veranderd.