Hoe leg je psychisch ziek zijn uit?

Hoe leg je psychische ziek zijn uit aan iemand die dat niet begrijpt? Ik wil zo graag het onbegrip verminderen… Vanuit m’n werk probeer ik specifieke onderwerpen te vergelijken met iets herkenbaars, het te vertalen naar iets waar men meer een beeld bij heeft. Ik heb er vaak en lang over nagedacht en ineens wist ik het: hormonen! Het verschilt per persoon, klachten kunnen ook per keer verschillen, soms merk je er niet zoveel van, de andere keer haalt het je volledig onderuit. Het zal altijd aanwezig zijn, écht weg gaat het niet meer. Niet om het helemaal te vergelijken, maar puur om het uit te leggen aan iemand die zich er totaal niet in kan verplaatsen, maar zegt het te willen begrijpen. Tegen een vrouw kun je het dan vergelijken met menstruatiekrampen. Wie een goede vergelijking heeft voor mannen mag het zeggen.

Ik heb ook een tattoo laten zetten op de binnenkant van m’n pols die symbool staat voor mijn depressie. Op alle mogelijke manieren. Als ik m’n hand naar je uitsteek, lees je I’m fine. Vanaf mijn kant (richting elleboog dus) staat er save me. Met een blauw hart en onderaan een druppel. Dat staat voor mij symbool voor alle tranen die achter een depressie schuil gaan. Het zegt ‘vanaf jouw kant ziet het er oké uit, maar bekijk het eens vanaf mijn kant’. Het zegt ‘kijk verder, het is niet wat het lijkt’. Voor mij betekent het ook ‘je kunt het bedekken, afschermen, versieren, verstoppen, maar aan het eind van de dag, als alle opsmuk eraf is, zal het er altijd zijn, precies zoals het is, het hoort bij jou en gaat niet meer weg’.

Sowieso ben ik van de tattoos, ze vertellen mijn verhaal, wie ik ben… Er komt ook nog een feniks op mijn been, aan dezelfde kant als de tattoo voor mijn depressie. Een feniks is een vogel die herrijst uit z’n eigen as. Die zal staan voor alle keren dat ik opgebrand ben geweest, dat er niks meer van mij over was. Toch is het mij tot nu toe iedere keer gelukt om weer op te staan. Mijn tattoos geven mij kracht, het voelt gewoon badass snap je, ik zet ze ook voor mezelf, ze betekenen iets voor mij. Wat een ander ervan vindt, boeit mij niet.

Mijn tattoos staan voor wie ik ben, positieve en negatieve dingen, alles is onderdeel van mijn reis, ik schaam me niet voor wie ik ben. Het heeft me lang genoeg gekost om te ontdekken wie ik ben, om te komen waar ik sta. Mijn jeugd was echt niet leuk, ik heb me altijd aangepast aan wat er van mij verwacht werd om uiteindelijk nog steeds niet goed genoeg zijn. Inmiddels ben ik m’n eigen bitcherige zelf en ik voel me daar prima bij.

Lees hier meer over de ‘Save me, I’m fine’ tattoo

Lees ook:

  • Open over mijn depressie

    Ik ben iemand die openlijk uitkomt voor het feit dat ik een depressie heb. Ik zou niet weten waarom dat raar zou zijn. Aan ziek zijn kun je niks doen, dus waarom zou je je moeten schamen dat je iets…

Kijk voor tips om om te gaan met psychische klachten ook eens op psyche.tips

lees meer